Crossing The Rainbow Bridge Novels & Stories

Hindi na ganun kasaya ang mukha niya nung binaggit niya ang kaniyang nanay. May bridge silang madadaanan. Isang matandang lalaki ang tumutugtog ng cello sa bridge, at ang ilaw sa magkabilang dulo ng tulay ay medyo madilim habang gumagalaw-galaw naman ang tubig sa ilalim ng bridge. Tumakbo si Daisie at Colton sa bridge at pinalibutan sila nang malamig na hangin, kaya mas diniin ng dalawa ang mga ulo nila sa kanilang jacket.

Doon lumapad ang ngiti niya. Si Trini na nainip sa muling pagdantay ng mga labi nila'y nagmulat. "This, Trin," he said. "This is what I mean." Naguguluhan itong napatitig sa kaniya. "Hindi ka umiwas. Ibig sabihin ay pwede nating tawirin ang tulay ng pagkakaibigan." "B-But if we crossed the bridge, you know there's no turning back."

First time kong makakita ng ganitong klaseng view ng isang bridge. Pinagbuksan ako ng pinto ni Crane. Pag-apak ko palang sa carpeted na sahig ay napanganga ako. Sabay-sabay nag-liparan ang iba't-ibang kulay na balloon. At doon sa may entrance ay puno rin ng balloon and heck, sa gitna ng bridge, may mesa doon, the usual arrangement in a date. Pero ang mas nakakamangha pa rito ay ang falls sa magkabilang sulok ng bridge and damn, napaka-sarap sa pakiramdam.

agad na tugon ni Pietro nang hindi ngumingiti. Sandaling nagmulat ng mata si Dona at sinulyapan si Pietro. Pinanlakihan niya ito ng mata at pasimpleng inirapan. “I know that you will be compatible to each other!” masiglang sambit ni Patrizia. Si Dona naman ay napairap na lamang sa hanging.

He whispered and kiss my forehead. Being with you too, at the end of the line, are worth for wait. The pain that I felt while I'm slowly crossing the line, are healed because at the end, I'm with you.

“Sana hindi na tayo umabot sa puntong ‘yan. Let’s cross the bridge when we get there. So, we have to seize very moment we’re together.” “You’re right. Let’s just get ready for the classical concert. I doubt if I could survive that night. Pero baka kayanin ko dahil naroon naman kayo.” “Mas mag-alala ka sa iisipin ni Cross na nag-expect ng intimate date tapos group date ang dadatnan niya,” Julian chuckled.

"Copy." Nang putulin ni Josh ang tawag ay palihim siyang sumilip sa isa sa mga bintana. Tahimik at madilim ang paligid. Pero nasisiguro niya na sa likod ng dilim at katahimikan ay may nakaabang doon na panganib. Tonight, they will cross a burning bridge. Malakas ang kutob niyang may pipigil sa kanya na madala niya si Denise patungo sa bahay ni Helena.

"Let's cross the bridge when we get there…" "Axel, uwi na kaya tayo," may bahid ng kaba niyang ani. "Maaga pa naman, Nahara," kaswal nitong tugon. Huminga siya ng malalim at tumayo na. Hindi talaga siya mapakali. Unti unti niyang napagtanto na mali ang desisyon niyang sumama kay Axel ng hindi nagpapaalam kay Rain. Ilang beses ng muntik na mapahamak ang buhay niya. Mabuti na lang at lagi parin itong handang saklolohan siya kahit na matigas ang ulo niya.

Every breath feels borrowed. I swim deeper, eyes wide. Coral blooms like underwater cities—spires of pink, orange, and violet. A stingray flutters beneath me, graceful as a silk scarf in the wind. I break through the water, gasping—not from exertion, but emotion. That was so beautiful!

Naisipan kong maglakad na lang kesa sa sumakay ng tricycle tutal walking distance naman itong public market papunta sa bahay nina Gina. Habang naglalakad ako sa bridge ay hindi ko mapigilang hindi mapatingin sa kalangitan. 6 na at nagsisimula ng magsilabasan ang mga bituin. Habang nakatingala at sinasamyo ang hangin ng probinsya, hindi ko mapigilang isipin si Aiden.