Novel & Cerita Dead Silence

Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View I tried to open my mouth, but closed it again because I couldn’t find any words to break the deafening silence between us. “You tasted sweet.” Nag-init ang aking mga pisngi sa kaniyang sinabi, at hindi nagawang makapagsalita, dahil sa lumabas sa kaniyang bibig. Sweet?

Hindi siya yung sisigaw ka o tatakbo nang walang direksyon habang nagmamadali ang tibok ng puso mo. Sometimes… it comes as silence. Dumarating ito bilang isang mabigat, malamig, at nakamamatay na katahimikan. Yung tipong alam mong may malaking gumuho, pero walang kahit isang tunog ng pagbagsak ang bumasag sa paligid mo.

pahayag nito at kaagad na dinampot ang botelyang naglalaman ng likidong maaaring kumitil sa sariling buhay. "Ang pag-ibig ko sa iyo'y wagas. Hinding-hindi ito lalagaslas. Ngayon pa't unting-unti na akong nawawalan ng lakas. At ang buhay ko, ngayo'y magwawakas…" wika ni Romyo bago siya tuluyang lagutan ng hininga. Nagising ang dalaga at nakita niya sa sahig si Romyong walang malay at wala na ring buhay.

Hidden Desire Author's POV " Nakwento na sa akin ni Van na meron silang naging pasyente nila Zandro. Binanggit niya ang tatlong halimbawa: isang bata, isang buntis, at isang lalaki—lahat ay dinala sa hospital, ngunit pawang patay na. Hindi nila maintindihan kung bakit namatay ang mga ito, dahil walang bakas ng sugat sa labas ng katawan ng mga biktima. Inisip nila na baka dahil lang sa malnutrisyon ang sanhi. Ngunit nang gawin ang autopsy sa mga bangkay, laking gulat nila nang makita na halos durog ang lahat ng laman-loob—mga buto na lang ang natira." Napalunok si Luc sa narinig. Si Niel naman ay agad napatingin sa kanyang mag-iina. Alam niyang kailangan niyang maligtas ang kanyang pamilya—hi

Walang salita. Blangko ang kanyang tingin, maputla ang kanyang mukha, parang taong nawalan ng buhay. Hindi lang siya pagod... mukha siyang buhay na bangkay. Nakaupo si Silas sa harap niya, hindi alam ang sasabihin. Pagkatapos ng mahabang katahimikan, isang pangungusap lang ang lumabas sa bibig niya.

sunod-sunod niyang tanong, halos walang pahinga. Napatigil si Dia at bigla niyang napagtanto ang isang bagay, ni hindi na nga iyon pumasok sa isip niya. Dahan-dahan siyang napatingin sa kalendaryo sa gilid ng kama, at doon, parang biglang huminto ang oras. Napasinghap siya, natulala, at hindi makapagsalita. Ang paligid ay tila umiikot. Sa pananahimik ni Dia, lalo namang namutla si Thali. Her heart pounded painfully against her ribs, her breathing turned shallow. She knew what that silence meant, and she refused to believe it.

Inaalala ang mga nakaraang pangyayari, pumunta si Yukia sa Silent City of Death bago ito. Ang Silent City of Death ay isang lungsod sa Twelfth Universe na naging prominente sa panahon ng paghahari ng Holy Master of Nothingness. Ng sumiklab ang Dark Strife, maraming makapangyarihang tao ang pumasok sa Silent City of Death para lumaban sa hukbo ng Dark World. Gayunpaman, ang mga powerhouse na ito ay halos ganap na naalis. Pagkatapos noon, ang Silent City of Death ay naging isang mapahamak na lugar at nanatili sa labas ng Mount Nothingness.

At takot naman ako sa dilim dahil ayokong maranasang muli ang mamuhay na puro kadiliman lamang ang aking nakikita. Mayamaya ay biglang sumindi ang ilaw pero ilang segundo lamang ang lumipas ay muli ring namatay. Hanggang sa ang ilaw ay naging patay-sindi na. Bigla akong kinilabutan. Naalala ko kasi ang ganitong eksena sa horror na palabas na napanuod ko sa cellphone ko. Nagpapatay-sindi ang ilaw at pagkatapos ay biglang may magpapakitang multo sa harapan ko. Sa takot ko ay nagpasya akong bumangon sa kama at katukin ko si Luke sa banyo.

Old vultures perched on a dying branch, waiting for a stray carcass, oblivious to the fact that the very ground beneath them is being hollowed out. ​"The silence from Batangas is deafening, Silas," Elder Cato’s voice finally broke the oppressive quiet. His voice was like rusted iron scraping against stone. I could smell the sharp antiseptic that always clung to his tailored wool suit—the scent of a man trying to outrun his own mortality. "Six scouts. Vanished. Not just missing; they’ve been surgically erased. No tracks, no digital signatures, not even a drop of blood for the hounds to sniff."

Ang mga mata ni Chlorothea ay biglang naging malamig. “The reports you saw. The dead street kids. The strange bruises. The poison traces.” Mahina siyang napalunok. “Lahat iyon ay epekto ng Incomplete Silent Death.” Nagkatinginan ang mga miyembro ng Strike Team. “Incomplete Silent Death?” gulat na wika ni Michael. “You mean, the weapon is still not complete?” “The complete version,” mahinahong sagot ni Chlorothea, “should kill its victim without pain. Without struggle. Walang bakas ng takot. Walang hiyaw. Parang natutulog lang sila, pero patay na.”