Calm Seas Quote の小説・ストーリー

May mas ikinalulungkot pa pala. Pag uwi ko, nagpasyahan kong mag-relax muna at mag-unwind sa tabi ng dagat. Since, for sure hindi pa makakauwi si Zari. I drove towards the beach, the setting sun painting the sky in hues of orange and pink. The sound of the waves crashing against the shore was a familiar and comforting melody. As I sat there, feeling the cool sea breeze against my skin, I let out a sigh of relief. The stress and tension from the day seemed to melt away with each wave that rolled in. I closed my eyes and allowed the tranquil sounds of the sea to wash over me.

Ngunit kahit na nakatago kami, ramdam kong hindi pa tapos ang lahat. Tahimik kong pinagmamasdan ang alon sa dagat habang nakadantay ang pareho kong mga kamay sa railings ng veranda. Naramdaman ko ang presensiya ni Sebastian kaya naman kaagad ko siyang nilingon. Mahina pa rin siya, pero sa bawat hakbang ay parang pinipilit niyang patunayan na wala nang makakapagpabagsak sa kaniya. “Ilsa,” tawag niya, marahan. “You don’t deserve this chaos. You deserve peace, love, a life far from bullets and shadows.”

She felt a calmness in her chest as she continued to watch the bright and slighty calm sea infront of her. Maraming at maiingay ang tao sa paligid niya, mainit din ang sinag ng araw na dumadampi sa balat niya. At hindi sapat iyon para alisin an atensyon niya mula sa bughaw na dagat na ngayon niya pa lamang nakita. Totoo nga ang sinabi ni Caesar. There's a vast body of water outside the water. Naramdaman niya rin ang sinabi nitong mararamdaman niya kapag nakita niya ang kumikinang na dagat.

saad ni Aki na parang nagsisimula na mapikon sa mga kapatid niya. Isa-isa nilang kaming binati sa pagkakabalikan namin ni Aki kaya naging masaya ang simpleng salu-salo noong gabing iyon. “I always thought that waves are too destructive and can sink my boat,” mataman ko siyang tinignan sa mga mata habang sinasabi niya iyon. “But I realize that I just have to follow its current. That I just have to follow your waves to understand you... that I just have to jump out of my boat to feel your calmness,” bulong niya sa tenga ko.

Nakangiti ang matanda habang nakatingin sa dagat at tila may inaalala mula sa nakaraan. “Mommy! Come here! Letʼs swim with us!” tawag sa kaniya ni Liven mula sa hindi kalayuan. “Mamaya na lang ako, anak!” sigaw niya pabalik. “Basta lagi mong tatandaan na hindi matatawag na pag-ibig kung hindi ka masasaktan. Mahiwag ito, puno ng ibaʼt-ibang kahulugan at pakiramdam. Tandaan mo rin na ito ay walang hinihinginh kapalit, at higit sa lahat ang mas maganda ay iniibig ka rin niya pabalik. Mahirap mag-isa sa gitna ng dagat.”

This is a landmark in Caracass, where there is an old lighthouse and over looking view of the wide blue ocean. Hinawakan ko ang balustre at mas lalo pang lumakas ang hangin na halos tangayin na palayo ang aking buhok. Tanaw tanaw ko ang karagatan ng Celebes. Bughaw iyon at kumikinang sa ilalim ng araw. Wala akong makitang kahit isang isla. The ocean feels like boundless and connected to the sky.

Marami akong alam tungkol sa sentro sapagkat iyon ay isa sa mga lugar na kinalakihan ko. “The breakfast is ready.” Nagulat ako nang may nagsalita sa aking likuran. Napatingin ako kay Mae. She was smiling widely. “Nakita kita kagabi rito. Mukhang gusto mo ang karagatan,” she said while looking at sea. I just nodded cause she’s right—I love the sight of a see. “Napaka-peaceful kasing tingnan ng karagatan,” I said and looked at the ocean.

Kailangan kong pakalmahin ang dagat kaya naman naglangoy ako upang umahon sa tubig. Itinaas ko ang aking kamay, at huminga ng malalim. Tiningnan ko ang mga naglalakihang alon. Dama ko sa aking mukha ang mga butil ng malakas na ulan pati ang malamig na hanging tumatangay sa mahaba kong buhok. 🎶 Listen to my song, raging sea so strong, sweet lullaby for you to calm, so now I can go home,

We sat together on the bench while my eyes remained gazing into the beauty of the sea. "Is this your first time?" marahang tanong ni Xian na tinanguan ko naman nang hindi siya nililingon. "I guess everything we will do together is our first time, it makes me happy," dagdag niya pa sa mababang tinig. His soothing voice feels like a melody that is flawlessly blended in with the sound of sea waves as the cool breeze blows through my skin.

I wish you could forgive me when the time comes, just like how I forgave you for everything you've ever done to me. "Maraming salamat po sa paglalakbay kasama ang Imperial Ocean Travel at muli, maligayang pagdating sa isla ng The Pearl of Imperial!" Pababa pa lamang sa barko, mangha na kaming lahat sa nasisilayan. Malinis ang kulay asul na dagat at kitang-kita ang mga isdang naglalanguyan. Maputi rin ang buhangin, may mga sun lounger, at may mga puno ng buko na nagsisilbing silungan sa bawat sulok.