Araw Ng Patay の小説・ストーリー

Napatango siya. "Well?" Tumingin siya kay Einver. "Anong kinalaman nun sa pinag-uusapan na'tin?" Tanong niya. "As you can notice, Sept. May numerong 12 ang dibdib ni Aria. May posibilidad na baka ito yung pagpapatuloy ng Death Of Ten." sagot nito.

KABANATA 89. Ilang araw na ang nakakalipas mula ng mabalitaan ni allan mula sa pamilya ni terrance ang pagkamatay ng anak, Araw-awa syang tulala at wala sa sarili matapos syang personal na pumunta sa mansyon ng mga padilla at nakaharap ang pamilya ni terrance.

Sa katunayan, dinala pa niya ang maling impormasyon tungkol sa kaaway pabalik sa kumpanya. Walang silbi ang pag-iingat ng ganoong kalokohang kasamahan sa koponan! Tumayo si Laura at nakaramdam ng panghihina. Muntik na siyang mamatay sa galit dahil kay Arnav. "Ang mga tao ay namamatay dahil sa lahat ng uri ng mga dahilan sa mundo. “At ikaw Arnav ang unang mamamatay dahil sa katangahan mo. Kahit na ang mga zombie ay hindi susubukang kainin ang isang tanga na katulad mo, dahil wala kang utak!"

wika niya na para bang ngayon na araw niya lang dapat ay mapatay sang matandang nasa kanyang malapad na lamesa. Kinatitigan isa-isa ni Arthuro ang mga litrato. Nahinto ang kanyang mga mata sa litrato ni Anastashia. Nang tiningnan niya ng mabuti ang mukha nitong nakangiti ay hindi niya lubos maisip na isa si Anastashia ngayon ang kanyang papatayin.

Napahinto ako at nagulat doon. "Ano?" hindi makapaniwala. "Paano siyang namatay?" Bigla akong kinabahan. Sana ay walang kinalaman dito si Aliara kung hindi ay siguradong mapaparusahan niya, katumbas ng kasalanang ginawa niya. "Sino ang pumaslang sa kaniya?" "Si Matias," ngumisi siya matapos sabihin iyon.

DEAD ON ARRIVAL. Wala nang buhay nang madala si Laura sa ospital. Cardiac arrest ang ikinamatay nito. Ilang araw na ang nakalipas nang malaman ni Cathy na wala na si Laura. Magpahanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala na wala na ang isa sa mga kaaway niya. Una, ang mommy ni Phoenix, at ngayon naman ay si Laura.

"Bakit ba?" Saad nito na dinampot din naman ang remote at dinagdagan ang volume nang tv. 'Magandang gabi po sa lahat, pasintabi na lamang sa mga kumakain. Ngayon po ay kasalukuyan tayong nandirito sa Romero's Cemetery kong saan walang awang pinag babaril ang mag amang Dela Vega. Nangyare ang karumal-dumal na pag patay sa dalawa matapos mailibing ang namayapang si Mrs. Guadalajara. Sa ngayon, ay hindi pa nakikilala ang mga salarin sa nangyareng krimen. Kaya patuloy parin sa pag iimbistiga ang ating mga ka pulisan'

Nagalit siya at nagsimulang magmura sa hangin. Patay na ako, ngunit hindi ko maiwasang makaramdam ng kirot sa aking puso habang iniisip ko kung ang mga kaluluwa ay nakakaramdam din ng sakit sa puso. Patay na ako noon. Kung titignan lang ng kaunti ng tatay ko ang bangkay sa trunk, makikita niya na ako iyon. Sa palagay niya, marahil ay hindi na ako ang masunuring anak na pinalaki niya.

Parang kay bigat ng kalooban nila. Lumapit si Manang Letty sa akin at hinawakan ang dalawang kamay ko. Wari'y hinahanda niya ako sa kung ano mang sasabihin niya. Umagos na ang luha ko dahil sa paninikip ng dibdib. “Ma’am Ara, p-patay na po si Sir Fred. Hindi na siya nasalba ng mga doktor,” humahagulgol na sumbong nito.

Pero may something sa naamoy ko kanina na kakaiba. Binaba na nila ang patay nang makita ko na parang nag-violet ang labi nito. Hindi ba't kagabi lang nangyari ang purge at natapos ng 6 ng umaga? Bakit parang ang katawan niya lalo na ang labi niya ay nag-decolorize na? "Bakit may patay pa dito? Nakita naman natin ang lahat ng mga patay kanina ay wala naman ito kanina dito."