Romans & histoires Daglat Ng Minute

muling tanong pa niya sa akin sabay gumuhit na naman ang ngiti sa kaniyang labi. Mahinang hinampas ko siya sa kaniyang braso. “Pumapayag na nga ako, ‘di ba? Basta, bilisan mo.” “Ten minutes.” “Hindi. Gawin mong limang minuto lang.” “I can’t. Eight minutes.” Muli na naman siyang napangiti at kita ko na ang pantay-pantay niyang ngipin. Kainis! “Tumawad ka pa ng dalawang minuto. Bahala na nga!”

Subalit ilang minuto na siyang nakapikit ay hindi pa rin siya dalawin ng antok. Makalipas nga lamang ang trenta minutos sa ganoong gawi ay nakarinig ng katok ang dalaga. Nagmulat siya ng mga mata at sinipat ang orasan sa kaniyang braso upang malaman kung anong oras na? Nakita niyang alas-singko y media pa lamang ng hapon.

Nagbilang lang siya ng tatlumpong minuto at alam niyang sa mga sandaling ito,tapos na ang binata sa morning routine nito “Venus, saglit lang. Five minutes pa.” sagot din naman kaagad nito sa kanya kaya naman muli siyang napangiti. Haysst, mabuti na lang talaga at napaamo niya itong alaga niya eh. Eh, diba napaka smooth lang ng lahat. Hindi siya hirap ngayun.

Ngisi niyang saad tsaka inihagis sa akin ang katanang dala niya na mabilis ko namang na salo. Napailing ako dahil sa sinabi niya pero kalaunan ay napangisi rin. "Let's finish this in 1 minute." Sabay naming saad tsaka tumalikod sa isat isa at walang takot na Sinalubong ang bawat kalaban na pasugod sa amin "57." "58." "59." "BANG!" "Tapos." Pinaikot ni mom ang baril sa kamay niya bago iyon inihagis sa kung saan

Mahirap nab aka mahuli nila ako. Ang bawat segundo, at minuto ay tila isang araw sa paghihinatay. Napakatagal. Akala mo walang baterya ang aking relo at hindi gumagalaw ang oras. Mas mabagal pa sa isang pagong ang takbo nito.

Napabuntong-hininga ako. Tabla ulit ang lane. Hindi ako nagsalita agad. Pero patuloy ko pa rin sinasabi sa sarili ko, “bumawi ka”. Hindi sapat ang isang mali para i-define ang laro. Minute 7. Nagkaroon ng mini clash sa turtle. Medyo magulo ang positioning ko sa una. May sandaling kinabahan ako na baka maulit ang mistake ko. Pero this time, hindi ako nagmadali.

Shit! “ S-stop. H-how many minutes left? ” tumigil naman siya at tiningnan ang wall clock sa aking bandang likuran. Tumikhim muna siya bago nagsalita. “ T-two mi-minutes. ” utal-utal niyang imik. “ Allright! Lay down baby, and spread your legs. ” pagmamando ka sa kanya at sinunod naman niya.

“Five minutes.” “Ang dami nang ‘five minutes’ nyan kagabi pa.” “Okay fine.” Huminga siya nang malalim… “Ten minutes.” Napatawa si Calestine. “You’re impossible.” “I’m clingy,” sagot niya. “And you love it.” “Medyo,” amin ni Calestine, sabay tago ng mukha sa leeg niya. Nag-freeze si Adrian.

Basa ko sa chat n'ya gamit ang mata ko 2 hours ago means kanina pa to Dali dali akong nag type. 𝖬𝖾: "𝖻𝖺𝗄𝗂𝗍?" Reply ko sa kanya at inoff muli ang phone ko pero wala pang dalawang minuto ng mag reply tumunog ang phone ko

"Sige. 10 minutes na lang." Umiling agad si Minna. "Hindi! Hindi ko rin kaya ang 10 minutes. 5 minutes lang, please?" Natawa nang mahina si Nikolaj, yung tawang mapang-asar. "Ano naman ang thrill sa 5 minutes? Bitin naman ako nun, alam mo namang matagal akong labasan Baby." Tinignan lang niya ito ng masama. “Eh sa matagal na sa akin ang limang minuto! Sige na! Bilisan mo lang…”