Disgusting Drawings Novels & Stories

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Ang iba ay literal na nakasabit sa mga umiilaw na pang-sipit sa kisame, ang iba naman ay nakaframe at ang iba ay naka-dikit sa pader. Hindi makalat tignan ang kuwarto niya, napakalinis sa kabila ng napakaraming drawing. Mayroon din mangilan-ngilan na painting ang nakikita ko na nakalagay sa canvas. Ang gaganda rin ng mga ito, hindi ko alam na ganito pala siya ka-artistic, marami pa talaga akong kailangan malaman kay Joem. Iba-iba ang mga artworks, may mga landscapes, may mga portraits, mga comics, fan-art at kung anu-ano pa. Para itong mini-museum ng mga artworks. Nakakamangha talaga!

Tumabi na si Audrey sa kanya saka hinawakan siya sa mukha. Nagulat siya sa biglaang proposal ni Audrey. May inabot ito sa kanya na isang bond paper na may drawing. Isang batang may tali sa leeg na parang nakabigti. Katabi ng bata ay larawan ng isang pamilya ngunit ang mukha ng nanay ay may malaking ekis. Nabahala siya sa drawing na iyon. "Ivan's teacher gave me that. She was also alarmed sa iginuhit ng anak mo."

" Patuloy ni JV. Napatingin si Adee sa seryosong mukha ni JV. "Teka may ibibigay nga pala ako sayo..." May kinuha si JV sa bag nya. Isang sketchbook. May nakasulat sa cover nito. "Ito ang 'Vanishing Sadness Sketchbook'. Idodrawing mo dito yung bagay o pangyayari na nagpapalungkot sayo at sa likod ng drawing ay isusulat mo yung wish mo para mapawi yung lungkot mo. Sounds childish noh? Nakita ko lang ito sa bookstore nung namasyal ako. Use it, I guess it’s effective."

Tumingala si Alexa— nagulat. “Ha? Ako ‘to? Ako ang drawing mo?” Hindi mo iisipin na ang tahimik na batang ito ay may Fauvism style sa drawing. Matitingkad na kulay, malalakas na stroke, parang sumisigaw ng emosyon. Medyo abstract, medyo wild— pero malinaw na si Alexa ang subject. Tumango si Lucas, mahigpit na hawak ang drawing, halatang kinakabahan kung magugustuhan niya.