Disgusting Drawings Novels & Stories

Ngunit habang ibinababa ng lalaki ang kanyang tingin sa ibabaw ng glass table, nakuha ng kanyang pansin ang bagay na nakalapag tiles sa may paanan ni Danica, ang nakabukas na sketchpad. Napatigil si Matthew. Ang kanyang mga mata ay napako sa pahinang nakatambad sa ilalim ng liwanag. Isang lumang charcoal drawing iyon. Sa kabila ng mga taong lumipas, malinaw pa rin ang mga guhit ng lapis. Nakaguhit doon ang silhouette ng isang batang lalaking nakatayo sa gitna ng malakas na ulan, may mga galos sa mukha, at may mga kamay na nakalabas upang protektahan ang isang maliit na batang babae sa gitna ng nawasak na kalsada at madilim na slope. Hindi iyon isang ordinaryong architectural sketch. Puno iyo

Nakaramdam na ako ng matinding hiya. "A human skeleton. What kind of sketch is this?" Lalo namang lumakas ang mga tawanan. "Even maybe in grade school it doesn't pass. Wala man lang mukha." Hindi nga ako marunong mag-drawing kaya walang mukha, kung may mukha iyan baka mas lalong hindi mo ikatuwa. Saka teka, pakialam ba niya sa drawing ko? Isip-isip ko.

Iginuhit lang naman nito ang imahe niya na hubad at ang ari niya’y umabot sa paa. This woman was insane! He clenches his jaws but has nothing to do but erase his ugly image. Binuhat muna niya si Kira at inilipatt sa kama. Naisip niya baka marami pa itong drawing na imahe niya. Nang mabuklat niya isa-isa ang pahina ng sketch book ay puro mukha niya ang naroon. Halos lahat ng portrait niya ay nakangiti, meron pang nakalabas ang malalaking ngipin.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

tanong ko, kahit alam kong hindi siya sasagot. I looked around the small space. May mga drawing sa dingding—puro mga madidilim na kulay. Isang malaking lalakeng walang mukha, isang babaeng may matutulis na kuko (si Charlotte, sigurado ako), at isang maliit na batang umiiyak. Pero sa gitna ng lahat ng iyon, may isang drawing na naiiba. It was a sun and a moon.

Tulog na si Lorraine at hindi ko rin alam kung lumayas na iyong impokretang bisita ni Cassian. Ugh! Badtrip! Super badtrip. Sa sobrang inis at pagkayamot ko sa babaeng iyon ay ang banat nitong pagmumukha ang nagawa ko sa sketch pad ko. Nilagyan ko pa ito ng dalawang pangil pero sa ibabaw ng mga mata ko iyon inilagay. Tinorture ko ng husto ang hitsura niya sa drawing ko. Kahit dito man lang ay maibuhos ko ang iritasyon ko sa kaniya. Nakakasuklam talaga ang existence niya! Promise!

dagdag ko pa. "Sure," nakangiti niyang sambit sabay abot sa 'kin ng cell phone niya. Pagkakuha ko no'n ay nakalagay na 'to sa folder ng mga drawing niya at literal na namangha ako dahil ang galing ng pagkaka-drawing niya sa nature. Kuhang-kuha niya talaga. Paano kaya kung nilagyan niya pa ito ng kulay? Tiyak na buhay na buhay ang mga 'to.

Hindi ba pwedeng hindi ako pagsabugan ng corporate fireworks sa unang linggo ko? Mabilis akong umupo sa swivel chair ko at napabuntong-hininga. Kinuha ko ang ballpen sa desk at sinimulang i-doodle ang mukha ni Damian sa isang papel—pero may sungay at buntot ng demonyo. Pasado na ‘to sa resemblance, isip ko habang mas lalo pang dinagdagan ng tuldok-tuldok ang drawing para magmukha siyang may chicken pox.

“Well, unang-una, hindi ko naman kaya sinasadyang makita ‘yan. Pangalawa… oo tama ka, hindi nga uso sa akin ‘yong salitang ‘yon.” At nakuha pa niyang mang-asar. Sinimangutan ko na lang siya. Grabeh, nakakahiya ‘yon. Alam kong namula talga ako. Lahat ng drawing sa sketchpad ko mga building, tulay, bahay at kung ano-ano pang may kinalaman sa engineering. Sa lahat naman kasi ng makikita ni Mildred, ‘yong sketch ko pa ng mukha ni Lorryce. Pangalawang beses na ito na may nakakita no’n. Nakakainis.

Hindi niya alam kung bakit, pero kusa niyang binuksan ang drawing niya kanina. Sa canvas, makikita ang isang batang babae at isang lalaking may hawak na bulak at gamot. Eksena iyon ng pag-aalaga sa sugat katulad ng ginawa ni Kaizer noong nasa hospital siya. Hindi niya alam kung bakit iyon ang naisip niyang iguhit. Basta habang ginagawa niya, parang mas naging payapa ang pakiramdam niya.