Romans & histoires Birthday Letter For Mother Tagalog

Mabuti pa si Yaya, kahit hindi ko siya mommy inaalagaan niya ako. "Wag ka nang umiyak langga." yaya said sweetly in her language accent. " Ari man si yaya Nors ah, tayo nalang magbirthday eh. Yaan mo na si mommy mo. Kung indi siya magcelebrate sang birthday mo ti si yaya na lang kag sina ate mo e. Mag-puli din man si daddy mo mamaya ah, magbili yun ng cake para sayo."

Hihintayin sila ng kanyang ina pagkatapos ng pasko. “Lola, when is daddy’s birthday? “ tanong ni Thea. “December 25 ang birthday ng daddy mo.” Dinig na dinig ni Prim ang sabi ni Mia. Napailing siya. “Mommy, let’s buy daddy some gift for his birthday. Let’s celebrate his birthday here.” “Thea, your dad will also be busy with Tita Dea’s funeral, please…” “Oh, I see.” “But we can buy some gifts of course.” Umalis ang mag-anak pagtulog ni Matthew. Nagpasalamat si Mia kay Prim.

Kalmado ang boses niya, hindi gaya nang mga nagdaang mga araw. “Doon lang kasi ako may magandang memory sa 'yo.” Walang pakundangan kong sagot, napalunok siya. “Isa pa, hindi ako mag-c-celebrate sa bahay na lagi nakakatunghay nang palagian kong pag-iyak.” “Celebrate?” Kunot noong tanong niya, bago pinaandar ang makina. Napangisi ako. “Today was my birthday, and the present you gave me was beyond everything, Mateo. It will always remain in my mind, in my soul, and lastly in my heart . . .”

sabi ni Rei. "Tita Ayla, I'm sorry pero all of the pasa and scars of Gab back then were from me," ani Rei na nagpeace sign pa kay Mama at ngumuso, nagpapaawa. Nilingon ko si Mama na ngumiti lang sa kaniya. Alam naman ni Mama ang lahat dahil wala akong inililihim sa kaniya. "Happiest birthday, Gab! We'll make our dreams come true!" Dugtong nito.

Dahan-dahan kong inayos ang mga letra upang hindi masira hanggang sa mabuo ang mga salitang: HAPPY BIRTHDAY, MATTHEW. Nakangiti kong hinaplos ang mga letra. "Ma'am, gusto ninyo po bang tulungan ko kayong i-tape sa dingding?" tanong ni Aling Maria habang inaabot ang kabilang dulo ng pulang ribbon. "Opo, Aling Maria. Gusto ko sanang medyo simple lang pero masaya tingnan," sagot ko.

tanong ko kay mama. "Birthday kasi ni Sir Albert..." sabi ni mama sa akin. "Sir Albert, huh? Sino po 'yon, ma?" tanong ko kay mama. Hindi ko kasi kilala kung sino 'yon. "Si Sir Albert kasi 'yung isa sa mga pinaglalabahan ko tuwing weekend. Hindi lang isa ang pinaglalabahan ko, anak. Birthday kasi niya tapos in-invite nila ako. Hindi naman ako puwedeng tumanggi kaya pumayag akong pumunta sa kanila ngayong darating na Linggo. Tamang-tama nandito ka na sa atin kaya isasama kita para malibang-libang ka naman kahit papaano, anak. Masaya doon sigurado ako kaya kahit papaano ay makakalimutan mo 'yang lalaking 'yan," sabi ni mama sa akin. "Gusto mo bang sumama sa akin, huh? Sumama ka na lang sa akin

I quietly said pero part of me hopes that he will remember. Maaga akong nagising, happy birthday day to me. Plano kong gumawa ng baon para kay Sandro with his favorite chicken lasagna, habang nagluluto ako, nagring ang cellphone ko at tinignan ko ang caller ID, si Mama. Minsan lang to tumatawag si mama kaya napangiti naman ako. Miss na miss ko na ang isla, gusto ko nang bumalik don. Miss ko na rin si papa at ang bunso kong kapatid. Kung may sapat na pera lang sana ako, bibisita talaga ako doon. Noon, bumibisita kami ni Sandro doon pero di na ngayon, wala narin siyang pakialam sa pamilya ko. "Faye, anak happy birthday!"

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Isang buntong hininga ang pinakawalan ko bago ako nagsalita “Mom, Happy Birthday! I’m sorry kung hindi ako naging perpektong anak sa inyo. But always remember, masaya ako na nakikita kang masaya ka. Hindi man tayo palaging magkasama, always remember na mahal na mahal ko po kayo.” seryoso kong wika. Pagkatapos kong sabihin ang katagang iyun, niyakap ko siya at hinalikan sa pisngi. “Anak, thank you. I love you..mahal na mahal kita at kahit na ano ang mangyari, mananatili kang panganay ko, anak.” umiiyak niya nang wika

labis ang papuri sa kanya ng matanda kaya hindi mawala rin sa kanya ang buong katapatan rin dito. "Maraming salamat po, Mr. Rodelio," masaya niyang tugon. "Wala sinuman ang nakakaya ang katigasan ng ulo ng aking apo kundi ikaw lang. Kaya, sana hindi mawala ang mataas na pagtingin ko sa'yo bilang tagapagbantay niya. Alam mo naman siguro ang kahihinatnan kapag nabigo ako sa'yo, right?"