Didn't We Almost Have It All Novels & Stories

At sa pagyakap ko sa unan, dahan-dahan akong pumikit, habang ang puso ko ay puno ng pagmamahal, pananabik, at pag-asa para sa bagong bukas. Halos lahat na 24-hour na tindihan ay pinuntahan namin, convenience store, groceries, maliliit na tindahan at market pero bigo kami. Kaya nakauwi kami ng 6 am pero wala kaming nabili. Hindi nagsasalita si Jasmine at dumiritso sa kanyang sariling silid. Na parang walang nakitang tao sa Sala ng kakape. "What happened?" takang tanongi Mommy.

We were outnumbered and were not fully equipped. Damn! We’re doomed. Naalala ko si Amir, Precious, at Angela. Umuwi na ba sila? Sh*t! I hope they are here. I admit it, I need their help. * * *

Madalaw nga iyong babaeng iyon kapag may time na ako. Makalipas ang ilang minuto ay dumating na iyong binili namin at saktong pagdating naman ng dalawa pa naming kasama. Kung ano-ano pa ang mga pinagsasabi ni Nica at Dianne. Madami pa ang pinagkwentuhan namin, mostly mga kalukuhan lang nila Marco at Joseph. Parang bumalik ako sa dati na walang iniintinding mga problema. Iyong time na kaya ko pang ngumiti nang walang kahit anong nakapatong sa balikat ko. It's almost dark when we called it a day.

Para kaming nasa fiesta ng mailatag lahat ng pagkain. Kwentuhan, tawanan at kung ano ano pa ang aming ginagawa ng gabing yun. Nawala na sa aming isipan ang mga problema namin, ganito ang ginawa namin halos isang linggo. Kain at tulog na lang ang halos ginawa namin, napansin naman namin na mukhang nag lilow na ang mga nagmamanman sa amin kaya napanatag naman kami but not one hundred percent sure.

Though, kakaiba dahil hindi kami kumpleto but we tried our best na hindi muna maging emosyonal sa ngayon. We been fighting our own battles in different way, minsan akala natin okay lang na mag-isa tayo, na kaya nating magawan ang lahat ng bagay na mag isa 'cause we're trying to be a tough person! Pero sa huli- madaming tunay na taong nagmamalasakit sa atin.

Ayoko ng matulog para kung sakali ay hindi na magising sa magandang pangyayaring ito sa buhay ko. I got what a want. I got her. Our years together was not that easy but since we want to be with each other, we're overcoming all the obstacles that's been trying to made us fall on our knees. It was all like a dream. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na nakarating kami sa puntong ito. We're even living in one roof. Wala na akong mahihiling pa kung hindi ang maitali siya sa akin sa lalong madaling panahon.

Bumili kami ng maiinom sa cafeteria dahil nauhaw kami sa matagal na parade. "I hope we can join?" Mabilis akongeverything you have missed, you have gained something." I missed bountiful life for 26 years. From this, I knew I could gain my goal. Flor went to Sauyo. The three of us would have a privacy for an ephemeral time, since Jano would not go home tonight. Ha ha ha! While watching TV, I have watched a slogan of an ad, saying: "Success is not the fruit of your ambition, but of your desire to achieve." Now I know! It is not bad to be ambitious or to have ambitions. What bad is if you did not have a determination.

Dahil sa pagdating ni Yuri, tila'y ba nawalang ng gana ang lahat pero I don't want to end like that. Wyne and I worked hard for this small banquet tapos hahayaan ko lang masira ito ng dahil sa taong yon ulit. That's not gonna happen, ever.

Ganito ba talaga ang magiging katapusan ko? Pero hindi puwede, alam niyang hindi pa sapat ang naging buhay niya. Hindi pa. Hindi pa nga siya nagkakaroon ng pagkakataon na makuha ang sa kanya. Hindi pa. ang mana ay dumudulas pa rin sa kanyang mga daliri at si West… hindi pa rin napapasakanya si West. Hindi pa niya nakukuha ang lahat. Hindi. Hindi niya hahayaang makuha sa kanya ang lahat. Hindi sa ganitong paraan.

Kalaunan ay sumama na rin sa akin si Alexa ng sapilitan. Bumalik kami sa kagubatan kung saan naiwan ang mga taohan ni Alexa. Walang kaming iniwan na bakas o kahit palatandaan man lang na kami ay nang galing sa lugar. Bumalik kami sa bangka na may kasamang anim na bangkay. Apat na lang ang natirang buhay sa kanyang mga taohan. Mabuti na lamang ay nakatakas pa kami.