Azrael Angel Mga Nobela at Kwento

Chapter 244 Pero biglang umayos sila ng tayo nang makita nilang nakatayo ako doon, parang napatanto nila kung sino ako. Nanlaki ang mga mata ni Azrael, halatang nagulat—o may biglang naalala. "Holy… moly… shit." bulong niya bago tuluyang nag-shift ang expression niya mula gulat… papunta sa isang ngiting hindi ko ma-decipher kung totoo ba o pilit.

Hindi ako sanay maglakad nang ganoon kataas na hagdan. “Where are you going?” boses iyon ni Azrael mula sa itaas ng hagdan. Napatingin ako. Nakatayo siya sa may pintuan ng ika-5 floor. Nakahalukipkip. Nakasuot ng dark gray na suit. Nakatingin siya sa akin na para bang may ginawa akong katangahan. “Sa meeting po, Sir,” sagot ko, hinihingal pa rin. “Busy kasi ang elavators.”

pagbibigay alam ni Vaughn. "Let her be." plain na ani lang ni Azrael. Azrael is the mafia boss of black crimson clan, and he was blind for almost two years at nakasanayan na niya ang dilim. He lost his eyesight, yet mas naging sensitibo ang iba niyang mga senses. He can still do his duty as the mafia boss, and he can still kill with no mercy. "If you don't like the marriage, bakit ginawa niyo parin ang nasa will ni Don Facundo? He's already dead, hindi na niya malalaman kung ginawa niyo or hindi ang gusto niya." pahayag ni Luther kay Azrael.

"Kailangan may gawin ako. Hindi pwedeng makulong ako. Ayaw kong makulong." Umalis si Angel. Para puntahan ang taong iyon, na maaaring makatulong sa kanya. Pagkarating nito sa parking lot ng kumpanya ni Azrael ay agad itong sumakay sa kanyang kotse at pinatakbo iyon paalis. Azrael POV Nandito ako ngayon sa sementeryo. Dinalaw ko ang puntod ni Ain. Hindi ko mapigilan ang lumuha muli. Dahil sobrang sakit lang ng nararamdaman ko.

Nakita ko kung paano sumilay ang pinakamalaking ngiti sa mga labi ni Solenne—isang ngiting mas masaya, mas maliwanag, at mas buhay kaysa sa ngiting ibinigay niya sa mga bulaklak kanina. Humarap siya sa lalaki at sinalubong ito ng yakap. "Azrael! Ang tagal mo naman." "Sorry, traffic was terrible. Did you wait long?" sagot ng lalaki—si Azrael Valdemir, kilala ko siya, anak ng isang kaalyado sa negosyo. "Hindi naman. Nandito lang ako, tinitingnan ang mga Aster. Alam mo naman kung gaano ko ito kagusto," sagot ni Solenne nang masaya.

Biglang namutla ang mukha ni Azrael na parang nawalan ng dugo. Muling tumunog ang telepono. Si Owen ulit. Nanginig ang kamay ni Azrael habang sinasagot ang tawag. "Hello?" "Nabasamo ba ang text ko?! Pumunta ka rito ngayon din!" sigaw ni Owen sa kabilang linya. "Nakalagay na... nakita ko na," bulong ni Azrael na parang inagawan ng kaluluwa. "Papunta na ako."

tanong ko. "Yup," simpleng sagot niya sabay inom ng alak. Bakit parang hindi siya nalalasing? Alak ko lang ba nakakalasing kanya hindi? "Ako si Azrael, ang anghel ng kamatayan!" sigaw ko habang nakataas ang isang kamay. "Alam mo Alexa, maganda ka naman, sexy, saka mayaman, bakit hindi ka na lang maghanap ng ka-level mo." Bakit kasi ako pa ang napili niyang alukin pakasalan?

malaias niyang ungol matapos dilaan ni Azrael ang kanyang biyak. Para siyang mawawala sa sarili sa mga oras na iyon. Hindi niya lubos akalaing mararanasan niya ang ganoong bagay kay Azrael. Parang dati lang, kakaiba ang titig nito sa kanya. Pero ngayon, tinitikman na nito ang pinanatatago niya. Damang-dama niya ang bawat pagdiin ng dila nito sa kanyang biyak. Dinilaan nito ang buong paligid ng kanyang hiyas hanggang sa mapaungol siyang muli ng malakas. Sinispsîp nito ang kanyang mani habang patuloy sa paglamás ng kanyang malusog na dibdib. Mayamaya pa, tuluyan ng ipinasok ni Azrael ang dila nito sa basang-basa niyang lagusan.

Wala siyang sinasabi, ngunit dama ko ang bigat ng kanyang titig na tila hindi man lang ako inaalis sa kanyang paningin. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong nginunguya ang pagkaing nasa harapan ko. Kahit anong pilit ko, hindi ko mapigilang mangatal. Napansin iyon ni Azrael. Bahagyang umusog siya palapit sa akin, at agad kong naramdaman ang bigat ng kanyang presensya. “You’re trembling…” His voice was low, laced with quiet amusement and danger as his piercing gaze locked on me. “Are you that nervous in my presence?”

Buti nalang talaga ay naisipan niyang gawin iyon kung kailan namamahinga na ang mga kaluluwa at anghel sa Okulus Akademia kaya walang magiging saksi sa gagawin niya bukod kay Zac. “Aero, mamatay din naman ang babaeng iyon,” mahinahong sabi ni Zak sa kanya habang nakatingin ito sa ginagawa niya. Ito man ay walang alam sa gagawin ni Aero upang makalabas-masok sa Okulus Akademia. But Aero can read Zac’s mind. Alam nitong kaya nga niyang lumabas-pasok sa Okulus Akademia. Alam nitong may alam siyang hindi nalalaman ng iba dahil na rin sa kanyang kakayahan.