Antas Ng Wika Novels & Stories

nailing niyang wika. “Katulad mo,” Nag-angat naman siya ng tingin sa akin. “J-joke lang,” ngiting wika ko sa kanya, baka kasi magalit siya. “Ansel,” sambit ko ng ibaba niya ang anak namin at lumapit sa akin. “What?” natatawa niyang wika habang papalapit sa akin. “Nagbibiro lang naman ako,” natatawa ko na ring wika sa kanya habang mabilis niyang hinapit ang aking beywang.

nag-aalalang wika ko " Hindi na kita maaaring ibigin. " diretsahang wika ni Aphrodite " Anong ibig mong sabihin? " nalilitong katanungan ko " Si-- si Ares ang nais kong makasama. Hindi ko na kayang makasama ka. " diretsahang wika ni Aphrodite " ANO?!! Sandali lamang, hindi ko maintindihan ang nangyayari ngayon. " nalilitong wika ko

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

“Nelsilsin?” She looked at him confusedly. “What?” “I’m sorry. I mean, how have you been? Nabanggit kasi ni Ninang na marunong ka rin sa ibang lengwahe kaya akala ko alam mo ang lengwahe ko,” saad nito. “I’m good,” wala sa sarili niyang saad. “Uhm, I only know how to speak Italian and Spanish, but other than that, hindi na. Wala na akong ibang alam pang lengwahe.”

inis ko namang wika sakaniya. “kapag hindi mo sasabihin kung nasaan siya hahalikan kita!” seryuso nitong wika kaya napalunok Naman ako kaagad ng laway, kinakabahan din ako at mukhang uminit bigla Ang Mukha ko. “U-umalis kana Wala Kang mapapala sakin” kinakabahan ko namang wika. “Are you trying to pissed me off!” inis nitong wika Sakin.

Ibang language ito. Napangiwi ako habang binubuklat ang mga pahina. Italian. Putangina naman. Bakit hindi ako nag-isip na baka hindi ito nasa English?

seryoso kong muling wika "Devi, bakit hindi ka umuwi? Bakit hindi mo man lang kami kinontak. Kung alam ko lang ang pinagdadaanan mo…” wika ni Mommy. Sa pagkakataon na ito, tuluyan nang pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata. "Mom... kinaya ko naman po.” mahinahon kong wika. Walang sino man ang umimik kaya muli akong nagpatuloy.

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

"Bakit ka bumalik dito? Wala kang karapatan na bumalik dito!" Ngumisi ako, ang tono ko ay may hidden meaning. "Nicole, hindi ko pa nga nasasabi kung bakit ako nandito. Bakit ka nagwawala? Natatakot ka ba na may sasabihin ako?" Tumaas ang baba ni Nicole, sinusubukang ipagtanggol ang sarili. "Ano bang problema kung magwala ako? Sa isang walang hiyang manugang na tulad mo, maupo na lang ba ako dito at panoorin mong sirain ang reputasyon ng pamilya natin?"

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”