Don't Be Too Hard On Yourself นิยาย & เรื่องราว

"Are you sure you're okay now?" "Hmm. . . Hindi lang siguro ako sanay sa ganitong okasyon kaya medyo nahihilo ako," sambit matapos makasubo ng ilan at ibaba ang kubyertos. "Masasanay ka rin. Huwag mong pilitin ang sarili mo. Look at them, hindi mo kailangan makipagsabayan sa kanila."

Ayaw kong isipin ang mga bagay na ‘yon. I'm not friendly. I could not easily make friends. Isa pa, mahirap magtiwala sa kahit na sino. Kahit ang mga kaibigan ay nagtratrayhidor din. I already learned my lesson, and I wouldn't need another one. "Please, Liza... Don't be hard to yourself." She softly said, but it didn't even touch my heart.

Salitang puno ng labis na sinseridad at walang halong pagmamaldita. "Isang beses ko lang 'tong sasabihin sa iyo pero sana'y mahanap mo ang kapayapaang matagal mong ipinagdamot sa iyong sarili. Don't think about Aziel muna. Focus on yourself, that's what you need right now." "A-Ate. . ."

ani ko. Hinawakan niya naman ako sa balikat at marahan 'tong pinisil. "Don't pressure yourself. Raven. When life gets hard for you, just rest." Hindi na ako umimik pa, hindi ko pa kayang pag usapan as ngayon ang mga nalaman ko. Masyado ng pagod ang isip ko sa kakaisip at ayaw ko ng dagdagan pa dahil baka mabaliw na naman ako.

Hope you already forgive yourself… first. You're the type of a girl na continually add things to already full plate. Next time… don't spend your time being hard on yourself. True. There is no human being on earth that does not posses a flaws. We all share this trait. Another trait we all share is wanting to accepted and loved. And being accepted doesn't happen by presenting perfection Rhen. Look at Zhia, she have so many flaws to dictate but Sean and I accepted her. She's weak. We all know that. Reason why, we willingly to protect her. Next time don't be hard to yourself. Don't forget to be kind toward yourself. Forgive your mistake and accept yourself flaws and imperfection.

Parehong sabik sa atensiyong hindi makuha sa sariling mga katipan. "I won't say anything...this did not happen." Anito. Tumango siya. "Kung yan ang gusto mo." "Salamat..." Yumuko ito. "Hey." Hinawakan niya ito sa baba at iniangat ang mukha para matitigan niya ito sa mga mata. "Don't be too hard on yourself."

Subalit, ito ang dapat kong gawin, upang hindi ako maging mahina. Ngayon Faye, sa ikalawang buhay mo. Lalaban ka kahit mag-isa. Itatama mo ang pagkakamali noon! Ilalaban mo ang sarili mo at ang mga taong hindi ka pinabayaan. Kaya, magpalakas ka! Dahil, naghihintay ang laban sa 'yo. Laban na kailangan mong kayanin, kahit na ano pa ang mangyari.

“Hindi pa naman sigurado, babe. Aalamin pa lang nila kaya huwag ka ng masyadong mag-alala muna. Isa pa, nandito ako.” “Alam mo naman ang mga masasamang loob, walang pinipiling araw or oras ang mga yan. At mas lalong walang pinipiling tao.” “Para saan pa na marami tayong resources kung hindi naman natin mapoprotektahan ang ating mga sarili sa ganitong klaseng pagkakataon? Don’t overthink, babe. Hindi tayo mapapaano dahil mahuhuli din natin ang nananakot sayo.”

Napayakap ako sa aking sarili at ramdam na ramdam pa rin ang panginginig. I should not be crying over petty shits. Not anymore.

"Paano kung hanggang doon lang talaga ako?" "Test your limit. Huwag mong i-baby masyado ang sarili mo. Kaya 'di mo nagagawa kasi iniisip mo na ayaw mo. Kaya 'di ka mag-e-exert ng effort kasi nasa isip mo na hanggang doon lang kaya mo. Pinapangunahan mo lagi ang sarili mo. Why don't you try it first bago ka mag-conclude?"