Apologies Accepted In Tagalog Novels & Stories

" Zian, sorry , please don't kick us!" " Gosh Zian. We will accept our defeated," " Zian nagmamakaawa ako," " Sorry Zian kung nakikialam kami sa buhay mo " " Please forgive us," " Promise di na mauulit," " Zian we will support na lang kayo," Nag-uunahan nilang salita, ang iba umiiyak pa. Kawawa naman sila. Nakilala ko na kung sino sila, sila yong sumugat sa akin.

Nang mapansing tumatangis na ako'y agad siyang umalis mula sa pagkakapatong sa 'kin. "Sorry," agad niya akong inalalayang umupo't niyakap nang mahigpit. "Sorry. Okay?" He wiped my tears, "Hindi ko 'yon sinasadya, Greyn." Niyakap niya ako nang mahigpit, at hinaplos ang aking likod. "Okay lang sa 'kin na magalit ka. Isumbong mo ako if you want. But please, accept my apologies. Hindi ko ibig na gawin 'yon sa 'yo."

Pag iingles sa 'kin ng mokong. Kinalma ko muna ang sarili ko dahil parang napalitan nang inis ang kaninang kaba na nararamdaman ko saka ako sumagot. "Sir sorry po, hindi ko po sinasadya ang nangyare. Saka baka nagkataon lang na dalawang beses na kitang natapunan." Paliwanag ko sa kanya. "Sorry? Look at me now, dinumihan mo ang damit ko. I don't accept your apologize baby." Pagmamatigas niya sa akin.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Kung susumahin—wala itong utak. Pakiramdam niya ay nag-iilusyon siya nang marinig itong nag-apologize sa kanya. “Totoo ang sinabi ko, humihingi ako ng sorry sa’yo,” ani Shaira, na nakatiim bagang at sinikap na pakalmahin ang boses. “I’m apologizing to you. Saan ka ba?” “Why are you apologizing?” asik niya. “Ah, b-basta. Humihingi ako ng tawad, okay?” madilim nitong wika, kinakain ang mga salita.

Mira’s POV Buong gabi ko inulit-ulit basahin ang acceptance email, kalahating kumbinsido na baka nagkamali lang sila o isa itong malaking prank, pero totoo nga at magsisimula na agad ako bukas. Ayos, thank you lord.

Hindi ko mapigilan na bahagyang tumaas ang tono ng boses ko. Nakita kong ang isang kamay niya ay pinampunas niya sa kaniyang luha na nangingiligid. Bahagya akong nagulat nang bigla niya akong niyakap at doon na siya napahagulgol. Napangiti ako at naiyak na rin. Ang saya sa pakiramdam na magkakaayos na kami. "I-I'm really sorry for everything that I've done to you. Naiinis ako sa sarili ako! I'm sorry," sabi niya sa kalagitnaan ng pag-iyak niya.

"aM, sorry, sorry talaga"malungkot na sabi ni loyd sa akin At napatingin ako kay loyd, at bigla nya akong niyakap, at nagulat ako, at napayakap din ako sa kanya, at maya maya napabitaw sya sa pagkakayakap sa akin, at nagsorry sya. "sorry, hindi ko sinasadya, sige labas na ako, excuse me"nahihiyang sabi ni loyd sa akin

Sabihin pa nila na pahalata ka masyado at affected sa nangyayari. Sa affected naman talaga ako. “Excuse me, di ko pa kasi nagagawa yung assignment ko. Mauna na ako.” At bago pa nga naman makatayo, napa-aching ako. “Excuse me.” Kinuha ko na yung gamit ko, at umalis. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

napaka-apologetic ang tinig nito. “You didn’t exactly barged in, Mamá, I opened the door for you,” sagot nya na tila nakikita ang nagsasalita habang niyayakap nya si Abby at dinadampi-dampian ng halik ang leeg nitong may mga malilit na pulang guhit dahil sa kanyang pinagsamang galit at pagnanasa kanina. “I’m really sorry, mi cielo. I sincerely apologize. I got so much going on in my head.”