Didn't We Almost Have It All นิยาย & เรื่องราว

Palibhasa, iniwan. Natapos ang auction kapananghalian. All of us were hungry and tired. Kalahiting araw pa lamang ay parang gabi na kung mapagod. Ngunit kahit na gano’n ay malaki ang pasasalamat namin dahil malaki ang aming nalikom na pera. Later after lunch, we were planning to visit an orphanage near the city.

"To the power couple, then. Cheers." Nag-cheers kaming tatlo. At sa loob ng ilang oras, nawala ang lahat ng "what-ifs." Hindi na business, hindi na merger, hindi na ang mga banta. It was just us, enjoying the night, the music, and the realization that we were standing on top of the world.

Dahil sa pagdating ni Yuri, tila'y ba nawalang ng gana ang lahat pero I don't want to end like that. Wyne and I worked hard for this small banquet tapos hahayaan ko lang masira ito ng dahil sa taong yon ulit. That's not gonna happen, ever.

Nagmamadali palagi para hindi maubusan sa mga pagkain na gusto nila. Nang makakuha na kami ng kanin at ulam ay dumiretso na kami sa desert pero paglapit namin sa lagayan ay ubos na nga ang leche flan. Kumuha na lang kami ng macaroons na siyang natira. Naging malungkot ang mukha ni Andrea. "Hindi ulit tayo nakaabot."

Kailan pa ba ang pagkakataon? “Then let’s do it. Takasan natin ang mundong ito, takasan natin ang problemang ito.” Napangiti naman siya dahil sa sinabi ko sabay napayakap sa akin ng mahigpit. Kabang-kaba ako ang dami kong iniisip na mga posibilidad na mangyayari, pero andoon pa rin sa akin ang kagustuhan na makawala sa lahat ng ito. Hinanda namin ni Noah ang mga gamit namin. Lahat ng mga dala namin dito ay iyon lang din ang dinala namin. Wala na itong atrasan.