Disgusting Drawings Novels & Stories

Tinapon ko ang drawings isa-isa sa trashcan at muling napatingin sa mga taong akala ko ay umalis na. “Akala ko ba gusto niyo ng transfer? Bakit nandito pa kayo?” Tanong ko sa kanila pero patuloy parin sa pagtatapon ng b****a. Kinuha ko lahat ng drawings sa desk at itinapon ko lahat hanggang sa wala ng natira. There, it’s finally clean! I patted my hands para mawala ang dumi na kumapit sa kamay ko. “Bakit mo tinapon ang sketches ko?!” Sigaw ng isa sa galit.

Rea. Sinimulan niyang sukatin ang katawan ko. Inilabas niya naman ang isang sketchbook na naglalaman ng naiisip niyang disenyo. Hindi ko mapigilang mamangha sa ganda ng drawing niya, masasabi kong napaka-professional talaga nito.

Imposible naman. Hindi naman siguro siya iyon. Di ba? Ngunit habang tinitingnan niya ang drawing ay lalo siyang naaaliw. May kung anong nakakagaan ng pakiramdam dito. Walang komplikasyon. Walang agenda. Walang halong pagpapanggap. Isa lamang itong simpleng drawing mula sa isang bata. At marahil iyon ang dahilan kung bakit hindi niya maalis ang tingin dito.

rinig niyang sabi nito at agad din na nawala sa linya. He sighed deeply in frustration. He then checks his email and read the attached files sent by his investigator. Website link ito ng sinasabi nitong illustrator. Ang isa pang files ay mga larawan ng isang babae na blurred ang mga kuha. Pinindot niya ang nasabing website link at lumantad sa kanyang paningin ang isang website na may pangalang SKETCHES by DESTINY. Kuryoso niyang inisa isa ang mga posted at sample sketches ng website at talaga namang napahanga siya sa kakaibigang istilo ng illustrator sa pagguhit.

Hindi pa siya tapos magsalita ay dinampot ko na ang sketchpad sabay buklat sa pahina nito. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang laman niyon. Inside were drawings, not professional ones, but sketches of a girl. Sketches of me. May mga drawing noong natutulog ako sa eroplano, noong kumakain ako ng ramen sa hotel, at may isa pang drawing na parang kuha sa malayo noong nasa club pa ako sa Pilipinas. “Caleb… ikaw ang nag-drawing nito?” mangha kong tanong. Hindi man kasing galing ng isang pro, pero punong-puno ng passion ang bawat stroke nito.

I tried to chase it away from my memory as I continue to look further. A picture caught my eye. This article was published before but was immediately turned down because of some gruesome content. Isa itong larawan ng isang lalaki sa isang madumi at may kadilimang lugar. Nakakandena ang parehas niyang kamay pataas at ang kanyang mukha ay hindi makilala dahil sa dugo at dami ng sugat nitong halos binubulate na. Magang-maga rin ang mukha dahil sa halatang pangbubugbog, halata rin ang dami ng paso dahil sa matalas kong mata. Ang kanyang katawan naman ay literal na warak, nakabukas ang tiyan at nagkalat ang lamang loob nito.

Ako naman ang naglinis ng lamesa at nag-mop na rin ng konti sa kusina. Dahil medyo maaga pa naman at hindi pa ako inaantok, binalikan ko iyong ginagawa kong oil pastel drawing. Scenery iyon sa probinsya namin na matagal na naming hindi nauuwian ni Mama - dalampasigan na may naka-daong na mga makukulay na bangkang pangisda.

Isabelle POV Hinalukay ko ang lahat ng drawer sa site office habang hindi pa sumisikat ang araw. Kalat na ang mga lumang notebook, mga gusot na tracing paper, at mga scratch na may mga drawing ko ng bubong at haligi. Alam ko rito ko lang inilagay ang mga unang sketches ng clubhouse.

Si Ashton ang gusto nito. "Mama!" Napakurap siya nang marinig ang boses ng anak. Nasa sala ito habang nagkukulay. Agad siyang ngumiti. "Yes, baby?" "Tingnan mo!" Masayang ipinakita ni Ashton ang drawing nito. Tatlong stick figures. Isang babae. Isang lalaki. At isang maliit na bata sa gitna. Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Astrid.

Napahinto ako ng makita iyon, kinuha ko naman iyon at binuksan. Puro mga lumang drawings ko ang laman no'n. May mga logo designs, random illustrations, pati mga design na ginawa ko noong nagsisimula pa lang akong mag-aral ng graphic design.bNapangiti ako habang binabalikan ang bawat page. "Ang pangit..."