Bawling My Eyes Out Novels & Stories

Kahit blur ang lahat, nakita ko ang kaniyang mga mata, madilim, possessive, at puno ng isang uri ng emosyon na nakakasakal. Yumuko siya, ang kaniyang labi ay dumampi sa aking tainga at bahagyang bumulong, "They saw what they need to saw."

Singhal ko sabay huli sa mga palad niya. She tried to stifle her sobs. Her eyes were filled with unshed tears and rage. There's a knot in my stomach upon seeing her face, it's unsettling. Most of the time, I can't decipher Bree at lalo iyong nakakadagdag sa galit ko.

nilapag ko ng calling card ko bago lumakad palabas, i can feel that anytime, babagsak ang dibdib ko sa bigat at sakit Nag mamadali akong pumasok sa elevator, i burst out my tears and cry hard, tangina. Ang sakit sakit na kahit ilang taon na ang nakakalipas, hindi padin sya naliliwanagan sa mga kagagahan nya saakin "Napaka walang hiya mo talaga!" i shout at the top of my lungs, i gently wipe away my tears and watch my reflection, i look like the same Yhra before. Crying in pain at mahinang tignan

Kaagad akong nakaramdam ng awa para sa sarili ko. Napangiwi ako sa sakit nang hawakan ko ang pinakamalaking pasa sa gilid ng kabi ko. Nangingitim na rin ito at sobrang namamaga. My almond shape eyes were so sad. Namumutla ang mga labi ko at namamalat. I feel sorry for myself. But I don't have a choice.

Subalit mas lalo lang tumalim ang mata nito kaysa umiyak at nakipagsukatan pa talaga ng tingin sa kanya kaya mas lalo siyang ginanahan na tuksuhin ang bulilit. "Di kaba tinuruan ng nanay mo ng manners kaya ganyan ka makatingin? Lower your eyes or else I will pull your eyeballs out!" Pananakot niya dito. Mas lalo pang sumimangot ang bata sa kanyang sinabi. "Tinuruan ako ng Mama ko ng manners ikaw yata ang hindi! You cursed me!" Asik nito.

Ang kaninang awtoridad sa mukha niya ay napalitan ng totoong pag-aalala. He let out a sigh, stepping back slightly from his harsh terms. "Fine, hindi ko na ipapakalat ang video, okay? Just stop crying, please. Let's make a compromise instead." Mila sniffled, looking at him with suspicion through her wet eyelashes. "Anong compromise?"

Hindi kasi ako interesado sa kanila. "No offense ha, ganyan ba talaga ang mga mata mo?" sabi niya na para bang may mali sa mga mata ko. "Kung gaano yan kaganda, ganun din ang pagiging plain — parang walang emosyon," sabi niya, kaya hindi ko maiwasang matawa sa kanya. My eyes are blue, and yes, they don’t show emotion. Whether I smile, look sad, or cry, they never change.

Nanlaki ang mga mata ko ng parang may boses akong narinig mula sa likuran ko, nasa pinto na kasi ako ng bahay, nakalabas ang kabila kung mukha habang nasa loob naman ang kabila dahil nag tatago ako. "Ahhhhh multooo!!!" malakas kung sigaw at napatalon pa dahil sa gulat, lalo ng galawin nito ang batuk ko, parang sundalo na sabay sabay tumayo ang balahibo ko dahil sa ginawa nito "m-multo?" tila naguguluhan nitong tanung, at sa pag mulat ng mata ko nakita kung palingha lingha pa ito na tila ba hinahanap ang sinasabi kung multo

Unti-unting tumaas ang kilay ko habang nakatitig sa babae na halos puputok na ang ugat sa kanyang leeg. “I moved my eyebrow, then why I am not dead?” asar kong sambit sabay kurap-kurap ng aking mata. “Shut up, bitch!” gigil na sigaw niya at pinitik ang gatilyo ng baril na nakatutok sa akin.

Komento nito habang napapa taas baba pa ng kanyang kilay. "Aaahhhhhhhhhh!!!" Sigaw ko pagkatapos ay mabilis na hinablot ang kumot para takpan ang aking mga mata. Ramdam ko ang pag akyat ng lahat ng dugo sa aking mukha na nagmula sa buo kong katawan. My virgin eyes! Huhu.