Novel & Cerita Dragon

เธอถามแทบจะไม่เป็นคำ ตะกุกตะกักเพราะเขากระแทกตัวลงมาไม่หยุด คราวนี้ดวงตาสีน้ำหมึกเหมือนจะมีประกายไฟ เขาทรุดตัวลงดูดซอกคอขาวผ่องจนเกิดรอยแดง ร่างกายท่อนล่างกระแทกถี่ยิบเหมือนทำโทษที่หญิงสาวกระตุ้นความโกรธของเขาขึ้นมาอีก น้ำตาของดาวนิลไหลซึมออกทางหางตา

จากนั้นเขาได้รวมร่างกับดาบและพุ่งตรงไปทางเย่เทียนหยู่ ราวกับว่าพื้นที่รอบข้างได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง แตกสลายไม่หยุด ท่าต่อสู้นี้เรียกว่า “การทำลายจักรวาล” ได้รวมพลังทั้งหมดของเขาเข้าไว้ด้วยกัน และปล่อยออกมาหมายถึงการโจมตีที่น่ากลัวที่สุด

จวิ้นอี้ไหวไหล่อย่างไม่สนใจนัก “เจ้านี่มันอย่างไรกัน” ฮวงหลงเดือดดาลขึ้นมา มิน่าเล่า ปีศาจงูดำตนนั้นจึงได้มีพลังมากนัก ที่แท้คงได้แอบกลืนปราณเทพมังกรมาเป็นแน่ “แล้วอย่างไร ที่เจ้ามารบกวนการนอนของข้าด้วยเรื่องไร้สาระแค่นี้หรือ?”

ดวงตาของคุณดวงพรแข็งกร้าวแดงก่ำดูน่ากลัวราวซาตานร้ายในคราบมนุษย์ “หยุดนะ ทิ้งมีดลงเดี๋ยวนี้คุณดวงพร” เสียงห้าวของธีโอดังขึ้นพร้อมกับเคน เจมส์และสารวัตรกวินถือปืนจดจ้องมาที่คุณดวงพร ผู้สูงวัยที่อยู่ในห้วงความแค้นเคืองและบ้าดีเดือดไม่ฟังเสียงแต่จ้วงมีดลงมาอย่างรวดเร็ว

นีน่าจ้องมองรอยช้ำแดงตรงคอเพื่อนไม่วางตา "แดเนียลกัด เวลาเขาโกรธเขาจะชอบทำแบบนี้แหละ"ซินดี้เอ่ยกระซิบ "เขาโกรธเธอเรื่องอะไรเหรอ อย่าบอกนะเรื่องนั้น"

เขาจับหัวคนตัวเล็กที่จมหายอยู่ในน้ำโยกไหวเป็นจังหวะเมื่อปากน้อยเริ่มกลืนกินตัวเอง กองบินรู้ว่าคำเอื้องกลัว แต่เธอก็สู้เหลือเกิน แม้จะเป็นครั้งแรกที่ให้เธอได้ครอบครองกลืนกินตัวเองและแถมยังอยู่ใต้น้ำแบบนี้ด้วย เอวหนายกเด้งกระแทกบดเบียดเสียดสีท่อนเนื้ออหังการตัวเองเข ้าออกในปากน้อยใต้น้ำจนน้ำกระฉอกไหลล้นออกนอกอ่างไหลเต็มพื้นห้องน้ำ “โอว์...เสียว อ่า...ไม่ไหวแล้ว อ่า...” ซ่า! คำเอื้องโผล่หัวขึ้นมาเหนือน้ำเมื่อกลั้นหายใจใต้น้ำไม่ไหว

“หยางเกา” “หยางเกา? ลูกแกะน่ะหรือ” “พ่ะย่ะค่ะ ธงของมันใช้สัญลักษณ์ลูกแกะ” แค่ได้ยินชื่อ เสี้ยวพักตร์คมเข้มไร้อารมณ์เป็นนิจก็แปรเปลี่ยนเป็นเดือดดาลในทันที ไอ้รองแม่ทัพระยำคนนี้มันจงใจใช้ชื่อนี้ข่มทัพหมาป่าของเขา น่าสนุกดีไม่น้อย

“โอ๋… คนดีของผม ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมอยู่ทั้งคน จะไม่ยอมให้ตุ๊กแกหรืองูตัวไหนมาทำอันตรายคุณหนูอย่างแน่นอน… ยกเว้นงูของผมเอง” เจมส์หมายถึงอนาคอนดาสีดำเลื่อมตัวใหญ่ที่ขดซ่อนอยู่ในกางเกงของเขา กำลังรอจังหวะโผล่ออกมาแผลงอานุภาพ “หื่น… ”

“เหรียญยังมีสองด้านเลยนี่คะคุณตา จิตใจของมนุษย์ก็เหมือนกันค่ะ แม่เคยบอกกับหนูว่าต่อให้เราเป็นคนดีแค่ไหนก็ยังเคยฆ่ายุง ฆ่ามด เคยรู้สึกอิจฉาริษยาคนอื่นด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง และยังเคยโกรธแค้นแทนคนอื่นทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เขาเรียกว่าอารมณ์ชั่ววูบค่ะ อารมณ์นี ้ทำให้เราขาดสติ ทำอะไรได้อย่างไม่ลังเลเลยด้วย หนูยังเคยเป็นเลยค่ะ” “หนูน่ะเหรอ” ฮาโตริทำหน้าไม่อยากเชื่อ “จริง ๆ ค่ะ หนูเคยพูดกูมึงกับใครคนหนึ่งเพราะเขาเรียกพี่ไคของหนูอย่างหยาบคาย ตอนนั้นหนูโมโหจนขาดสติเลยค่ะ ทะเลาะกับเขาอย่างลืมกลัวเลยค่ะคุณตา”

พั่บ เล็บสั้นจิกแผ่นหลังกว้างของบุรุษพร้อมกับปล่อยร่างตัวเองไปตามแรงกระแทกของคนตัวโตร่างเล็กไหวกระเด็นกระดอนไปตามแรงกระแทกเอวหนาดุดันทุกครั้งที่เขาสอดลึกจุกลิ้นปี่เธอ เธอแอ่นเด้งเบียดเต้าไปกับอกของเขา และตอนนี้เธอก็ใกล้จะเห็นแสงสว่างแล้ว และแล้ว...ในที่สุดเธอก็กระต ุกเกร็งร่างตอดรัดความแข็งร้อนของเขาจนแตกซ่านปล่อยสายธารสวาทในร่างเธอจนรู้สึกอุ่นร้อนไปทั่วในท้องน้อย