Awakening Novels & Stories

Unti-unting itinaas ni Seraphina ang kamay niya at itinuro ang ilalim ng lumang mansyon. “Sa ilalim natin.” Biglang umalingawngaw ang isang malakas na kalabog mula sa sahig. Napayakap ako kay Adrian. Muling nagliwanag ang screen. NOAH CRUZ — AWAKENING. At bago pa kami makagalaw, isang maliit na boses ang umalingawngaw mula sa ilalim ng sahig. “Mira…” Nanigas ako.

Kinabukasan, maaga akong nagising kahit ilang oras lang ang tulog ko hindi dahil may mission kami. Hindi rin dahil may emergency alert mula sa Association. Nagising ako dahil sa isang kakaibang pakiramdam na parang may humihila sa attention ko papunta sa isang direction na hindi ko maipaliwanag. Ilang segundo akong nakahiga habang nakatingin sa ceiling ng room, trying to understand what I was feeling, pero habang mas pinipilit kong intindihin, mas lalo lang naging obvious na hindi ito ordinaryong instinct.

impit kong sigaw bago nilamon ang buong mukha ko ng mga buhay na ugat ng halaman. "Sortitus Wake Up!" I opened my eyelids and at the same time I was catching my breath from exhaustion. "H-Heres..." "Your dreaming... a bad dream... buti na lang gising ka na." I felt Heres' warm palm caressing my sweaty skin. Dahan-dahan akong bumangon mula sa pagkakahiga, pero ramdam ko ang kirot at hapdi sa kaliwang tadyang ko, maging ang panghihina at pagkahilo.

Dahil sa isang beses sa aking buhay, tapos na akong tumakbo. FRANNY Ang unang bagay na napansin ko paggising ay ang katahimikan. Hindi ang uri ng katahimikan na mabigat o malungkot, ang uri na mapayapa, na para bang nagpasya ang buong mundo na huminto sa paghinga. Isang mahinang liwanag ang pumapasok sa manipis na kurtina ng motel, pinipinturahan ang silid ng malambot na ginto.

" Mahina na ang boses ko ngunit naroon ang sakit at hinanakit. Nanghihina ako at pakiramdam ko wala na akong lakas kaya nanatili akong naka luhod at naghintay nalamang na bumigay ang aking katawan. "Bumalik ka na, please." And then I felt the dizziness, I feel numb and I can't move... Until I felt myself falling and everything went black. *** <33

“Wake up, Fevianna.” Ni hindi ko mabakasan ang ka-sweetan nito at para bang ginigising niya lang ang isang katulong! Hindi pa rin ako dumidilat hanggang sa narinig ko na lang ang pagbuntong-hininga niya. “Indeed, mas mahirap ngang gisingin ang taong gising.” I mentally swallowed the lump of my throat. There’s still bitterness on his voice. “I know you are awake. There’s no point in pretending.”

“Ever wondered bakit ka nagising exactly one year before everything burned?” Aurora felt her breath break. No. No. It can’t be. Lilith whispered: “You didn’t escape the project. You triggered it.” ⸻ The Awakening Begins A sudden piercing sound blasted the hallway — BEEEEEP! alarms, lights flashing red. The laser dots vanished. Aurora turned sharply. It wasn’t Lilith who triggered the alarm. It was someone else. Footsteps thundered. “AURORA!” Xavier. He came — he followed her,

Lucas stiffens. I remain silent—not because I fear, but because this matches none of my projected outcomes. > “Your empathy,” the watcher continues, “your obsession with the girl… all errors.” “But necessary.” Lucas’s eyes narrow. “Necessary for what?” The watcher smiles. “For her awakening.” RHEA’S POV Awakening. The word slams into me with cold force. “No.” I shake my head. “No—no—hindi ako kung ano man ‘yan! I’m just a person! I’m just—”

I should not ask any questions why things happened because I can turned back the time but I can make a difference for the future if only I am determined enough. "Nnnnn..." tipid ko. Naka-idlip na pala ako ng hindi ko namamalayan, until I was awaken by the roar of the thunder and the coldness of the wind that touches my skin. When I open my eyes, the sky is dark and I am alone. The table is still at my front but the fruits and other stuffs aren't on the top of it anymore even Sage's chair.

"Correct ka diyan. Pasasalamatan pa nila ako sa bagong discovery na ito." Habang nag-uusap ang dalawang kaibigan ay tahimik lamang si Amanda. Kahit na maganda ang tanawin na kanyang nakikita ay hindi niya maintindihan kung bakit kinakabahan siya. Iba ang pakiramdam niya sa lugar na iyon. Pakiramdam niya ay mga maliliit na mata ang mga umiilaw na algae at nakatingin sa kanila. "Ay! Ang cellphone ko nahulog sa tubig!" malakas na tili ni Paulo. Habang kinukuhaan kasi nito ang mga umiilaw na algae ay biglang dumulas sa kamay nito ang cellphone na hawak.