Ang Aking Pangarap Sa Buhay Novels & Stories

Malungkot na tinig nito Naisip ko na rin ang mga pangarap ko. Ang gusto kong kasal, ang pangarap kong lalaki, at ang masayang buhay na nais ko para sa akin. Pero ayokong maging unfair sa aking kapatid. Wala na sila mama at papa pati ba naman ako mawawala sa kanya.

Maging ang tingin nito sa akin, alam kong masaya siya. Hindi ako bibitaw, kahit anong mangyari. Ilang libong habambuhay ang pangako ko, sa bawat pasakit na dadanasin ko handa ako sa lahat basta ang puso at pagmamahal na ito hindi mawawala. Ang pangarap ko'y Nagmula sa'yo Sa'yong ganda ang puso'y 'Di makalimot Tuwing kapiling ka Tanging nadarama

"Lahat nang lalapit na mga lalaki sa buhay ko ay ipaparanas ko sa kanila ang sakit na naranasan nang aking ina! Gagawin kung misirable ang bawat lalaking dadaan sa buhay ko! Hinding hindi ako iibig sa kahit na sino,"Pangako yan ina,Nangangako ako ngayon sa inyong puntod na hinding hindi ako iibig sa kahit na sino hanggat hindi ko nahahanap ang lalaking nagpahirap at nagbigay nang pasakit sa buhay mo ina.

"Kapag nakita mo ang tamang tao, hindi mahalaga ang edad. Wala naman akong malalaking pangarap. Sapat na sa akin ang mamuhay nang payapa." Para sa isang ordinaryong tao, napakasimple ng ganoong buhay. Ngunit para sa akin... Isa na iyong napakalaking luho. Kahit wala pa akong dalawampu't isang taong gulang, gusto ko talagang magkaroon ng anak sa lalong madaling panahon. Ang batang ito ang pupuno sa lahat ng aking pagsisisi.

CARA POV. Ilang beses na ba akong nagpakatanga? Ilang beses pa ba akong magpapaka-tanga sa taong paulit-ulit akong niloloko? This is not the life that I want... I...hindi ko ito pinangarap pero bakit? Ano ba ang ginawa ko sa nakaraang buhay ko at kailangan ko itong maranasan?

"Masisisi mo ba ako kung gusto ko lang na mabawi ang buhay na dapat nabuo na natin? Gusto ko lang na mabawi ang buhay ko na kasama ka. Alam mo bang ipinangako ko sa sarili ko na sa oras na makita muli kita ay hindi na ako magsasayang pa ng oras. Kahit kagalit mo ay ayos lang basta makita kitang nasa tabi ko." "Makinig ka sa akin, Azva. Ang buhay na tinutukoy mo ay hanggang pangarap na lang. Matagal nang nabaon iyon sa pagiging pangarap na lang. Harapin mo na ang realidad ngayon at iyon ay may kanya-kanya na tayong buhay. Ako kasama ang mga taong bumuo sa akin noong panahong nawasak ako. Ikaw kasama ang anak mo at ang posisyon mo na pinapangarap mo noon pa man. Kaya sana naman ay maintindihan

Pagod na talaga ako. Pagod na akong makipag-usap sa kanya at pagod na rin akong taguan o takbuhan siya. For Pete’s sake, I want a decent life. Gusto ko naman mabuhay nang wala ng anumang gulo o taong nanggugulo sa buhay ko. Gusto kong mabuhay nang mag-isa. Ngunit, paano ko gagawin iyon kung may isang makulit na Bellevera ang nag-e-exist sa mundo?

Mahirap man o madali ay dapat natin kayanin para sa pang araw-araw, kailangan din nating maging malakas sa bawat yugto ng buhay at maging matatag para sa bawat araw na dumaraan. Ang pinaka goal ko sa buhay ay 'yong mapatapos ko sa pag-aaral ang tatlo kong kapatid. Gusto kong matupad nilang lahat ang mga pangarap nila sa buhay bago ko matupad ang pangarap ko dahil sila ang una kong pangarap. Ang makita silang matagumpay sa buhay ay natupad ko na rin ang isa sa mga pinapangarap ko.

"But I really like what I'm doing. Mas gusto kong maging masaya sa larangan na pinili ko kahit pa tutol sila, kaysa naman na hindi nga sila galit sa akin pero nakakulong naman ako sa trabahong hindi ko gusto. Anyway, I don't mind naman. Gagawin ko pa rin ang passion ko kahit tumutol pa ang mundo. Ikaw, anong pangarap mo?" "Mabigyan ng maayos na buhay ang mga kapatid ko." Iyan lang naman talaga ang tanging pangarap ko, ang maging maayos ang buhay nila. Ang makamit ang mga bagay na hindi nila nararanasan ngayon na para bang hanggang panaginip na lang.

sambit nito. “Simple? Anong simpleng buhay, hindi iyan ang pangarap ko para sa sarili ko, para sa anak ko, ikaw magkakaroon ka ng marangyang buhay sa piling ni Carla, ako naman sa ama niya,” salita ko.