Burat Ng Ama Novels & Stories

“Amoy dambuhalang baby ka na…” “Hindi pa po masyado, mama, pero gusto ko na pong kumain,” sagot ng bata na may kasamang hagikhik. “Mama nakikiliti ako sa halik mo… Stop na po mama,” may pagmamakaawa na dagdag sabi ng bata.

Ang inosenteng mga mata. At ang napakabata nitong aura. Hindi ito mukhang sosyal. Hindi rin mukhang lumaki sa marangyang buhay. Ngunit... May kakaiba rito. May natural na charm na hindi kayang bilhin ng pera. "Ano'ng pangalan mo?" Tanong ni Celestine. Ngumiti ang dalaga. "Chelestine Batumbakal po." Biglang natahimik ang ginang.

“Huminto akong sumagot. Huminto siyang subukan. Apat na taon na iyon.” Iniikot-ikot ni Lila ang tasa sa mga kamay. “At ngayon nandito ako. K********t ang ama niya. Natutulog sa kama ng ama niya. Suot ang damit na binili sa kanya ng ama niya.”

“Stepmom…” Tahimik ang boses nito. Hindi manlang sila lumapit. Sa halip ay para silang umiiwas sa kanya. Parang may nakakatakot na multo na nasa harap nila. Napakurap si Amara. ‘Ha?’ Ngumiti siya ng pilit. “Hello…” bati niya. Pero imbes na sumagot ang mga bata… Mas lalo lang silang dumikit kay Sebastian.

Bumuntong-hininga siya nang malalim bago nagsimula ang kanyang pagsasalaysay. “Ang kunwintas ba kamo? Nakakamanghang na napansin mo ang kuwintas niya . Alam mo, Doc. Mathew, hindi ko alam kung nabanggit na sa iyo ni Amara, ngunit dapat mong malaman na si Amara ay hindi namin tunay na anak. Siya ay ampon lang namin.” sabi ng matanda. Umupo ito sa salansan ng dayami at kinuha ang malaking bilao sa tabi at doon isinalansan ang mga napitas na sitaw.

muling napaiyak ang matanda nang banggitin ang ina ni Amara. "Alright, you old fool, stop crying. Your crying makes me want to cry too," sagot ni Amara, bahagyang napangiti sa nakakatawang paraan ng matanda. Humikbi si butler at nagbunot ng tisyu. "Master, Miss, you chat. I'll head out now," sabi niya bago lumabas at maingat na isinara ang pinto.

“Babalikan kita.” Sa kanyang dibdib ay nananatili ang sugat ng pagkawala. Isang sugat na hindi madaling maghilom. Ngunit iyon din ang sugat na nagbibigay sa kanya ng dahilan upang magpatuloy. Sa lungsod na ito, sisimulan niya ang panibagong buhay. Mag-aaral siya. Maghahanap ng paraan upang umangat. Magiging matalino. Magiging malakas. At kapag dumating ang araw na handa na siya—Babalikan niya ang mga taong kumuha ng lahat sa kanya. Hindi na bilang isang mahina at takot na babae. Kundi bilang si Amara Villafuerte. Isang babaeng ipinanganak mula sa abo ng kanyang nakaraan. At isang ina na hindi kailanman titigil hanggang hindi niya muling nayayakap ang kanyang anak na si Luna.

’ nakangusong tanong ng Bata 'Hala, oo nga Cronus, balikan natin.’ Sabi ng nanay no‘ng Bata. Hindi nakaimik ang daddy ng Bata kaya takang napatingin ang mommy nito sa kanyang Asawa. ‘Hindi na tayo pwedeng bumalik, darling. May mga nag babantay sa atin doon.’ ani ng ama, napatango ang Bata kahit walang maintindihan.

Ang lambot ng kama parang hindi ka magsasawang humiga sa kamang ito. Subrang bait ni Butler Brett palagi siyang nakangiti at positive, his smile na palaging abot tainga at hindi mo makikita ang kanyang mata sa kanyang pag ngiti. Sa tingin ko hindi naman talaga siya isang butler dahil sa pakikitungo n'ya kay Master. The way he speak to him at action na pinapakita na ay isang patunay na isa silang magkaibigan.

Anong nangyayari, bakit ayaw niyang ipalaglag ko ang bata sa sinapupunan ko. "Bakit ama?" Takang tanong ko sa kanya. "Dahil, kahit hindi kita tunay na kadugo ay isa ka paring Pessoas Mas at may dugo naring pessoas mas ang bata sa iyong sinpupunan!" Sagit naman ni ama na kinabigla ko. May mabuti parin pa lang side ang pinakamasamang hari sa Mundo da Fantasia.