Crazy Rich Asians Book นิยาย & เรื่องราว

Nauna na rin akong maghapunan sa mga kasama ko, dahil gusto kong makapagpahinga nang mas maaga. Dahil may oras pa, nagawa ko pang maligo bago tuluyang mahiga sa kama. Maaga pa naman, kaya naisipan kong magbasa muna ng libro—isang pocketbook na hiniram ko kay Zelda. Hindi ko akalaing may mga ganito pa pala. Nakakatuwa, dahil may naitabi pa siyang ganitong muntinglibangan. Habang binubuklat ko ang mga pahina, sandaling nalimot ng isip ko ang bigat ng kalagayan ko sa loob ng mansion.

Nilapitan ako ni Kiera at pilit nitong inaninag ang pabalat ng libro na aking binabasa. "Fifty Shades of Darker" malakas niyang bigkas sa title nito. 'Seriously Wesley? Talaga'ng mga gan'tong babasahin ang pinagakakabalahan mo rito?" Kaagad kong inilapag ang libro. bahagya kong hinilot ang aking sentido bago ko siya kinausap. "Bakit? Bawal ba?" Naiiritang tanong ko sa kanya. "Ofcourse not! Nagulat lang ako dahil ini-expect ko ay tungkol sa business ang binabasa mong libro. "

CHENANIAH XYRAH’S POV Hindi na maibilang ang mga insidente na naganap simula’t muntikan na akong magahasa ni Mr. Tzu sa kanilang mansyon. Bagama’t nais kong puksain sa aking isipan ang nakakapangilabot, ngunit nakapagbigay sa akin ng romantikong damdamin nang ako’y ipinagtanggol ni Raze, ay hindi ko pa rin kayang humarap sa kaniya kahit isang linggo na ang nakaraan. Sa pangalawang pagkakataon, muli niya akong pinagbuksan ng pinto sa kaniyang kompanya nang pinunit niya sa aking harapan ang isinulat kong liham ng pagbibitiw. Hindi ko maipaliwanag at maunawaan ang aking sarili kung bakit naglaan pa ako ng oras para magbigay sa kaniya ng sulat ng pagbibitiw kahit alam kong sinibak niya na ako sa

insane. ***end of chapter***

Just mine. At ang unang gagawin ko? Isang tell-all book. (DOMINIC’S POV) “I lost her.” Nakatayo ako sa harap ng malaking billboard ni Cassandra sa Makati. “She’s launching a book. Title? Nilaspag Ako ng Mapang-Akit na Boss: The Truth Behind the Billionaire Bedroom.” Tangina. Ako ‘yun. Ako ang boss. At ngayon, ako na ang ikakahiya ng buong mundo.

Isang ordinaryong babae, girlfriend ng apo niyang elitista? Kahit sinong mayamang matanda mandidiri sa ganoon. Hindi ba uso sa kanila ang mayaman naiinlove sa isang ordinaryong tao? Hmmm, should I lend her my flash drive where my movies are? Mayroon doong movie na Crazy Rich Asians. Tutal pasok na pasok ang pamilya nila roon. Nawala lang ako sa malalim kong pagiisip nang tumunog ang elevator. The corridors looks so fancy with its glimmering interior design. This hotel never ceased to amaze me.

Hindi ko alam kung secretary lang ako. Pero isang bagay ang sigurado—this isn’t just a job anymore. This feels like... the start of something I’ve been dreaming about all my life. **End of Chapter 28**

CHAPTER 24 Crizaliah Leigh Ravencrest's POV Pagod na pagod akong bumagsak sa kama pagkauwi ko. Pakiramdam ko ay buong araw akong nakipagdigma. Site inspection. Meetings. Budget reviews. At siyempre... Si Khaizer Liam Elazar. Napabuntong-hininga ako habang nakatitig sa kisame ng kuwarto ko. Nakasuot pa rin ako ng cream-colored blouse at black slacks na ginamit ko sa construction site.

Hindi na talaga ako naniniwalang low class sila. Hindi ako makapaniwala pero nandiyan ang ebidensya eh. Parang mga lowkey rich sila ah. Ano kayang kabuhayan nila rito at ang dami nilang pagkain at mga kagamitan. Kanina nga sa sala, may flat screen TV sila at isang set ng sofa. Like what the hell? Ang akala ko ay mga dukha ang nakatira rito. “Paano kayo nagkakilala ni Kuya Rico, ate?” tanong ni Clara habang nilalagyan ng palaman ang tasty bread na kinuha niya kanina sa aparador.

Masayang salubong niya sa akin bago ako niyakap. Nanigas ako sa kinatatayuan. Hindi naman siya dating ganito. “Kamusta ka na? Tama nga ang sabi ni Hulyo, mayaman ka na nga talaga. Sayo ba ito?” Kuminang ang mata niya ng umalis siya sa pagkakayakap bago sinuyod ng tingin ang buong sala. “Ibang klase Astrid, jackpot ka sa nakuha mo. Sinong matandang mayaman ba ang nakakuha sayo? Ang swerte mo naman, nakabingwit ka ng isang milyonaryo”