Ano Ang Pamilya Essay Novels & Stories

dugtong niya, “ang pagiging masaya ng isang pamilya ay hindi lang nakabase sa pagiging ‘kumpleto’ sa papel. May mga pamilyang kumpleto nga, pero hindi naman nagmamahalan. Meron ding hindi tradisyonal, pero puno ng pagmamahal, respeto, at malasakit. At ‘yon ang pinakamahalaga.” “Puwede ba ‘yon, kahit wala kang mommy o daddy sa bahay?” “Oo naman.” Tumango si Roselynn, ramdam ang paninikip ng dibdib niya. “Minsan, dumadating ang pamilya natin sa mga paraang hindi natin inaasahan. Tulad ng pagkakakilala natin—hindi man tayo magkadugo, pero may koneksyon tayo. At kung ang pagmamahal ang basehan, mas pamilya tayo kaysa sa ibang may iisang apelyido.”

Parang tanga na ako sa pag-ulit pero okay lang basta makipag-usap lang siya. “Hindi nga siguro pero kahit magkakaiba ang bawat pamilya ay may pagkakapareho pa rin.” I smiled. And that is a genuine smile. “Ano?” I asked. “Naniniwala kasi ako na kahit gaano kagulo ang isang pamilya na hindi nagkakasundo ay may isa sa kanila na pinapahalagahan pa rin ang pamilya.”

Chapter 16 Habang tahimik kaming kumakain, biglang pumasok sa isip ko ang aking lolo at lola. Ang pamilya nila Mama ay hindi pangkaraniwang tao sa lipunan. Sila ay kabilang sa isang makapangyarihang angkan na may kayamanan at impluwensya, ngunit mas pinili ni Mama ang mamuhay nang simple kaysa maging bahagi ng marangyang pamumuhay na iniaalok sa kanya noon.

Kaya pati ang Dad ko na itinuring siyang parang tunay ba pamilya ay nagawa niyang pagtaksilan at talikuran ng ganun kadali. Tama pera ang umiikot sa buhay ng mga tao! Pera ang dahilan kong bakit nagiging sakim ang lahat! Karangyaan! Kapangyarihan! Kaya maraming naghahangad sa position na iniwan ni Dad.. Pero para sa pamilya ko! Isang malaking kamalasan ang mapabilang ka sa pamilya namin..masyadong magulo.

Lalong nakaramdam ng galit si Luna, dahil sa narinig niya mula rito. “Bakit mo ba pinapakialaman ang buhay ng Anak ko?” Galit na tanong niya rito. “Dahil kailangan niya ng isang ama at kailangan niya ng isang pamilya.” “Pamilya? Bakit kulang pa ba kami sa kanya? At ‘wag mong kalimutan na kami ang tunay na pamilya niya.” Madiin na wika niya rito.

aniya na kina kunot ng aking noo. "Paanong pati ang nanay mo nasali dito?" Ani ko, naguluhan ako sa kaniyang pamilya hindi ko na alam kung ano bang mga history ng mga ito. Mukhang may something sa pamilya niya na mahirap i-spelling. "Family issue...mahabang kwento pero to make it short magulo ang pamilyang meron ako. Yan nasabi ko na para wala kan ng masabi diyan," ani nito na kina tingin ko sa kaniya ng masama.

Wala man siyang sabihin, parang may mensaheng nakatago roon. Parang masaya siyang makita akong masaya. Parang natutuwa siyang makita akong unti-unting nagiging bahagi ng kanilang pamilya. Napaiwas ako ng tingin. Biglang uminit ang pisngi ko. Napakasaya pala talagang maging bahagi ng isang pamilya. Hindi iyong perpekto. Hindi iyong walang problema. Kundi iyong pamilya na marunong tumawa kahit maraming pagsubok.

What is family? Well... Family... I don't really know how to explain it. Pero sila 'yong karamay mo sa kahit anong pagkakataon. Manalo o matalo, humirap o yumaman, problema o kasiyahan ay sila ang laging nandiyan. Iyan ang masasabi ng isang pamilyang buo.

Sa ilalim nito, nakasulat sa malalaking titik "Ang Aking Pamilya" Naramdaman ko ang pag-init ng aking mga mata. Kahit hindi pa niya kayang sabihin nang malakas, kahit kailangan pa naming magtago ng katotohanan, nasa puso at isipan na niya ang tunay na anyo ng aming pamilya. Si Enzo ang kanyang ama, at ako ang kanyang ina kahit hindi pa ito pwedeng ipagsigawan sa buong mundo.

Hindi n'ya inalis ang mga mata sa 'kin at nag-aantay talaga s'ya sa isasagot ko. "Simple lang naman ang depinisyon ng pamilya sa 'kin, ang pamilya sila ang hindi ka tatalikuran kahit anong mali pa ang nagawa mo. Nandiyan sila para intindihin, tanggapin, tulungan at mahalin ka." Tumango-tango naman s'ya na tila naging sang-ayon sa sinabi ko.