Belly In Tagalog Novels & Stories

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

He hugs me back. "Thank you for staying," Otomatiko akong napangiti at tila nakaramdam ako ng kung anong lumilipad-lipad sa tiyan ko. Is this what they called butterflies in stomach? Hindi ko alam ang isasagot kaya nanatili na lang akong tikom ang bibig, ramdam ko rin ang pag-init ng pisngi ko mabuti na lang madilim kaya hindi niya makikita ang pagpula ko.

Expected niyang hindi madali, pero hanggat kaya niya gusto niyang alisin si Ribal sa pagkakalubog nito sa nakaraan. "Do you know how excited i am na mag stay dito sa Pinas for a month?" pahayag ni Lydon na ikinalingon ni Yshara sa kaniya. "So bakit excited ka? Dahil ba hindi mo na kailangang magtago kasi hindi ka na sikat na modelo?" "People still knew me Bella, but yeah i can walk freely now. But that's not the reason why i'm excited." *Bella derived in Italian word means beautiful*

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

Kabanata 4 (Tunog ng telepono) "Hey" napangiti si bella. G "Good morning" bati ko. "Mukhang hindi ka maganda, may problema ba?" tanong sakin ni bella. Bumuntong hininga "Nagkaroon ng bangungot". “About someone trying to save you?” tanong ulit ni bella. "Oo" bulong ko. "Nakuha mo ba ang pagkakataong makita ang mga mukha?"

sabi ko from the other side of the curtain. "Ano ka ba, ok lang yan. I'm sure bagay sayo yan," She replied, her voice is playful. "Actually, may mga boardshorts na ako, at ok na ako don," napabuntong hininga ako at tinignan ang sarili ko sa salamin habang suot ang isang speedo, putcha kinikilabutan ako sa itsura ko. I'm in a skin tight blue speedo. Sa kalagayan ko ngayon, ako ang tunay na depinisyon ng Felix bakat. This is really shit.

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.