Closed Doors 소설 & 이야기

He was about to close the door when the girl from the next room began to appear in front of her. “Wait! I have left something in your room.” Sabi ng dalaga habang pinipigilan ang pagsara ng pinto. He didn’t know how to react. Alam nyang may kamera ang nakatutok sa kanila, hindi nya pwedeng papasukin ang dalaga dahil tiyak na malaking eskandalo ang kalalabasan nito.

Agad namang nahinto si Jaez sa pagkilos nang maramdaman namin ang pag tunog ng doorknob kaya naman dali daling inangat ni Jaez ang kumot upang tumakip sa aming pareho. "Late na, wala ba —" Nahinto naman ang mother ni Jaez sa pagsasalita at agad na tumalikod sa amin. "Bakit kasi hindi kayo nag sasarado ng pinto... Bumaba na kayo" Ani nito habang nakatalikod. "Susunod na po kami" Ani ni Jaez. Dali-dali namang tumango ang mommy ni Jaez at lumabas sa silid na sinarado ang pinto. Agad naman akong humarap kay Jaez nang masigurado ko na wala na ang mommy ni Jaez.

Nilinis niya na ang loob ko kaya mabilis akong tumayo para ayusin ang nagusot kong damit at suotin muli ang hinubad kong pantalon. Sinulyapan ko siya sa gilid ng mata ko at nakitang nakaayos na siya. “Next time, don't be too loud.” He coldly said and closed the door. Pagkatapos niyang lumabas ay nanghihinang napaupo ako sa sofa ko. Hinilamos ko ang kamay ko sa mukha ko.

Kumukurap ang mga ilaw habang mabilis siyang naglalakad. Palakas nang palakas ang mga yabag… palapit nang palapit. Lumiko siya sa tanging pasilyong tila tahimik. Sinubukan niyang buksan ang bawat pinto na madaanan, ngunit lahat ay naka-lock. Dead end. Sa dulo ng pasilyo, tanging isang pares ng double doors ang nandoon. Lumingon siya… May mga yabag ulit at mas mabilis ngayon!

‎ ‎Ang planong pagsara ng pinto… ‎ ‎Naging pagbukas pa lalo. ‎ ‎“Close the door.” ‎ ‎His voice was cold, and commanding galing sa kama. ‎ ‎Napatigil si Zein. ‎ ‎“Oh…” ‎ ‎Tahimik niyang isinara ang pinto. ‎ ‎Tapos parang… hindi na siya makalabas. ‎ ‎

Magnanakaw kaya ito o di kaya ang taong nagpapadala sa akin ng mga death threat? Muling gumalaw at tumunog ang doorknob, sa pagkakataong ito ay may puwersa na at mas malakas ang tunog. Lihim akong nagpasalamat na maliban sa doorknob ay may dalawa pang locked ang pintuan ng bahay ko. Isa sa itaas at isa sa ibaba ng doorknob. Kaya kahit mabuksan man ang doorknob ay hindi pa rin makakapasok ang tao sa labas dahil may dalawa pang locked na nakakabit sa pintuan.

Always na kasi laging may nasasaksihan akong mga kakaibang pangyayari, may mga misteryo o hiwaga. Na curious na ako kaya binuksan ko ng dahan-dahan ang pintuan. Sumilip muna ako at nagmasid sa paligid ngunit madilim. Humakbang ako papasok. Hinayaan ko lang na bukas ang pinto. Binuksan ko na agad ang ilaw dahil nga sa madilim ang paligid. Nawala bigla yung tunog kaya nanatili muna ako sa kinatatayuan ko hanggang sa napansin ko ang maliit na liwanag sa gawing kaliwa ko. Nilapitan ko ito at tumambad sa aking harapan ang isang maliit na kahon. Una ko napansin na wala na di na ito nakakandado, samantalang huli ko itong nakita ay nakakandado ito but now its free. Binuksan ko ng bahagya at laking g

He wrecked me. "Kasal lang tayo sa papel, Andrei. Matagal ko nang kinalimutan na nagkaasawa ako," walang kabuhay-buhay kong saad at mabilis na naglakad patungo sa pintuan upang lumabas. My eyes widened when I realized, he made a double-lock-coded doors. Mula sa labas at sa loob ay pupwedeng isarado ang pinto.

Nakahalukipkip na pinanuod ko habang sinususian ng lalaking bantay ang kulay itim na bakal na pintuan sa Detention Room. Naunang pumasok si Señor Drilon kaya sumunod ako sa kaniya at nakita kong madilim at kulob ang buong kwarto. Ang tanging labasan lang ay ang pintuan kung saan kami pumasok. Ni wala ngang bintana rito para makapasok Ang fresh air. Nagpaiwan naman ang bantay sa labas, sa may lamesa niya. “Ayos ka lang ba rito?”

Hanggang sa naramdaman ko na lang ang malambot na kama sa likod ko. Troy stopped kissing me and just looked at me. Napatingala din ako saka nasilaw sa ilaw na tumatama sa mga mata ko. “Do you want me to turn it off?” He asked. “Yes please,” I replied. He then stood up and approached the doorframe, where the switch was. Bago niya patayin ang ilaw ay isinara niya ang pinto, at kasabay ng pagpatay niya ng ilaw ay ang pagbukas ko ng lamp na nasa gilid ng kama ko.