Calm Seas Quote Mga Nobela at Kwento

We need to make memories every passing day just to remind ourselves that we are so blessed and grateful. Anjelouv woke up from her deep sleep. The golden rays of sunset strike the calm sea in front of her. It illuminated different colors, painting the water aesthetically. Seeing how the deep-sea kisses the beautiful sun for a while made her heart rest in solace. Nakakamangha lang tingnan kung paanong matiyagang naghintay ang dagat mahalikan at mayakap lang ang araw sa kahit kaunting sandali. Nakukuntento lamang ito sa kakarampot na minuto sa bawat araw na lumilipas.

More than him, I love the calmness of the blue ocean and the waves. "Thanks, Clea. I won't promise that I can no longer make mistakes the only thing I'm sure about if that happens, hindi ko 'yun kailanman ginusto. " He said looking at the moon above while gazing back at me with his makalaglag na panty smile.

"Ngayon lang naman, uuwi rin tayo bukas." Napatingin na lang ako sa malawak na karagatan ng wala na akong maisip pa na sabihin sa kaniya. It was indeed amazing, beautiful, and a peaceful view. Mula rito sa taas ay kitan-kita ko ang naghahalong asul at kahel na kulay ng dagat dahil sa hapon na. Napakaganda na para bang naghahatid ng bagong pagasa.

May mas ikinalulungkot pa pala. Pag uwi ko, nagpasyahan kong mag-relax muna at mag-unwind sa tabi ng dagat. Since, for sure hindi pa makakauwi si Zari. I drove towards the beach, the setting sun painting the sky in hues of orange and pink. The sound of the waves crashing against the shore was a familiar and comforting melody. As I sat there, feeling the cool sea breeze against my skin, I let out a sigh of relief. The stress and tension from the day seemed to melt away with each wave that rolled in. I closed my eyes and allowed the tranquil sounds of the sea to wash over me.

Ngunit kahit na nakatago kami, ramdam kong hindi pa tapos ang lahat. Tahimik kong pinagmamasdan ang alon sa dagat habang nakadantay ang pareho kong mga kamay sa railings ng veranda. Naramdaman ko ang presensiya ni Sebastian kaya naman kaagad ko siyang nilingon. Mahina pa rin siya, pero sa bawat hakbang ay parang pinipilit niyang patunayan na wala nang makakapagpabagsak sa kaniya. “Ilsa,” tawag niya, marahan. “You don’t deserve this chaos. You deserve peace, love, a life far from bullets and shadows.”

She felt a calmness in her chest as she continued to watch the bright and slighty calm sea infront of her. Maraming at maiingay ang tao sa paligid niya, mainit din ang sinag ng araw na dumadampi sa balat niya. At hindi sapat iyon para alisin an atensyon niya mula sa bughaw na dagat na ngayon niya pa lamang nakita. Totoo nga ang sinabi ni Caesar. There's a vast body of water outside the water. Naramdaman niya rin ang sinabi nitong mararamdaman niya kapag nakita niya ang kumikinang na dagat.

saad ni Aki na parang nagsisimula na mapikon sa mga kapatid niya. Isa-isa nilang kaming binati sa pagkakabalikan namin ni Aki kaya naging masaya ang simpleng salu-salo noong gabing iyon. “I always thought that waves are too destructive and can sink my boat,” mataman ko siyang tinignan sa mga mata habang sinasabi niya iyon. “But I realize that I just have to follow its current. That I just have to follow your waves to understand you... that I just have to jump out of my boat to feel your calmness,” bulong niya sa tenga ko.

Marami akong alam tungkol sa sentro sapagkat iyon ay isa sa mga lugar na kinalakihan ko. “The breakfast is ready.” Nagulat ako nang may nagsalita sa aking likuran. Napatingin ako kay Mae. She was smiling widely. “Nakita kita kagabi rito. Mukhang gusto mo ang karagatan,” she said while looking at sea. I just nodded cause she’s right—I love the sight of a see. “Napaka-peaceful kasing tingnan ng karagatan,” I said and looked at the ocean.

🎶 Listen to my song, raging sea so strong, sweet lullaby for you to calm, so now I can go home, Sea creatures big and small, swimming all along. Their way to you is hard for them, your waves are there for too long then, So listen now my raging sea, calm now for you to see, this wonderful sight I see I truly love the way it be.🎶 Inulit ko uli ang kanta naming mga sirena para pakalmahin ang dagat. Ang kanina'y nangangalit na mga alon ay unti-unti na ngang kumakalma. Ang mga alon ay naging parang inuugoy na duyan.

Nakangiti ang matanda habang nakatingin sa dagat at tila may inaalala mula sa nakaraan. “Mommy! Come here! Letʼs swim with us!” tawag sa kaniya ni Liven mula sa hindi kalayuan. “Mamaya na lang ako, anak!” sigaw niya pabalik. “Basta lagi mong tatandaan na hindi matatawag na pag-ibig kung hindi ka masasaktan. Mahiwag ito, puno ng ibaʼt-ibang kahulugan at pakiramdam. Tandaan mo rin na ito ay walang hinihinginh kapalit, at higit sa lahat ang mas maganda ay iniibig ka rin niya pabalik. Mahirap mag-isa sa gitna ng dagat.”