At Kung Sa Bawat Higpit Novels & Stories

Huni ng mga ibon at sariwang hangin na tumatabig bahaya sa mataas kong buhok dahilan para iipit ko ito sa tenga kada minuto. "Truth really hurts...Kagaya lang sa love, akala mo totoo hindi pala..." agad akong napalingon sa katabi ko na ngayon ay nakangisi ng malawak. "Hugot? Saang basurahan mo pinulot ang hugot na yan?"

Puny*wa talaga. "Ahem, paki tagalog Mr. I dunno who you are medyo b*bita kasi tong a**o na to eh, baka este di lang baka, di ka talaga naiintindihan nyan" singit ni Singkit. Mga puny*wa talaga ang mga hinay*pak na a**o eh no. Pwede naman ibulong na lang sakin kung ano pinagsasabi nung tao, kailangan talaga ipahiya pa ako. Mga a**o talaga.

Sagad na sagad na kahit mismong hangin ay hindi makadaraan. Ipinatong niya ang dalawang hita ko sa balikat niya at saka lalo pang binilisan ang pag-ulos. Mahigpit akong nakakapit sa mga braso niya dahil hindi ko alam kung saan kakapit sa tindi ng masarap na kilabot na dulot ng posisyong ito. Hindi ko na nga yata malaman kung tama pa ba ang daloy ng paghinga ko. Basta ang alam ko ay sobrang sarap ng bawat pasok at hugot niya. Dinig ko pa ang tunog ng bawat salpukan ng aming mga katawan.

Humihingal pa siya. “Mukhang nagrelease ako nang makabubuntis sa ‘yo. Ganoon kaming mga bampira. Hindi kami basta nakabubuo pero sa ganoong paraan, sa panahon nang heat, mas malaki ang tiyansa lalo sa katulad mong tao.” Nginitian niya ‘ko. “Magiging kamukha mo ba sila?” Napakurap ako. “Hindi ka ba natatakot?”

Honey Kilig overload talaga ako sa piling ni Chanton. As in sobra. Yung tipong konting lapit lang niya, parang automatic na nagsho-shutdown ang utak ko. Every hour na magkasama kami, pakiramdam ko priceless, parang ayokong sayangin kahit isang segundo. Kahit sa iisang bahay lang kami nakatira at araw-araw ko naman siyang nakikita, may weird na pakiramdam pa rin sa dibdib ko na parang namimiss ko siya kahit kakakita lang namin.

Sa bawat patak ng tubig, parang kasabay ding humuhugos ‘yung sakit sa dibdib ko. TO BE CONTINUE

Yuhei’s POV Habang nakatayo kami sa harap ng salamin— Pareho kaming may peklat. Pareho kaming may galit. Pareho kaming may dahilan. At alam ko— Hindi pa ito ang katapusan. Ito pa lang ang simula ng paghihiganti.

Kahilingan Madali ang bawat hakbang papunta sa kamahalan. Bakit napakabilis naman maglakad ng mga 'to? "Kamahalan, maari ka bang makausap nang saglit?" Tumigil siya sandali at tumingin sa akin. Inarko niya ang kilay sa astang pagtatanong. Babanggitin ko na sana ang nais kong sabihin nang biglang inagaw ang atensyon niya ng isang kawal na nagmamadaling lumapit sa pwesto namin.

Natawa AKO SA reaction nito? "Hangan SA hinahalikan!! ko ulit Ito SA lalo ko pa pinalalim hangan parihas Kami? unmoungol.uhhhh ahhaha uh! Uh! At dahan dahan Kung pinag hiwalay ang MGA hita nito At dahan dahan ko din ipinasok ang akin Alaga sakanyang lagusan?

Humigpit ang yakap n'ya saakin at mas dinama ko pa iyon. “Hoy kayong dalawa tama na yan puro kayo ‘I love you’ jan eh may sugat pa si Katanaya! Gagamutin ko muna s'ya!”