Ang Aking Pangalan Tula 소설 & 이야기

MIKAY Tulala. Tuliro. Hindi alam ang gagawin dahil sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa aking labi... pakiramdam ko naiwan yung labi niya sa labi ko. Yung pakiramdam na hinahalikan niya ako ng dahan-dahan kanina tapos isama mo pa yung... ahhhh I kennat the feels talaga! Bakit kasi may padila? Tapos akala mo pa kung aksyon star yung dila niya kung makipag-away ito kanina sa bibig ko...

Kaya ang Tuko na pangalan niya ay ako ang nagbigay sa kanya dahil habang naglalaro kami noong mga bata pa kami ay may narinig kami na tumatawag na Tuko at itong lalaking ito panay namang sabi na nandito si Tuko, ako si Tuko kaya ayan naging tuko na ang tawag ko sa kanya at tawag naman niya sakin ay tiki para hindi siya nag-iisa. Kaya noong nag-aaral kami pinagtawanan ba naman kami ng mga estudyante dahil ganoon pa rin ang tawagan namin. Doon ko lang nalaman na pangit pala kapag ganyan ang pinangalan sayo ng mga magulang mo. Pero ako kapag kami lang mag-isa o kahit nandito ang mga magulang ko o sa kanya ganyan pa rin ang tawag ko, siya kapag nang-iinis na lang sa akin saka niya pa ako tatawa

seryuso Naman niyang wika sakin. Napalunok Naman ako at bahagyang tumango. " Anong pangalan mo?" " A-astra po" utal ko namang sambit sakaniya. Tumango naman siya at agad na lumapit Sakin tiyaka niyakap ako ng mahigpit.

Ngumiti naman ako kahit ang totoo ay kinakabahan ako dahil kung titigan ang babaeng nasa harapan ko, mukha itong masungit at parang kahit anong oras kakagatin ako. "Magandang araw po." kinakabahan kong pag bati rito, dahil sa sinusuri niya ang buo kong katawan. " Jeaneia, ikaw ba yan??" Naiiyak na saad niya at niyakap ako kaya nagulat ako. " Hindi po Jeaneia ang pangalan ko, Janela po." Magalang na saad ko, sa gitna ng yakapan namin.

Caloy's Pov "Candy pala ang pangalan niya. Bagay na bagay sa mala manika niyang mukha, siguradong matamis din ang mga labi niya gaya ng kanyang pangalan." Nandito ako ngayon sa silid ko, naghahanda ng matulog ngunit nagmumuni muni muna hanggang sa dalawin ng antok.

"Nga pala, anong pangalan ng alaga mong pusa?" Saka na lang nag-sink in sa utak ko na wala pang pangalan ang pusa, dahil doon ay medyo gumaan na ang pakiramdam ko. Isa siya sa iilang tao na kayang makapagpakalma sa akin, that's why buhay pa siya hanggang ngayon. Well, we've been together since we were kids. It's just natural that he can handle me now, but he was crying before when I always bullying him. Pinagmasdan ko ng maigi ang maliit na tigre at nag-isip ng magandang pangalan. Pero ano nga bang magandang ipangalan rito? Ah, alam ko na! "Seaweed."

tanong ng isa at inaararo ako ng tingin habang patigin-tingin sya sa smartphone niya. May picture ba ako sa kanya? Masilip nga kung maganda. Humaba ang leeg ko na parang Giraffe. Wala. Di ko makita. Baka ang pangit ko roon. Kahiya naman. At Gusto kong umirap dahil. Lady makulit talaga ang pangalan ko sa kanila. "Ako nga," Gusto kong kamutin ang ulo ko pa. Lahat ba silang tauhan ni kanton ay lady makulit ang tawag sa akin?

Hindi nakatakas sa paningin ko kahit madilim ang paligid ang bahagya n’yang paglunok at ang pamumula nang tenga n’ya. Napakamot nalang ako nang ulo at napailing iling. “So Tianna is the name of the Cat?” ani ko sa sarili tsaka nag lakad na patungo sa aking kuwarto. _

d*****g ako, may naramdaman akong mabigat sa paa ko na dumagan. Nasaktan ako, kaya napalingon ako at tiningnan ko kung sino ang tumapak sa paa ko ng biglaan habang ang mata ko nakatingin sa dami ng mga tao sa paligid. Nagkakagulo kasi ang mga iyon at iisa ang pangalan na sinisigaw. “Sorry, nasaktan ka ba?" “Obvious naman di 'ba?" pagtataray ko.

*TOK*TOK*TOK "Hello sino po sila?-tanong ko sa lalakeng nakatayo ngayon sa pinto "Ikaw ba si ianna?"-ngiting tanong niya pano niya nalaman ang pangalan ko? "P-pano niyo po nalaman ang pangalan ko?"-Tanong ko dito sasagot pa sana siya ng biglang magsalita si tatay