Ano Ang Kapuluan Novels & Stories

tanong ko nalang sa bangkero na binayaran namin para ihatid kami sa mga isla. Hindi kasi kami pinayagan ng mga tatay namin na gumamit ng yate, kesyo baka sirain daw namin at dapat daw kaming matutong magcommute. Tang'na! Mag commute sa bangka?! Psh. "Mayroong limang isla dito, hijo, Pritt island, Cebrus island, Zea island, at Medo island" Lima? Apat lang ang sinabi nya ah!

Malapit na raw kaming dumaong sa unang destinasyon namin at nandito na kami sa US Virgin Island at tatlong isla ang pupuntahan namin at isa ang Saint Croix, isa sa limang island na papasyalan namin dito sa carribbean sea. “Sa tanang buhay ko ay hindi ako umasa pa na makarating sa ibang bansa pero ngayon ay mararanasan ko na anak sana ay nandito pa ang tatay mo para sana kasama natin siya.“ Sabi ni nanay sa akin na inakbayan ko lang habang nakatingin kami sa karagatan. “Kasama natin siya lagi nay, nandito siya lagi sa puso natin.“ Sabi ko dito kaya sumandig ito sa akin at napatango.

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.

It features over 16,000 artificial white and red roses. Ang alam ko ay mayroon ding bersyon ang Cordova, Cebu. Mayroon din ang Pilar, Bohol at sa Korea. The best time to go there is during sunset. Makikita mo kasi ang ganda ng Leyte Cordillera at Camotes Sea. You can even see lovely silhouettes of the famed Cuatro Islas from there.

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

Muli kong tanong sa kanya, inilapag niya ang hawak niyang Ipad at nakita ko mula doon ang isang article kaya kinuha ko iyon. “Gemolis City po sa bansang Pilipinas sa Southeast Asia ngunit wala pa pong article na nagsasabi kung sino.” Natawa ako sa sinabi ng secretary ko habang nakatayo sa tapat ng office table ko. “The Long Lost Grand Princess of Rallnedia ha ha!”

May naglalaro rin ng sport like volleyball, badminton at iba pa. Makikita kasi dito sa Bay ang terminal ng barko at maliliit na bangka kung saan may mga foreigner karing nakikita na kumukuha ng mga litrato. Ang linis ng dagat ang sarap tuloy lumangoy kaso hindi ako marunong kaya katulad ko hanggang tanaw na lang namin ang paghampas ng dagat-tubig sa dalampasigan. Pagkatapos naming magpicture ni Cloud sa may nakalagay na Dumaguete ay naghanap kami na pwede naming maupuan.

Gaya ng sinabi ng kaibigan, magandang pasyalan ang mga isla na may magagandang tanawin. Isa na roon ang Camiguin sa kung saan naroroon sila. Ayon pa rito, nagsasawa na raw ito sa paulit-ulit na pag-iikot sa buong Luzon. Gusto daw nitong pasyalan naman ang ilang malaparaiso at mala-misteryosong mga lugar sa ibabang parte. Gaya na lamang ng Palawan, Aklan, at ilan pang mga isla na makikita sa Visayas na hindi pa gaanong nadidiskubre ng karamihan.

Isang mapa. "Heto ang Dushiana." Itinuro nito ang isang gatuldok sa bandang Pasipiko. "Isa itong maliit na bansa na nasa Pacific. See? Malapit sa Solomon Islands at Fiji. Nangangailangan ang Dushiana ng computers, programs, and technical team na magmo-modernize ng ilang public offices."

Advantage rin sa kanya dahil nagkaroon siya ng instant information sa kadaldalan ni Chelsea na fortunately ay kailangan niya ring kaunting kaalaman tungkol sa lugar na kanilang pupuntahan. "...click images," hawak ni Lexi ang cellphone nito na may FVC sa search button na umabas roon ang iilang native information at ang lugar na magandang tingnan sa litrato. Baka sa litrato lang maganda pero sa personal ay tunay na nakakapanghinayang.