Novel & Cerita Bakit May Higad Sa Bahay

"Hindi po ba tayo tutuloy sa mansiyon?" Baka naman may gusto munang bilhin o daanan si Madam bago kami dumiretso doon. "Hindi ko ba nasabi sa'yo?" puno ng pagtataka niyang tanong. "Ang ano po?" "Na wala sa mansiyon ang aalagaan mo. Mayroon siyang sariling bahay at doon tayo pupunta." Wow, bata pa lang pero may sarili nang bahay? O baka naman ibig niyang sabihin na bahay ng magulang ng bata. Pero kahit ano pa man ay tumango nalang ako sa sinabi niya.

Bakit may reklamo ka? Baka kapag sinagot ko siya ng ganun ay mapa uwe na lang ako sa bahay ng wala sa oras nito. "Hindi ah. Bakit naman kita hahalikan. Babangon nga sana ako para mag cr pero bigla na lang ako natumba tapos yun sakto naman na nagising ka kaya nagulat ako yun natulak kita ng wala sa oras." Hindi makatingin na sagot ko dito.

Ang hirap pala pag mayaman at malaki ang bahay kung may multo, mahihirapan silang tumakas dahil sa haba ng takbuhin. Paano kung masi-cr nagkataon na nasa malawak na sala. Naku! matatae na lang siguro sa suot nito hindi pa sinapit ang banyo. Lihim akong nagpasalamat kahit maliit bahay namin. Komportable naman kami, eh kung ganito tapos kami lang dalawa ng nanay ko eh isang linggo hindi pa kami magkikita dahil sa taas ng lalakarin namin.

Payak ang disenyo ng bahay at napakalawak ng hardin kaya paglabas niya sa kotse ay damang-dama n’ya ang probinsya kahit pa nasa siyudad sila. “Welcome to my home. Dito kami naninirahan ni mommy noon. Dito pa din ako umuuwi hanggang ngayon.” saad nito habang siya ay abala sa pagtingin sa paligid. Ganitong klaseng bahay ang pinapangarap n’ya noon. “Bakit mo ako dinala dito?” tanong niya pagkaraan ng ilang segundo. “I don’t want to go home alone anymore, kaya pwede ba’ng dito na kayo tumira?”

Maingat ang bawat hakbang niya upang hindi ito magising o umiyak. Naging maayos ang kanilang biyahe hanggang sa makarating sila sa bahay ng kanyang mga magulang. He own a penthouse and condominium pero hindi iyon makakatulong sa ngayon dahil distraction ang kailangan ng dalaga at kung silang dalawa lamang ay mas lalo itong kakainin ng katahimikan.

salamat po kuya. Halika na sa loob hija, nakakamangha ang laki ng bahay, parang kasya ang limang bahay na malalaki sa loob kung susukatin..nagkikita pa kaya ajg mga tao dito..ang lawak ng bakuran,.. Hija halika kana.. sa kusina muna tayo dumeretchu...mamaya pa baba ang senyor.. sige po tutulong narin po ako sayo aling tasing.. ikaw bahala hija, halika na..

Napatakip pa ako ng bibig ko. "Tss!" "At may problema ba tayo sa kalinisan ng bahay ko? Hmm? If hindi mo kayang tiisin ang buhay mo dito, may choice ka naman para umuwi na sa bahay mo. Dito kasi, normal lang na magkalat 'yong mga ipis sa gilid-gilid, tumambay 'yong mga malalaking gagamba sa mga pader at mga butiki." Pananakot ko dahil lahat ng nabanggit ko ay mga kinatatakutan niya.

GIFT "BAKIT pumayag ka?". kunot noong tanong saakin ni hubby habang nagmamaneho siya Papauwi na kami sa bahay,sa bahay na kasi siya natutulog. Hindi ako nakaimik, dahil hindi ko alam kung anong isasagot ko. "Diba sinabihan ka niya ng kung ano-ano tapos gusto mo pa din tayong pumunta sa birthday party niya? Paano kung ipahiya kalang niya doon?". Frustrated na sabi niya

Napatitig nalang ako sa kapeng tumapon sa sahig ______________________ "Hindi ba pwede sa bahay niyo?" Nanlaki anh mata ko sa tanong ni Kate..Kahapon ay napagplanuhan naming kakain nalang kami sa labas sa birthday niya, pero ngayon ay gusto niya nalang daw mag-party kami..sa bahay ni Hendrix "Papayag naman siguro siya" "Hindi papayag yun sigurado ako" "Aish! Wag na nga...Sa bahay nalang.pero dapat pupunta ka"