Devastated Meaning In Tagalog Novels & Stories

“Salamat!” "Salamat at dumating sila nang dumating sila," sabi ni Ted, huminga ng malalim para kumalma. "Ayokong isipin kung ano ang maaaring mangyari kung hindi man." Namuhay siya sa isang mapanganib na buhay, at alam niya kung gaano kasasama ang maaaring mangyari.

That bullshit CEO, I hate him. Tinalikuran ko na siya. Ayaw ko ng makarinig pa ulit sa sasabihin niya. Mas masasaktan lang ako pag hinayaan ko. Pagdating ko sa condo, wala akong ginawa kundi umiyak. Hindi ako pagod. At maslalong hindi ako napagod maghintay kung kailan. Dahil never akong mapapagod sa taong mahal ko. Endri is my everything but… Lolo is my everything too.

My chest hurts so much. "At kasalanan ko lahat ng 'yon." Biglang pumarada ang jeep at umalis ang driver at pumasok sa tent ng mga evacuees ng terror attack. Naiwan kaming dalawa ng babae. 'Di naman niya ako maiintindihan dahil 'di naman siya Pilipino. Tinitigan niya ako saglit saka umalis sa shot gun seat. Napasabunot na lang ako ng buhok. Nakakairita naman. Bakit ko siya iniwan? Kung 'di ko iniwan si Mommy, edi sana ligtas siya kasama ko ngayon.

“That man who shot me plans to kidnap you.” “A-Aniko, hindi ko maintindihan,” pagsusumamo ni Aster. Pighati, kalungkutan, pagkawala ng pag-asa. Iyan ang ilan sa mga emosyong umiikot sa sistema ni Aster, para bang ang kaniyang katawan ay inaagos ng malakas na ragasa ng tubig at hindi niya alam kung paano makaalis doon.

Utal na tanong ko; hirap pa din sa pagsasalita, ramdam ang kirot sa pagitan nang aking panga. " Naaksidente ka, hija. At napakatapang mo, nagawa mong laban ang kamatayan" ngiti pang Sabi nito na hindi tinatanggap nang isip ko. Naguguluhan ako sa mga sinasabi nito. " Natural lamang na maguluhan ka sa mga sinasabi ko, dalawang buwan ka ding nawalan ng malay." " N-nasaan po b-ba ako? A-anong nangy-yari sa a-akin? B-bakit ako n-nandito? A-anong aksidente?" Naguguluhang tanong ko.

He's saying the truth. "Go Home." Maawtoridad na utos niya kaya Napakurap-kurap ako sa narinig ko sakaniya dahil hindi ko ina-asahan papauwein niya ako. Tumulo ang mga luha ko Wala akong nagawa kundi yumuko at pinunasan ito bago bumalik sa higaan ko. "Devil is True, Tama ang kuya." sabi ko pa at pumikit.

kaya pala ang init kanina. "Ang kabutihan ay magiging masama ... ikaw iyon. Pinatay mo ang lahat ng mga rebeldeng bampira dito sa hatinggabi at ang kasamaan ay magiging mabuti. Natalo ako ng iyong ina dahil nawalan ako ng kapangyarihang pumatay. Ang umiiyak na puso ay magiging bato, ito ay. yours and a heart turned to stone will shed blood, and it was mine." hinaplos niya ang mukha ko habang mas lalo akong umiyak at niyakap siya.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Maarteng wika nito " Talaga lang ha." wika niya. Magtatatlong buwan na siyang nakikitira kasama ng kanyang kaibigan sa Davao at nagpapasalamat siya dahil wala man lang ideya ang binata sa kinaroroonan niya. Hindi naman kasi siya sikat kaya walang pakialam ang mga taong nakakasalamuha niya. Hindi rin niya kinontak si Sophie dahil alam niyang tinawagan na rin ito ng lalaki tungkol sa kanya. Malaki na ang tiyan niya at isang linggo na lang ang hinihintay niya at malalaman na niya ang gender ng baby niya. Excited na siyang mangyari iyon.

Tanong ko sa kanya dahil tila natahimik ang lahat dito. Nagulat lang kasi talaga ako na bigla niyang nabanggit iyon ng wala namang dahilan. “Uh…” Isang awkward na tawa ang pinakawalan niya bago siya nakabawi at bumalik sa akin. “Well, common na ang salitang iyon dito sa Denmark. Yan ang sinasabi naming mga matatanda sa mga dalagang hindi napipigilan ang mga pagnanais. Like we would say, parehas talaga kayo ng nanay mo. Nasanay lang ako, nakalimutan kong hindi ka nga pala lumaki dito. Pasensya na.” umangat ang magkabilang sulok ng labi niya na lumikha ng isang ngiti ngunit hindi man lang nagbago ang hugis ng mga mata niya.