Novel & Cerita Blood Donor Quotes

"Hindi ko basta-basta ibinibigay ang pangalan ko." "Aalis ka na?" "Uuwi na ako." "May sasakyan ako. Gusto mo bang ihatid kita?" "Alam ko pa ang pauwi sa amin. Hindi pa ako lasing." "I'm offering you a free and safe ride." "Tsk!" Napailing siya. "Nosebleed kang kasama." "Huh?" "May plano akong mag-donate ng dugo sa Red Cross." "Anong koneksiyon no'n sa usapan natin?"

Nanikip ang dibdib niya na parang may kamay na marahas na pumipisil dito. “Ibig mong sabihin ay maliit ang tsansa niyang mabuhay?” halos pabulong niyang tanong, ngunit ramdam ang panginginig. Napabuntong-hininga ang doktor. Isang buntong-hiningang puno ng pag-amin sa katotohanan. “Kung hindi tayo makahanap agad ng magdo-donate ng dugo, hindi na ito usapin ng tsansa.”

Napahinga ako ng maluwag dahil sa sinabi ng doctor. “Salamat, doc. Good news iyan. Ako, puwede akong mag-donate ng dugo ama ako ng pasyente.” Mabilis namang tumango ang doctor sa kaniya. “Pasok po kayo,” saad ng doctor kaya agad na pumasok ang ama ni Gio. Tanging kami lamang ng nanay niya ang natira. “Mabuti naman at maayos na ang lagay ni Gio. May awa rin ang Diyos,” saad n’ya sa akin.

“So, you save this child? Your assistant told me there’s a patient here.” “Opo dinala namin kaagad dito kasi walang ibang nakakita sa aksidente kundi kaming dalawa lang ng assistant ko. Iyong nakasagasa di naman tumakbo kundi umalis para hanapin kamag-anak ng batang iyan,” “I see. Good to hear that you care about the child” sabi nito sa kanya. “Actually last night, I donated blood to the child because there was no available blood in your hospital.” sabi ulit ni Brent

Naaksidente siya nang malubha at marami siyang nawalang dugo. “Kailangan namin ng dugo agad! Mababa na ang blood pressure niya! Kung wala kami maraming maipasok, baka hindi na niya makayanan!” sigaw ng doktor. Nagpanic ang buong pamilya. Rare ang blood type ni Ibrahim. Mahirap humanap ng donor. Ako… ako yung nandoon. Ako yung halos mamatay sa takot na baka mawala siya.

"Kung wala siya, matagal ka nang patay. Pambihira ang blood type niyo ni Nolan, at si Wendy ang laging handang mag-donate para sa inyo. Kahit hindi siya magkaanak, hindi mo siya pwedeng iwan." Napaisip si Adrian. Noong ma-aksidente sila ng kanyang ama, namatay ang tatay niya sa mismong lugar habang siya naman ay nag-agaw-buhay dahil sa dami ng dugong nawala. Bihira ang blood type niya at may isang taong nagdonate ng higit pa sa kakayahan ng isang donor. Naging dahilan ito para mag-agaw buhay ang donor pero hindi nito ininda ang insidenteng iyon at taos-pusong ibinahagi sa kanya ang dugo nito.

Nag- tatakang tanong ni Quinette sa kaibigan. "Beshie... ano ehhh, lowblood ako at buntis ako ehhh. Kaya sorry hidni ako makakpag- donate ng dugo kay Randell." Naiiyak na sagot ni Rhiane. "Talaga beshie ko... wow, congrats sa inyo ni Atty. Carl. Masaya ako para sa inyo." Masayang bati niya sa kanyang matalik na kaibigan. " Okey lang beshie may pwede naman na mag- donate ulit kay Randell. Si atty. Carl nasaan na siya??? Alam na ba niya ahhh..???" Pagtatakang tanong ni Quinette sa kaibigan.

“If the blood loss is excessive, we consider a blood transfusion. Mahirap pa namangn hanapin ang dugo mo hija.” “Pareho kami ng blood type, nakahanda akong mag-donate.” walangn pag-aalinlangan na turan ni Atticus. The doctor was surprised. He smiled and joked. “Oh? Kaya naman pala destined kayong dalawa na magsama. Ang hiwaga talaga ng kapalaran.” “H-Hindi pwede…” walang gatol na pagtutol ni Gabe sa offer ni Atticus.

Diretsong sagot ng doktor, "Kulang ang dugo sa blood bank. Kailangan n'yong maghanap ng volunteer sa lalong madaling panahon." Natigilan si Camila at si Brix naman ay tinanong ang blood type ni Braylee. Nang marinig na pareho sila ng uri ng dugo, handa na sanang mag-donate si Brix nang biglang pinigil iyon ni Camila. "D-Dok, hindi siya pwedeng mag-donate!" Agad na napatingin ang doktor kay Camila, maging si Brix. "Why can't I donate my blood?" kunot-noong tanong ni Brix.

nangingiting sabi ko. Umangat ang isang gilid ng kanyang labi dahil sa reaksyon ko. “Do you need a donor?” makahulugang sabi niya. Hindi ko na napigilan ang mapahalakhak nang maalala ang pagsusungit ko sa kanya sa una naming pagtatagpo noong first year college. “Donor para saan? Hindi naman ito para sa blood donation,” natatawang sabi ko.