Begin Again Novels & Stories

nakangiti at lumuluhang sagot ng aking mahal. “Babe… I'm sorry…, 6 years ago—” “Babe, kalimutan mo na yun. Isa lang yung pahina ng buhay natin na napunit at naghihintay lang ng tamang pagkakataon upang mabuo muli para ituloy ang ating kwento. Tingnan mo naman…, bumalik tayo rito kung saan tayo nagsimula. Kusa nang kumilos ang tadhana upang itulak tayo pabalik sa isa’t isa.” malambing nyang winika.

At sa unang pagkakataon— hindi na siya tumatakbo. Hindi na siya nagtatago. Si Mike ay bumabalik. At ang giyera— ay nagsisimula pa lang.

--- --- "THE SECOND LEGACY BEGINS WITH YOUR FAMILY." --- --- At doon ko napagtanto... --- Hindi pala katapusan ang pagtatapos ng mga proyekto. --- --- Ito ang simula ng isang bagong buhay. --- --- TO BE CONTINUED...

Tahimik ang buong lugar habang inilabas ang tema sa malaking screen: “REBIRTH” Naramdaman ni Celestine ang kakaibang kirot at inspirasyon sa salitang iyon. Rebirth. Muling pagsilang. Muling simula. Parang sinasabi ng tadhana na ito ang laban niya… hindi lang bilang designer, kundi bilang babae. Habang ang iba ay nagsimula agad mag-sketch, sandali siyang pumikit at huminga nang malalim.

Naging routine ko na rin ang maaga pa lang ay may medida na nakasabit sa balikat ko, inuumpisahan ko ang umaga ko sa isang tasa ng kape, at pagtitig sa ginagawa kong gown. I'll finish my first gown, i'll finish it for my new start, from my new beginning.

Hindi rin madaling magsimulang muli at lalo na para sa mga taong may mga responsibilidad. "Tsk," mahinang sabi ni Ben. "Okay. Fine. You win." "Alam ko." Napailing si Ben. "Ang yabang mo talaga." "Salamat." Doon na tuluyang natawa si Ben. "Sige na. Uuwi na ako. Baka mamaya mapauwi pa ako nang madaling araw kapag pinatulan pa kita." Nagkibit-balikat na lang si Julie. "Okay. Ingat ha.."

May dalawang tasa ng kape sa pagitan nila—parehong malamig na, tulad ng mga salitang ayaw pa nilang bigkasin. “Salamat… sa pagpayag mong makausap ako ulit.” Tiningnan niya si Mariel, pilit hinahanap ang lambing na minsang kanya. “Hindi ko alam kung paano magsisimula ulit.” “Baka kasi hindi naman talaga kailangan magsimula ulit, Billie. Baka kailangan lang natin tapusin nang maayos.” Tahimik.

Reklamo nito bago kinuha ang binato niya at tinakip ulit. Inikot niya lang ang mga mata at tinuloy na ang pagkain. Sumubo muna siya bago kumuha ulit saka ito inuman sa binata. Nakita naman niya ang mabilis nitong pagngisi pero sumeryoso rin nang taasan niya ng kilay. Kinain nito ang binigay niya saka siya kinindatan pero inirapan niya lang. "You think Leigh, can we still be friends? You know just like before."

Ano ba'ng nangyayari sa'yo—? ''Can you say that again, Ariadne? Please.'' Tumaas ang kilay ko. Kita mo 'to. 'Babe' daw 'tapos ngayon, maka-Ariadne, wagas! Tsaka, anong sabi n'ya? Can I say that again? Alin 'yung 'that' na tinutukoy n'ya? Ang dami ko nang sinabi, eh! ''Hays! Babe naman—''

"Alam mo pag-iisipan ko ‘tong mabuti, hindi kasi talaga ganoon kareal quick pagdesisyunan ang mga bagay na tulad nito. Sana maintindihan mo." "Naiitindihan ko. At pag-isipan mo ngang mabuti. Kung may sagot ka na tawagan mo lang ako, I hope you will do the right thing for Harlie, kasi ako sisimulan ko na. I’m going to take the first step and that is…a new beginning with you." So help me God. What to do? "New beginning with me?" paglilinaw ko sa sinabi ni Carter. "Oo. New beginning with you and with Harlie of course," nakangiting paglilinaw niya.