Daglat Ng Minute Novels & Stories

“Ano bang ginagawa mo?” “Can we please talk? Give me a minute to explain.” “A minute?” “Three minutes to be exact.” “Okey, nandito na rin lang naman tayo. Bibigyan kita ng tatlong minuto to talk as you’ve said.” “Three minutes lang?” “Oh, hindi ba iyon ang sinabi mo? Ang mahirap kasi sa’yo wala kang isang salita. Three minutes.” “Okey. Sige.” “Don’t waste your time. Your timer started already.”

“O?” “Gaano na po tayo katagal nandito?” Sandaling katahimikan. Maling tanong. Maling-mali. Dahil nang sumagot si Dylan ay parang lalo lang lumubog ang kaluluwa niya. “Mga sampung minuto.” “Sampung minuto?!” Ngayon ay sigurado na siyang gusto na niyang magpalit ng pangalan at lumipat ng bansa. “Tinitingnan niyo lang po akong natutulog?”

Tumigil siya, pagkatapos ay dinagdag na may bakas ng ngiti, "105 minutes lang naman iyon. Hindi naman ganun katagal." Naramdaman kong lalong uminit ang aking mukha. Ang katotohanang binilang niya ang mga minuto ay lalong nagpabigat ng aking pakiramdam. "Hindi na mauulit." "Hindi na mauulit kung paano? Hindi mo na ba ako papaghintayin kahit kailan, o hindi na ganun katagal?" Nag-aapoy na ang pisngi ko ngayon. "Hindi na kita papaghintayin kahit kailan!"

Kailangang maka-time in siya bago ang sampung minuto. "Darn!" pagmumura ng dalaga na mabilis napapreno sa halos pagtakbo nang makita ang mahabang pila sa dalawang time clock device. "Bakit naman ngayon pa sila sumabay?" "Mukhang marami kang kakompetensiya..." Napatingin si Faith sa lalaking tumabi sa kanya. At napatirik na naman siya ng mga mata nang makita ito.

Sinarado ko na ang pinto. Ilang minuto lang ang tinagal ng byahe namin nakarating din ako kaagad sa DCC Corporation building. Ang kaso kahit mabilis 'yong byahe, five minutes na lang ang natitirang minuto bago mag seven. Late na ako!

Ito ang ibig sabihin ng pagiging obsessed at pagiging mentally retarded] Ang gesture dance, na tumagal ng halos isang minuto, ay mabilis na natapos. Sumulyap si Alana sa mga comments at nakita niyang walang nagtatawa sa kanya, kaya lubos siyang nakahinga. "Wala tayong masyadong oras para maghanda ngayon. Sa susunod, titingnan ko kung mayroong simpleng sayaw na magagamit ko bilang opening dance."

Limang minuto pagkatapos: isang milyon. Sa loob lamang ng limang minuto, ang pangalan ni Irina ay agad umabot sa tuktok ng trending search list. Sa isang iglap, tumaas ang kanyang kasikatan na naging mas mataas pa kaysa sa mga pinakamalalaking celebrity idols.

“20 minutes and 56 second.” Napataas siya ng kilay, kakababa lang niya at hindi niya maintindihan ang tinuran nito. “what?” tanong niya. “you're 20 minutes and 56 second late. Ang tagal mo namang magbihis, max. Para ka namang babae kung magbihis.” anito.

Nagagawa nito igiya siya kung paano ang tamang paghalik without discussing. Habol nila ang hininga ng maghiwalay ang mga labi nila. Mahigpit siya nitong niyakap. Halos isang minuto rin iyon at tila hirap na hirap itong bumitaw sa kanya. "Turn on the ligths, Mina."

"Tamang tama dinala ko na lahat ng mga tauhan ko. I'm here, para bawiin ang matalik kong kaibigan. Sayang lang, hindi ko agad siya naka-usap nang bumalik siya." "It's ok, kailangan lang natin ngayon, iligtas ang lahat sa loob. Pero, masyadong delekado." I said. "Who said, delekado? Hahahha, well, pakinggan niyo, five minutes left." "What do you mean, Patrick?" "How many second na lang pala ang natitira. Okay, let's count down. 8, 9, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1...."