Disgusting Drawings Novels & Stories

“Bakit gising ka pa?” “Nag-drawing po ako.” Lumapit siya at hinalikan ang noo nito. “Dapat tulog ka na.” “Last na po.” Inangat ni Nate ang papel. “Look.” Tiningnan ni Fiona ang drawing. Simpleng drawing lang ng bata. Stick figures. May isang babae na may mahabang buhok. Isang maliit na batang lalaki. At isang matangkad na lalaki sa gilid. Itim ang damit ng lalaki. May hawak itong chocolate sa isang kamay.

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Ang iba ay literal na nakasabit sa mga umiilaw na pang-sipit sa kisame, ang iba naman ay nakaframe at ang iba ay naka-dikit sa pader. Hindi makalat tignan ang kuwarto niya, napakalinis sa kabila ng napakaraming drawing. Mayroon din mangilan-ngilan na painting ang nakikita ko na nakalagay sa canvas. Ang gaganda rin ng mga ito, hindi ko alam na ganito pala siya ka-artistic, marami pa talaga akong kailangan malaman kay Joem. Iba-iba ang mga artworks, may mga landscapes, may mga portraits, mga comics, fan-art at kung anu-ano pa. Para itong mini-museum ng mga artworks. Nakakamangha talaga!

Tumabi na si Audrey sa kanya saka hinawakan siya sa mukha. Nagulat siya sa biglaang proposal ni Audrey. May inabot ito sa kanya na isang bond paper na may drawing. Isang batang may tali sa leeg na parang nakabigti. Katabi ng bata ay larawan ng isang pamilya ngunit ang mukha ng nanay ay may malaking ekis. Nabahala siya sa drawing na iyon. "Ivan's teacher gave me that. She was also alarmed sa iginuhit ng anak mo."