Calm Before The Storm Novels & Stories

Mula sa taas, ang mga ilaw ng sasakyan ay tila mga hibla ng sutla—kumikislap, gumagalaw, walang direksyon ngunit may layuning hindi niya maunawaan. A quiet presence but fits perfectly where it doesn't belong. Hindi siya natatakot sa anino. Kung hindi sa katahimikang nakasunod, nakamasid sa kanya. Katahimikang hindi dulot ng paglimot ngunit ng pagbabalik. The calm before the storm.

Ang talipapa nga naman kasi ay parang pier na nakatungtong mismo sa dagat. Ito na siguro ang tinatawag nilang "calm before the storm." Unti unti nang dumilim ang paligid at amoy ko na ang ihip ng hangin. Tanda na may paparating na delubyo. Agad nilang sinimulang iligpit ang mga gamit. Si Azithere, siya ang inatasan ni Kuya Anton na hilahin ang pinakamabibigat na banyera ng isda at ihatid sa bodega gamit ang trolley dahil medyo distansya ang bodega sa talipapa.

Hindi naman ako naghintay ng matagal dahil pagkadagan niya sa akin ay naging mabilis na ang kan'yang kilos. Kung saan-saang parte na rin ng katawan ko nagpunta ang kan'yang mga labi. At kataka-takang wala talaga akong naging pagtutol sa ginagawa namin. "I'm going to enter you now," Luther announced. I gulped. "This is my first time," nahihiyang pag-amin ko. "I'm not gentle. I like it rough and hard. But, don't worry! I'll bring you to heaven multiple times."

I started to breathe heavily again and as you know I am having an attack right now, an unintentional panic and this is hella freaking me out. Naramadaman ko naman ang pagyakap sa akin ni Calvin habang pinakakalma ako. “It's okay wife everything is fine... Nandito na ako, walang mananakit sa'yo” He encourages. This is really terrible. Why do I have to experience this kind of trauma? But why and when? “Wife calm down, and breathe... Everything will be fine... Yeah just like that wifey Breathe in and out”

Isa itong sign na kailangan na niyang magmadali para makarating sa baba. Isang small island ang kanyang nakita sa baba na may kalayuan din sa kung sa'n siya nanggaling kanina. Ito na ang napili niya pansamantala kaya muli niyang pinihit ang hawak na cord para umiba ang direksyon niya. Para siyang tinutulak ng hangin pero wala siyang takot sa ganitong sitwasyon. He needs to stay calm. "All right, Benjamin, the fearless man, it's time to land." Breathe. Ito ang nasa isip niya pero may bigla na lang dumaan na kidlat sa harap niya, "Mamaaa!"

Naiinip niyang untag. Sandali nitong kinalikot ang sariling cellphone bago iniharap sa kanya. "Bakit di mo siya haranahin?" Napakurap-kurap siya at sandaling nag-isip. What Storm had said was a good idea but Nahara is a bit shy type and he doesn't wanna expose her that much. Makakakuha din sila ng atensyon ng karamihan sa mga tao doon which isn't good considering their situation. "Is there any other idea? I want something solemn but special."

The Calm Before the Storm Ang pahinga na ito ay para sa kanya — para sa kanyang professional at personal growth. Ang mundo ay hindi titigil sa kanya, at alam niyang ang mga kalaban ay nagbabalak, pero sa loob ng katahimikan, ang kanyang strategy ay nabuo na: She will focus on the project, her skills, and her growth She will not allow jealousy or manipulation to cloud her decisions She will be calm, composed, and ready for the next big professional battle

O baka naman ito na ‘yung tinatawag na calm before the storm? Hindi na siya naging kampante. May natitirang kalahating oras bago ang tapos ng shift niya, pero buong thirty minutes na iyon, kabado siyang nagtrabaho. Eksaktong alas-diyes ng gabi binuksan ni Harmony ang pinto ng shop.

Kung anu-ano na naman kasi ang tumatakbo sa kanyang isipan. Ngunit, kung ang ibang lalaki ay nagbibigay sa kanya ng kilabot at pandidiri kapag lumalapit sa kanya, iba naman ang epekto sa kanya kapag si Storm ang lumalapit. Para siyang idinuduya. Sa alapaap. "Relax ka lang." "Ang hirap mag-relax kung hindi ko alam ang susunod mong gagawin."

she asked, brows furrowed. I nodded, my gaze steady. “Yes. We’re like the ocean, Cali. In the stillness of the calm and serene waters, storms will inevitably come. They might roar with intensity, and the waves may rise fiercely. But no matter how strong the winds blow or how turbulent the seas become; our love remains anchored. It’s not about achieving perfection; it’s about finding a perfect unity amidst the chaos. That’s what makes our love and everything perfect—an unbreakable bond that endures through every storm, forever steadfast and unwavering.” Cali’s gaze softened, her eyes reflecting the warmth of our shared affection as she nestled closer into my embrace.