Romans & histoires Ang Aking Pangarap Sa Buhay

Masaya nga ako at sa iisang bubong kami nakatira. Hindi ko akalain na magiging ganito kasaya ang buhay ko sa piling ni Zian. Sa totoo lang, marami akong pangarap noon, pero hindi ko inisip na kasama siya sa mga iyon. Pero ngayon, parang hindi ko na kaya pang mag-isip ng buhay na wala siya.

hinapit ako nito sa bewang, at sabay naming pinagmamasdan ang anak naming tahimik na ngayong natutulog. Ang maging ina ng napa kaaga, ang siyang talagang hindi ko inaasahang mangyayari sa buhay ko. Marami akong pangarap na gustong tuparin, pero ngayong hawak ko na siya. Masaya pala...masaya palang maging ina. Sa puntong sa labis na saya, napapaiyak ka.

Gusto ko na ng panibagong buhay yung malayo sa sakit at pasakit. Kailangan ko pang buuhin muli ang pagkatao ko na ilang beses niyurakan. Kailangan kong ibalik ang dating ako. Ang Cara na puno ng pangarap, ang Cara na masiyahin, ang Cara na puno ng buhay at higit sa lahat ang Cara na mukhang pera at ambisyosa. Yun lang ang gusto kong mangyari. Yun lang ang gusto kong ibalik.

Gusto kong mabuhay nang wala na lang ang lahat sa akin. Na kontento na akong ako lang, basta may pera ako. I thought that was what happiness meant, but when Cara came into my life. It suddenly changed. Dahil sa pagkakataong ito, sila na ang pangarap ko. Ang makita ang kanilang mga ngiti. Ang makita silang malusog at maayos ang kalagayan. Ang makita silang...nandito sa tabi ko. Sapat na sa akin iyon.

𝐵𝑒𝑐𝑜𝑚𝑖𝑛𝑔 𝑎 𝑏𝑟𝑖𝑑𝑒 𝑖𝑠 𝑚𝑦 𝑢𝑙𝑡𝑖𝑚𝑎𝑡𝑒 𝑑𝑟𝑒𝑎𝑚 𝑏𝑒𝑓𝑜𝑟𝑒, 𝑛𝑜𝑡 𝑢𝑛𝑡𝑖𝑙 𝑡ℎ𝑒 𝑔𝑢𝑦 𝐼 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑡𝑜 𝑠𝑝𝑒𝑛𝑑 𝑚𝑦 𝑙𝑖𝑓𝑒 𝑐ℎ𝑒𝑎𝑡𝑒𝑑 𝑜𝑛 𝑚𝑒. Ngayon haharap ako sa altar, imbis na matuwa labis na kaba ang nararamdaman ko dahil alam kong matatali na ako sa taong hindi naman ako minahal. Ang pangarap ko noon na maglakad sa pasilyo na puno ng rosas, napalitan ng isang malamig at madilim na realidad.

Angal ko habang umiiyak. "--At marami pa akong pangarap sa buhay, Tapos---Tapos---gusto ko pang makapagtapos ng pag-aaral, gusto ko pang makamit ang mga pangarap ko at gusto ko pang maramdaman ang pagmamahal ng isang ama dahil kahit kailan ay hindi ko pa naramdaman 'yon! gusto ko pang magkapamilya at higit sa lahat ay ayaw kong mamatay na Virgin 'no! Huhuhu!" dagdag kong sabi at iyak lang ako ng iyak.

At may mga pangarap kang unti-unti mong naaabot. Habang naglalakad ako, hindi ko maiwasang mapatingala sa langit. Napakaganda nito. At sa sandaling iyon, pakiramdam ko ay nasa tamang direksyon ang buhay ko. Pero alam kong hindi habang buhay na ganito. Dahil kahit gaano kaganda ang araw, may mga bagay pa ring hindi agad natin makukuha. May mga pangarap na kailangang paghirapan.

I want to experience the forever that everyone dream to be. "I-I...want t-to...live...please...hear me out." I cried. Gusto kong mabuhay. Gusto kong maranasan ang tumanda kasama ang mga mahal ko sa buhay. I don't want to die! I don't want to die!

Dumaan na parang normal na araw ang pinaghirapan kong karangalan. Hindi naman ako naghahanap ng handa o regalo, kahit kaunting pagkilala lang sana sa aking tagumpay. Masaganang luha ang bumaybay sa aking pisngi. Kailan kaya nila ako maipagmamalaki? Hanggang kailan ko maramdaman ang kanilang suporta sa aking ambisyon na makatapos. Gusto kong yumaman kami, gusto kong magkaroon ng maraming pera hindi para sa akin kundi sa aking pamilya ngunit paano ko iyon makakamit kung ako lang ang parang nanghahangad ng ganoong buhay? Paano kami aangat kung parang wala nang pag-asa at pangarap pa ang aking mga magulang na magbago pa ang aming pamumuhay?

Laban lang, dahil sa dulo, ang mga pangarap ay may kakayahang maging totoo. Fast forward, ilang linggo ang lumipas at unti-unting nakikita ko ang mga pagbabago sa aking buhay. Ang mansyon na ipinakita ko kay Jammie at sa pamilya niya ay naging inspirasyon sa akin upang magpatuloy sa mga pangarap ko, at higit pa, naging simbolo ng aking dedikasyon at mga hakbang patungo sa isang bagong buhay.