Burat Ng Ama Novels & Stories

Gusto niya ng manika. "Anong pangalan niya?" sigaw ko. Hindi ko alam bakit yun tinanong ko. Basta lumabas sa bibig ko. Tumingin si Tita Rosario sa batang hawak niya. Yung bata umiiyak pero hindi makasigaw kasi may tape yung bibig. "Amara," sabi ni Tita Rosario. "Amara Ross. Mas maganda pa kesa sa Alana. Mas maputi. Mas tahimik. Hindi tulad niyang batang yan na maingay at matigas ulo!"

Isang lalaking nasa gitnang edad na may medyo madilim na balat ang pumasok, hila ang isang batang lalaki na nasa lima o anim na taong gulang. “Mama!” Tumakbo ang bata sa gilid ng kama ni Laura, dahilan upang bahagyang masagi at mapausog si Amara. Ang lalaki naman ay ngumiti habang inilalapag ang dala niyang lunch box at prutas. Siya ang kasalukuyang kinakasama ni Laura, si Adam. “Uncle Adam,” magalang na bati ni Amara.

Si Zamara patalikod itong nakaupo sa sofa Kaya Hindi Siya nito nakita agad, nakangiti-ngunit hindi sa kanya. Katabi nito ang batang lalaki, ang anak ni Damien, masayang nakikipagkwentuhan sa kanya. Ang tawa ni Zamara ay banayad, parang walang bakas ng takot o kaba. "But... I want you to be my mom," sabi ng bata habang nakatingin kay Zamara. Ngumiti si Zamara at marahang hinaplos ang ulo ng bata.

"Bumili lamang ang iyong ama ng makakain. Babalik din siya agad." Sa wakas, unti-unti nang kumurba ang kanyang mga labi. Ngumiti siya; ngunit sa likod ng munting kurbang iyon ay makikita ang matinding lungkot sa kanyang mga mata—isang lungkot na hindi dapat nararanasan ng isang batang kasing-bata niya.

“Ito na ba ang pamangkin na sinasabi mo? Aba’y napakagandang dalaga… Hello, iha kamusta ka? Ako nga pala si Selma Batumbakal, pwede mo akong tawaging nanay Sel.” Naka ngiting sabi nito saka inilahad ang kamay sa kanya, tinapunan naman iyon ng nandidiring tingin ni Amara saka piniling huwag na lamang tangapin sa halip ay nag pilit ng plastic na ngiti sa babae. “I already have a mother…” Walang ganang sabi niya, natawa naman ang babae dahilan upang lalo siyang mapangiwi.

Gumaan naman ang aking pakiramdam ng dahil sa sinabi ni Ama. Kumain na rin ako pagtapos naming magusap ni Ama, at pagkatapos ay bumalik na ulit ako sa kanya. “Ama, asan na ang mambabatuk?” makisig kong tanong. Napangiti naman si Ama sa akin. “Sundan mo ako” sambit niya. Sinundan ko naman siya. Kaming dalawa lang ang magkasamang naglalakad. Buti na lang at kami lang dalawa ni Ama. Malayo-layo rin ang aming nilakad. Agad ko namang napansin ang isang kubo sa di kalayuan. Sa aking pagkakaalam ay ito ang kubo ng mga mambabatuk. Nang makarating kami doon ay agad na pumasok si Ama. Sumunod naman ako kaagad.

Ngunit sa kabilang banda ay nais niyang pagdudahan ang nakaraan nito. Sino ba ang Ama ni Lakan? Sino? "Mama, ginugulpi niyo ba ang Papa ko?" Malamig na boses ng bata mula sa likod ang nagpahunos–dili sa bumubugsong emosyon niya.

Chapter 9 Selling Balut "Mama, puwede po kami kumain ng balut?" tanong ni Jon. "Puwede po ba sa amin kumain ng balut, Mama?" dagdag na tanong ni Jan. "Gusto ko rin po, Mama, ng shetsharon at bomb corn po," sabi naman ni Jam. Napalingon ako sa anak kong babae. What? Shetsharon at bomb corn? Saan naman niya nakuha ang salitang bomb corn?

“Bu... Buntis ako? Buntis ako?” garalgal na sambit ni Barbara. Nangilid na ang luha ni Barbara dahil sa nalaman niyang ito. Hindi niya gustong mabuntis nang dahil lang sa putik na gabing iyon. At hindi niya alam kung sinong ama nito. Pero, anong gagawin niya? At paano na ang pangarap niya para sa kaniyang mga kapatid?

Syempre sa kanya galing yung iba kong sagot. Pero kung nakapag open ako ng notes kanina masasagutan ko yun ng tama lahat. Ba't kasi hindi ako nag aral e. "Di nakakatuwa kasi nakakakilig?" Amputa. Lahat ng mura pwedeng ibato sa kanya. Sinamaan ko naman siya ng tingin. "Di ka nauubusan ng banat noh? Kung banatan kaya kitang asungot ka"