Ang Aking Pangarap Sa Buhay Novels & Stories

Saglit akong humanga sa napakagandang mansyon ni Liam nang makarating ako sa harap ng pintuan niya. Ito ba ang lagi kong inaasam? Ito ba ang buhay na naisip ko para sa aking sarili? Ang aking ideal na buhay ay ganap na salungat sa aking kasalukuyang nabubuhay ngayon. Gaano katagal ako magpupumilit bago ako magtagumpay? Mayroon akong malawak na hanay ng mahihirap na karanasan, ngunit tila hindi ko matikman ang nektar ng tagumpay. Naisip ko, kapag mayroon kang lahat ng pera na panggastos, hindi ka na mahihirapan.

Paano ang pangarap ko? Binalingan ko ang nasa harapan ko. Dito ko naisip magpunta dahil alam kong hindi niya ako masusundan dito, alam ko kasi na sa oras na malaman niyang wala ako sa bahay ay hahanapin niya ako at susundan. Dito ako nagpunta dahil bukod sa hindi niya alam ang eksaktong lugar na ito ay gumagaan ang pakiramdam ko kapag kausap ko ang mommy ko, alam ko na pwede kong sabihin sa kanya ang lahat ng gusto kong sabihin. Kung malapit kong kaibigan sina Ida at Apz, si mommy naman ang bestfriend ko. Sa kanya, pwede akong magsabi nang hindi niya pag iisipan ng masama, hinding hindi niya ako huhusgahan sa mga pagkakamaling nagawa ko sa buhay ko ngayon.

KABANATA 55 :: LIFE Ipinikit ko ang aking mga mata at bumalik sa simula, sa paraisong kinalakihan, kung saan ako bumuo nang mga pangarap bago pa naging bangungot ang lahat. Sa panahong maligalig ngunit masaya ang umaga, tahimik at payapa naman ang gabi. Sa panahong tanging bituin ang saksi kung gaano kadami ang mga pangarap na aking binuo.

"You know that I love you, right?! Gusto ko ay makasal na agad tayo at magiging akin ka na nang tuluyan. Mahirap ba intindihin 'yon?" "Pero paano naman ang pangarap ko? Hindi porket dumating ka sa buhay ko ay kakalimutan ko na ang sarili ko?! Pangarap ko na 'to bago ka pa man dumating sa buhay ko, kaya hindi mo ako mapipigilan!... Kahit pa hiwalayan kita, gagawin ko... para sa pangarap ko!"

Mga bagay na di ko kayang kalimutan. "Kung madali lang magpakamatay, nagawa ko na noon pa, para sumama sakanila. Kaso, baka magtampo sila sakin kung gagawin ko ang bagay na 'yon. Anong silbi ng pagbuhay nila sakin, pagkayod araw-araw mapakain lang ako? Tapos tatapusin ko nalang ang buhay ko dahil wala na sila sa piling ko?" malungkot akong nangiti. "Kaysa mag-isip ako ng ganoon, mas magpo-pokus na lamang ako sa pangarap ko. Sa gusto kong marating. Kahit wala na sila para makita ang unti-unti kong pag-usad sa buhay, kahit papaano, matutupad ko pa din ang pangarap na gusto kong ipakita sa kanila. Alam ko, at mararamdaman ko kung gaano sila ka-proud sakin. 'Pag naabot ko 'yon."

malamig niyang sabi, bago naglakad papasok sa banyo. Napahagulhol ako habang yakap-yakap ang sarili. Hindi ito ang buhay na pinangarap ko. Gusto ko lang ng tahimik na buhay, marangal na trabaho, at marahil—isang tao na magmamahal sa akin ng totoo. Kailanman, hindi ko inakala na makikita ko ang sarili ko bilang bayarang babae ng lalaking lihim kong minamahal.

At ang pagkalalaki ko, pumipintig, gumagalaw na parang may sariling buhay. God. Puede na akong mamatay kung totoo yon. Dahil alam kong imposible gaya rin ng mga araw na nagigising akong nangangarap, nagnanasa, naghahangad at patuloy na nasisiraan ng bait sa babaing yon. Isa siyang droga na hinahangad ko sa bawat sandali ng miserable kong buhay. Kabaliwan nga siguro talaga pero umaagos sa hangin kahit ang bango niya mula sa aking mga panaginip.

malamig niyang sabi, bago naglakad papasok sa banyo. Napahagulhol ako habang yakap-yakap ang sarili. Hindi ito ang buhay na pinangarap ko. Gusto ko lang ng tahimik na buhay, marangal na trabaho, at marahil—isang tao na magmamahal sa akin ng totoo. Kailanman, hindi ko inakala na makikita ko ang sarili ko bilang bayarang babae ng lalaking lihim kong minamahal.

Basta nararamdaman ko lang ay naroon ako, ginagawa ko ang bagay na masaya ako at feeling ko naroon ang buhay. "Actually... hindi rin ako sigurado kung kailan. Wala akong alam pa sa ngayon pero siguro sa susunod na limang taon, nararamdaman ko ay may narating na ako sa buhay, pangarap ko ring magkaroon ng sarili kong brand at sana sa susunod na limang taon ay akin itong makamit," sinabi ko puno ng pangarap, passion, at pagmamahal.

Ang pangarap at nais ng mag ama. "Sabi nga pala nito noong huling kausap ko siya sa telepono, nais ng babae na gumanda ang buhay nito – nais niyang magkaroon ng mariwasang buhay at, makabili ng mga mamahaling gamit, at gustong maging parte ng pamilya ko. Nais nitong maging isang Mondragon." Humahalakhak ako ng malakas habang nasa ilalim ng shower, ang tunog ng aking malutong na tawa ay tila umeeko sa tiles ng banyo. Ang halakhak ko ay may kasamang poot – isang halakhak na parang tumatawa sa katangahan ng aking mga kausap, sa mga pangarap na masyadong mataas at sa mga taong masyadong makasarili.