Cinderella Famous Lines Novels & Stories

"Ang mga katulad mong mahihirap, gagawin ang lahat para lang makasungkit ng mayaman. Gagamitin ang luha, gagamitin ang pamilya, gagamitin ang katawan. Let me make this clear to you, Fiona Angelyn Perez. You are just a filthy peasant trying to climb a wall that is too high for you. Do your job, stay in the kitchen, and clean the toilets. Hinding-hindi kita papatulan kahit ikaw na lang ang natitirang babae sa mundo." Ang bawat salita niya ay parang latigo na humahampas sa aking pagkatao. Pakiramdam ko ay hinubaran ako ng dignidad sa gitna ng silid na iyon. Ano bang nagawa ko sa kanya para tratuhin niya ako nang ganito? Wala akong ibang gustong gawin kundi ang magtrabaho para sa mga kapatid ko.

- I look at her "Wag mong sayangin ang buhay na binigay sayo ng panginoon para lang masilayan mo ang ganda ng mundo. Wag mong sayangin ang buhay mo na pinaghirapan kang iluwal ni Mama. Kung pagod kana, mas pagod ako pero nawawala ang pagod ko dahil kayo ang pahinga ko. Kaya wag mong sayangin ang lahat, ayos lang mapagod kasi pwedy ka namang magpahinga."— naramdaman ko ang higpit ng yakap ni Noella sa gilid ko.

Naalala ko ang kwento ni Cinderella… At ganito ata ang naramdaman niya ng nahanap siya ng kanyang Prince Charming. “Isuot mo. A good shoes take you good places. But who the hell purchased this shoes to you. Such a cheap. Let your man know that, giving a girl the right shoes will make her confidently conquer the world.” Nakatitig lang ako sa mga mata niya at halos ilang segundo kaming nagkatitigan. Nang ako na ang bumitaw at sinuot nga ang sapatos ko.

"Alam niyo po para po kayong Prinsesa." "Hala, hindi naman." "Totoo po. Ang kinis niyo po at ang ganda pa. Ganyan po siguro basta mayaman po siguro ano?" Mahina na lang akong natawa sa sinabi niya at dahan-dahan na napailing-iling. "Nahh, papa ko lang ang mayaman. Kaya nga ako nagtatrabaho para magkaroon din ng pera noon pa man." "Eh? Don't tell me para kang si Cinderella? May stepmother and stepsister ka?"

“Alright, Cinderella. Run off if you must. Just don’t forget your glass slipper.” I let out a frustrated huff, ignoring the flutter in my chest as I grabbed my bag and headed for the door. “Goodnight, Dylan.”

Baka sakaling makatulong sa pag-aalis ng nerbyos. Ilang beses ko pang sinubukan na itipa ang numero niya sa aking cellphone. Pero kaagad ko rin binubura. Kagat-kagat ko pa ang aking kuko habang naglalakad-lakad. Hindi ko yata kayang gawin ang bagay na ito. Ayaw kong isipin niya na desperada akong babae. Biglang nadako ang paningin ko sa picture frame namin na malapit sa aking kama. Pumikit ako ng mariin at lakas loob kong tinipa ang numero niya at agad kong pinidot upang tawagan siya. "Hello! Busangot, tinanggap ko na maging Cinderella for Rent mo!" lakas loob kong sambit. At hinintay ko ang magiging sagot niya.

Pero okay lang, kahit nakabalot siya mula ulo mukhang mamahalin pa rin ang porma. Lumapit ako sa kaniya, ang aking mga hakbang ay mabigat dahil sa lungkot na kailangan ko na namang umalis sa paraisong ito. "O, paano ba 'yan? Ang Cinderella ng buhay mo ay magiging tagalinis na naman ng sahig sa mansiyon," biro ko habang nakatingala sa kaniya, pilit na itinatago ang lungkot sa aking boses.

"Ako na ang humihingi ng tawad para sa kanila. Huwag ka nang magalit, okay? Bibigyan kita ng regalo pag-uwi natin. Buy whatever you want, kahit ano pa 'yan." Pabirong sinamaan ng tingin ni Reia si Axel. "Ayan, ginalit mo ang asawa ni Alaric! Bakit hindi ka humingi ng tawad nang maayos? Akala mo ba lahat ng tao ay gaya ko na slow, at madaling asarin?"

Pakiramdam ko ay umiikot ang mundo. Para akong matutumba. Nagawa kong kumapit sa pinakamalapit na upuan. Ngunit namali ako hawak. Tangna! Hindi umabot ang kamay ko. Akala ko yata ako si lastikman. Dahil akala ko ay lalanding ang kamay ko sa sandalan ng upuan at inakala ko na may susuporta sa akin kaya nagpakakampante ako. Ang ending nawalan ako ng balanse.

Napailing na lang ang lalaki nang muli itong pumasok sa loob. "I swear, Venice, someone's trying to break the door." Napatingin ito sa hawak nitong high-heeled shoes at inis itong binalibag sa isang sulok. "Whoever owns that shoes," pagalit nitong singhal kay Venice, "I'll make sure I'll find that desperate Cinderella and give the dose of her own medicine. The hell with her!"