Novel & Cerita Ang Ama Story

Amari's Point Of View “You're really pregnant, Amari. And there's no need to deny or lie to me... now tell me, sino ang ama niyáng pinagbubutis mo?” Sa naging tanong ni Harper, hindi ako agad nakasagot. Pakiramdam ko kasi ay nanuyo ang aking lalamunan, umurong rin ang aking dila, kaya walang salitang namutawi sa aking labi.

Kamukha-kamukha nilang tatlo ang lalaki. "Let's start our chores now. Mommy will be back soon," utos niya sa dalawa. Tumango naman sa kanya ang bunsong kapatid. "Okay." "Alright," tamad naman na saad ng pangalawa. Samantalang si Amaris naman ay pansamantalang naupo sa isang lumang upuan na yari sa kahoy sa may harapan ng isang sari-sari store. Nilabas niya ang kanyang cellphone at may tinawagang numero.

"Hi, Iñigo. Wow, you look... different. Is that dirt on your face?" Natawa si Iñigo at kinamayan si Amara. "Nice to see you, Amara. Yes, it's dirt. It's called hard work." Pumasok kami sa loob at mas lalong naging maingay ang bahay dahil sa kwento ni Amara. Dinalhan niya ako ng mga gamit mula sa Manila—mga damit, skincare, at mga libro na alam niyang magugustuhan ko. "So, Celeste, seryoso ba 'to? The great Iñigo Samonte, washing dishes in a small kitchen?" bulong ni Amara habang nasa kwarto kami. "Girl, this is like a scene from a movie. Ano na ang status niyo?"

Ang dalawang bata ay nanatiling nakakarga parin sa amin pero nakaharap na ang mga ito sa kanila. "Hello po! Kuya look! He is the guy in the toy store." masiglang turo ni Amara sa lalaki at kumakaway pa. "Hello po! Uwi na po kami, my mama is not feeling well." sabi pa ni Amara. Vonn didn't say anything, tahimik lang itong nakamasid sa kakambal niya.

"My late fa... N-Nasaan na si Ama?" Lumandas ang pighati sa kanyang mga mata. Malinaw iyon nang magkulay abo ang mga ito kaya umiwas siya ng tingin sa akin. Si Ate ang nakasagot sa tanong. Parang tumigil ang mundo ko nang narinig ang masalimuot na balita. "Patay na si Ama, Saki. Noong gabi ring iyon, pinagkaisahan siya ng mga tao..."

Anong nangyayari, bakit ayaw niyang ipalaglag ko ang bata sa sinapupunan ko. "Bakit ama?" Takang tanong ko sa kanya. "Dahil, kahit hindi kita tunay na kadugo ay isa ka paring Pessoas Mas at may dugo naring pessoas mas ang bata sa iyong sinpupunan!" Sagit naman ni ama na kinabigla ko. May mabuti parin pa lang side ang pinakamasamang hari sa Mundo da Fantasia.

“As per our agreement, you’ll be receiving an allowance per month. You’ll have your own credit card and your own home. Hindi tayo titira sa iisang bubong kaya naman hindi mo kailangan na mangamba na baka araw-araw mo akong makita. You’ll just act as a good wife in front of paparazzis and press, even in corporate functions and parties. However, I don’t expect you to love me— are you crying?” Napasinghap si Amira nang bumukas ang ilaw at maglakad ang lalaki papalapit sa kanya. Napaurong siya sa kanyang kinauupuan at tinakpan ang kanyang mukha. Hindi niya maaaring hayaan ang lalaki na makita ang kanyang mga luha. Paano kung mainis ito sa kanya? Paano kung magalit ito? Paano kung— “Miss Garcia,

//////////////////////////////////////// SA PALASYO NG VERNOUS Nakasimangot ng sinalubong ni Aadi sI Amara kaya nagtaka si Amara , agad niyang hinalikan ang ulo nito "Anak may problema bah?"- tanong ni Amara habang hawak ang pisnge ng anak niya "Mama may kasalanan po ako sa paaralan"- mahinhin niyang sabi "Ano? Anong kasalanan yun? Trajan alam mo ba toh?"- tanong ni Amara kay Trajan na wala ring ideya

Kasama na rin ang pagkakadawit ng kakambal kong si Amari. Walang tigil sa pag-agos ang mga luha ni Ms. Amanda habang pinapakinggan ang kwento ko. Bakas ang labis na awa, lungkot at pag-aalala sa kanyang mukha. Hindi makapaniwala sa labis na pait at hinagpis na sinapit ko. At ang sagot niya ay mas lalong nagbigay sa akin ng pag-asa tungo sa tahimik at payapang buhay na nais ko kasama ang magiging anak ko.

The end! Next story! AMARI