Busyness Quotes Novels & Stories

"So, kumusta naman ang trabaho mo sa firm? Maayos naman ba pakikisama o pakikitungo nila sa iyo?" "Maayos naman, saka wala akong problema sa kanila. Nga pala, kailangan ko nang umalis, marami pa kasi akong naiwan na trabaho—kailangan kong matapos iyon within this week." "Are you busy?"

Inasar ko pa siya at saka tinatawanan dahil hindi tumatalab ang charms niya roon, gano'n pa 'man ay busy pa kasi 'yong tao. "Hayaan mo na! Busy pa 'yon mag-training, at saka sasabak sa international stage 'yon, eh. Baka pagtapos no'n baka 'yon, ayon na ang chance mo. Easy ka lang!" Napailing lang siya animo'y parang wala nang pag-asa, natawa naman ako ro'n at saka kinurot pa ang kanyang tainga. "Huwag ka ngang negative! Chill ka lang kasi, busy pa siya, eh."

Napatingin ako sa screen at bahagyang napangiti. Si Kuya Lemuel. “Yes, Kuya?” sagot ko habang patuloy sa paglalakad. “Are you busy?” tanong niya sa kabilang linya. Napailing ako, may kasamang mahinang tawa. “Ilang beses ko bang sasabihin sa ’yo na hindi mo kailangang tanungin ’yan? Kahit busy ako, sasagutin pa rin kita.” “Ayaw ko lang makaabala,” sagot niya agad. “Alam ko naman kung gaano ka ka-loaded sa kumpanya.”

"I will be working in Finance. Can we meet and have a chat from time to time?" "I'm a busy person. I don't have time for that." "Full sched siya everyday," singit ko. "And every weekend..." Lumapit ako kay Chelsea saka bumulong, "Busy rin kami sa isa't isa. Alam mo na ang ibig kong sabihin." "I'm not talking to you."

May halong curiosity, at kaunting expectation ang tono. Samantha napangiti ng mahinahon, dahan-dahang pinili ang mga salita. “Ah… busy po talaga sa trabaho, Dad. Wala pa po akong time para diyan.” “Busy, huh?” sagot ni Conrad, may kaunting smile. “Well… importante ang focus sa career. Pero hindi mo rin puwede i-ignore ang personal life mo. Balance ang kailangan.”

"Ikaw walang magawa. Ako abala.” “Kahit Saturday bukas busy ka pa rin?” Huminga ako nang malalim. Makulit nga ang isang ito ah. “Saan ka ba? Busy kasi ako talaga ngayon." "Sayang naman. Isang beer lang. Wala akong kasama.” “Beer? Paano mo alam na umiinom rin ako.” “Wala lang. Mukha kasing game ka e.” “Pasensiya na. Busy e, may pasok bukas.”

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

Kaya sa lahat ng oras, lagi kong iniisip ang bawat galaw ko. Pero kahit gaano ako ka-busy, hindi ko maiwasang mapansin ang mga simpleng bagay na nagpapasaya sa’kin. Katulad ng tuwing sinusundo ako ni Papa pagkatapos ng meeting ko sa student council. Kahit sobrang busy niya sa pagiging CEO, hindi siya pumapalya. Nakangiti siya habang hinihintay ako sa car, hawak ang paborito kong milk tea. Doon ko nararamdaman na kahit gaano ko ka-puno ang schedule ko, may tatay pa rin akong handang bumitaw sa lahat para sa’kin.

Hindi naman— “Boss?” Napakurap ako. “Ha?” “Okay ka lang?” Tumango ako agad. “Yeah. Fine.” Pero hindi ako fine. At alam ko ‘yon. Maghapon akong naging busy. Meetings. Reports. Decisions. Lahat ginawa ko para hindi mag-isip. At somehow… gumana. Kahit papaano. Hanggang sa— pauwi na ako. Paglabas ko ng building, agad kong hinanap yung sasakyan ko.

“Hindi ka na masyadong mahihirapan sa mga gawaing bahay lalo na kapag busy ka.” “Kaya ko naman,” kontra niya sa sinabi nito. “Time management lang ang kailangan. You know I’m a natural multi-tasker.” “Oo nga. Alam ko naman iyon dahil subok na subok ko na. Ang sa akin lang, maganda rin naman iyong may nakakaagapay ka lalo pa ngayon na buntis ka na. Ayaw kong masyado kang mapagod.”