Hunter の小説・ストーリー

โชคดีที่กระสุนของปีแอร์โดนถากๆ เลยไม่มีกระสุนฝังในไม่ต้องผ่าตัดอะไร แค่ให้หมอทำแผลล้างแผลให้เท่านั้น และเมื่อทำแผลเสร็จก็ได้เวลาผ่อนคลายความเครียด เขาถอดเสื้อผ้าตัวเองกองทิ้งหน้าประตูห้องน้ำ เข้าไปในห้องน้ำแล้วก้าวเท้าเข้าไปในอ่างอาบน้ำที่มีสาวสวยเปลือยผมสีน้ำตาลแช่รอท่าอ ยู่ก่อนแล้ว เขามองสองเต้าที่จมหายลงไปในน้ำของหล่อนแล้วก็ต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ “มิสเตอร์คอนแวนต์” หล่อนเรียกชื่อเขาพร้อมกับเคลื่อนตัวขยับไปคร่อมทับบนตักหนาของเขาทันที

�ีรษะท่ามกลางทิวไม้ แสงจันทร์ชืดๆ ทำให้กิ่งไม้โกร๋นทั้งหลายดูเหมือนโครงกระดูก เสียงสัตว์กลางคืนดังแว่วมาเป็นระยะ หิมะตกโปรบปรายสลับหยุดเป็นพักๆ ลมหนาวบาดทะลุชุดบุขนสัตว์ มือและเท้าของเฉินเถาฮวาเย็นเฉียบ หลังจากเดินผ่านฝ่ากองหิมะที่ทับถมบนกองหินขรุขระ คดเคี้ยว และบางช่วงก็แคบมาก ทั้งสองสะดุดหกล้มหลายครั้งจนในที่สุดก็ได้กลิ่นกำมะถันแรงขึ้นเรื่อยๆ

ังหวะกามที่พลุ่งพล่าน จนในที่สุดน้ำรักก็พุ่งกระฉูดเปรอะเปื้อนกางเกง เอกสังเกตเห็นพฤติกรรมต่ำช้าของมันผ่านหางตามาโดยตลอด เขาเห็นความหื่นกระหายและกิริยาที่ไร้การเคารพยำเกรง ทว่าเขายังคงนิ่งสงบจนกระทั่งรถจอดสนิทที่รีสอร์ตส่วนตัวกลางหุบเขา เมื่อถึงเวลาค่ำคืนที่บรรยากาศรอ บกายเงียบสงัด เอกจึงเรียกไอ้คนขับรถมาพบเป็นการส่วนตัว

แกร๊ก ประตูห้องน้ำเปิดกว้างออกพร้อมกับคนตัวสูงที่เดินเข้ามาด้านใน ดวงตามองร่างเล็กเปลือยเปล่าที่ยืนอยู่หน้ากระจก

ฮองเฮาเกร็งสะโพกรับการกระแทกอย่างเมามันในอารมณ์ “อ๊าาาางงงงงง เสียวเพคะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊างงงงงง” ฮองเฮาร้องครางเพราะทั้งแสบทั้งเจ็บทั้งเสียวซ่านร่องสวาทจนร่างงามกระตุกเล็กน้อยเมื่อถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งที่สองโดยมิรู้เลยว่าทั้งหมดนี้เพราะฤทธิ์สุราปลุกกำหนัดหรือความต้อ งการที่ถูกเก็บซ้อนไว้ในตัวของฮองเฮาเองกันแน่ // ผัวขานี่ก็เยดุเป็นบ้า เอาซะมิลกี้แสบไปร่องเลย แซ่บแบบนี้เองถึงมีแต่คนอยากได้เป็นผัว มิลกี้ฟังเสียงครางของฮ่องเต้พร้อมกับคิดหวงในใจ

"จำได้ไหมผู้ชายที่เราชอบมาตลอด เขาเป็นเจ้าของโรงงานผลิตและส่งออกรถหรู" "เขาคือเมสัน" รษาเม้มปากแน่นอีกครั้งที่ชื่อนี้สร้างความกลัวให้เธออย่างมาก

นาธานจ้องตาหญิงสาวตรงหน้า “ใช่ฉันรักเขา แล้วไง มันสำคัญแค่ไหนกัน เพราะเขาไม่ได้รักฉัน เขาผิดหวังจากคนรักเก่า วันนี้เขาก็มีใหม่แล้ว ฉันมันแค่ของเล่น นายได้ยินไหม ฉันมันแค่ของเล่น” มินรญาตะคอกเสียงใส่เพื่อนพร้อมหยดน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมาแบบไม่ต้องกักกลั้นมันไว้อีกต่อไป แล้ว

เนตรทรายจิกปลายเท้าลงบนบ่าของคนตัวใหญ่ ที่กำลังซอยท่อนเนื้อลงไปถี่ยิบเพื่อรูดรีดน้ำอสุจิให้หลั่งไหลออกมา "อ๊าส์!!" เสียงคำรามเยี่ยงสัตว์ป่าดังกระหึ่มออกมาจากลำคอหนา สิงหนาทแช่ความแข็งแกร่งเอาไว้อย่างนั้น "คราวนี้ต้องติดแน่ครับเชื่ออา อาอุตส่าห์อั้นเอาไว้ทั้งคืนแล้ ว"

ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว เธอรับรู้ได้ว่ากล้ามเนื้อเปลือยนั้นแข็งแกร่งให้ความรู้สึกอบอุ่นและมั่นคงประดุจดั่งหินผา อันดาหน้าแดง ก่อนจะค่อยๆ เดินออกมาจากที่กำบัง “สะ...เสร็จแล้ว” เธอบอกเขา ก่อนเบือนหน้าหนี “หายกลัวหรือยัง” เขาเอ่ยถามอย่างเอ็นดู เธอตกใจตุ๊กแก สะบัด เสียมันกระเด็นไปกระแทกกับหิน แต่มันไม่ตายหรอก มันแค่คลานหนีขึ้นไปบนต้นไม้เท่านั้น

หนามแหลมคมและยาวเฟื้อยราวกับมีชีวิต พวกมันขยับตัวเองได้ ทุกครั้งที่เขาหายใจมันจะกรีดแทง บาดลึงจนหยาดน้ำสีแดงข้นกลิ่นสนิมพากันพาลไหลเจิ่งนองออกจากร่างกายชาย "อ๊ากกก! อยะ ยาหยีช่วยพี่ด้วย อ๊ากกก!" พายัพร้องอย่างแสนเจ็บปวดทรมานหากแต่ยาหยีกลับมองดูเขาอย่างไร้ความเห ็นใจ