Clumsy Tagalog Mga Nobela at Kwento

Kamukha mo si Paraluman Nu'ng tayo ay bata pa At ang galing-galing mong sumayaw Mapa-Boogie man o Cha-Cha Ngunit ang paborito Ay pagsayaw mo ng El Bimbo Nakakaindak, nakakaaliw Nakakatindig-balahibo Nakisabay ako sa pagkanta. Tumingkayad pa 'ko para makita ko sila pero kulang pa ata dahil hindi ko talaga sila makita. Pagkagaling sa 'skwela Ay didiretso na sa inyo At buong maghapon ay tinuturuan mo ako

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

[ asiwa - awkward ] Nais niya mang gawing magaan ang atmospera, hindi niya alam kung papaano. Palihim siyang tumalikod at nagsimulang katkatin ang dulo ng kanyang mga daliri. Ilang pag-angil ang kanyang ginawa. [ pag-angil - mutter ] Para bang gusto niyang pukpukin ang kanyang ulo sa labis na pagkairita. Pinipigilan niya lamang ang kanyang sarili, subalit labis na niyang gustong gawin ang kanyang naiisip.

O freaking geez! "CHAS DUDE! TAMA NA ANG LANDI! MAG AMBAG KA NAMAN." sigaw ni Clay na sumalampak sa sahig na parang bata. This is so freakingly embarrassing. Lots of eyes are looking at us. I never been this conscious before. I pursed my lips. "DUDE! AMBAG SA PAMILYA AYAW MO?" sigaw pabalik ni Chaster na nakangiting binalingan ako ng tingin.

It feels cringey. It sounds weird and absurd, but, it’s what I really feel every time I hear the word ‘clinic’ or ‘hospital.’ Kaya nga kahapon, no’ng sinabihan ako ni Ma’am Olive na pumunta sa clinic o humingi ng medical consultation sa doctor, tumango lamang ako ngunit hindi ako umaayon sa sinabi ng aking guro. Normal pa naman ako, ’di ba?

tanong niya. Parang hirap na hirap namang magtagalog tong si Klarence dahil sa accent niya sa pagtatagalog ah. Pilipino ka tol! Wag mong lagyan ng accent ang pagtatalog mo! "Kasi, Halos lahat expired na." sabi niya. Napayuko si Klarence at animo'y nag-iisip ng hakbang kung paano nila masusulosyunan ang problema nila. Kahit naman siguro mag-isip ako, Walang idea na papasok sa kokote ko.

["Mila? Oh my gosh, Mila! Is that you?!" "Chloe!" Mila gasped, leaning over the table toward the phone. "Are you okay?! Nasaan ka? Ano bang ginagawa sa iyo ng lalaking 'yan?!" ["I-I'm fine, Mila! Safe ako, promise,"] Chloe answered quickly. Her voice sounded completely safe, but there was a distinct, flustered panic in her tone that she was trying hard to hide. ["May... may kailangan lang talaga kaming tapusin na usapan ni Roman. Please don't worry about me, okay? Mag-focus ka na lang sa exam mo today—"]

“Paano sina Daddy?” Kumalas siya mula sa pagkakayakap, muling ikinulong ang mukha nito sa kaniyang mga palad. “Itatanan, bubuntisin, at pakakasalan kita . . . hanggang sa wala na silang magawa kundi ang tanggapin tayo.” Sasagot pa sana ito ngunit kaagad na niyang sinakop ng mainit na halik ang mapupula nitong labi.

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!