Bawling My Eyes Out Novels & Stories

"Tat---" "Nooooooo! " I screamed running towards them. Ate Betty's eyes met mine and I saw the tears fall from her eyes. "No Yaya! P-pleas...please, d-dont hurt Ate Bet---" I begged, but before I could finish my words I heard one loud bang.

Subalit mas lalo lang tumalim ang mata nito kaysa umiyak at nakipagsukatan pa talaga ng tingin sa kanya kaya mas lalo siyang ginanahan na tuksuhin ang bulilit. "Di kaba tinuruan ng nanay mo ng manners kaya ganyan ka makatingin? Lower your eyes or else I will pull your eyeballs out!" Pananakot niya dito. Mas lalo pang sumimangot ang bata sa kanyang sinabi. "Tinuruan ako ng Mama ko ng manners ikaw yata ang hindi! You cursed me!" Asik nito.

Ang kaninang awtoridad sa mukha niya ay napalitan ng totoong pag-aalala. He let out a sigh, stepping back slightly from his harsh terms. "Fine, hindi ko na ipapakalat ang video, okay? Just stop crying, please. Let's make a compromise instead." Mila sniffled, looking at him with suspicion through her wet eyelashes. "Anong compromise?"

Hindi kasi ako interesado sa kanila. "No offense ha, ganyan ba talaga ang mga mata mo?" sabi niya na para bang may mali sa mga mata ko. "Kung gaano yan kaganda, ganun din ang pagiging plain — parang walang emosyon," sabi niya, kaya hindi ko maiwasang matawa sa kanya. My eyes are blue, and yes, they don’t show emotion. Whether I smile, look sad, or cry, they never change.

Nanlaki ang mga mata ko ng parang may boses akong narinig mula sa likuran ko, nasa pinto na kasi ako ng bahay, nakalabas ang kabila kung mukha habang nasa loob naman ang kabila dahil nag tatago ako. "Ahhhhh multooo!!!" malakas kung sigaw at napatalon pa dahil sa gulat, lalo ng galawin nito ang batuk ko, parang sundalo na sabay sabay tumayo ang balahibo ko dahil sa ginawa nito "m-multo?" tila naguguluhan nitong tanung, at sa pag mulat ng mata ko nakita kung palingha lingha pa ito na tila ba hinahanap ang sinasabi kung multo

Unti-unting tumaas ang kilay ko habang nakatitig sa babae na halos puputok na ang ugat sa kanyang leeg. “I moved my eyebrow, then why I am not dead?” asar kong sambit sabay kurap-kurap ng aking mata. “Shut up, bitch!” gigil na sigaw niya at pinitik ang gatilyo ng baril na nakatutok sa akin.

Komento nito habang napapa taas baba pa ng kanyang kilay. "Aaahhhhhhhhhh!!!" Sigaw ko pagkatapos ay mabilis na hinablot ang kumot para takpan ang aking mga mata. Ramdam ko ang pag akyat ng lahat ng dugo sa aking mukha na nagmula sa buo kong katawan. My virgin eyes! Huhu.

pagmamakaawa ko, nangingilid ang luha habang namumungay ang mga mata ko sa sobrang kasabikan. Napangisi siya, saka walang abiso, buong lakas niyang ibinaon ang pagkalalakî niya sa loob ko. “Ahhh! Fvck—!” Isang malakas na ungol ang kumawala sa akin.

Pakiramdam ko ay lalabas na sa dibdib ko ang puso ko dahil sa sobra sobra nitong pag huhuromentado. Ngunit iba ang sinasabi ng mga mata niya. Angry eyes were just start then became the strut. He leveled me a glowering look that sunken my heart into the deepest sea. "Don't you dare fucking touch me again, or else–" he said under his breath.

“Sinabi ko na sa ’yong hindi ako kakain, ’di ba? Get out! Kung wala kang planong pakawalan ako, umalis ka na lang, puwede ba? Ayokong makita ang pagmumukha mo dahil nasusuka at nasusuklam ako! Demonyo ka, ’di ba? Kaya huwag ka ngayong umasta na para bang napakabuti mong tao!” Nanatili siyang nakayuko. Bahagya siyang bumuntonghininga bago nag-angat ng tingin sa akin. Bahagya akong natahimik nang makita ko ang pagdaan ng sakit sa mga mata niya. I even saw that his tears almost escaped from his eyes, but he blinked twice to stop it from falling. Marahan niyang nilapag ang natitirang pagkain sa lamesa at umayos na ng tayo.