Novel & Cerita Dream Come True In Tagalog

Lakad-takbo na nagtungo siya sa tabing dagat, nang nasa spot na siya kung saan may malakas na signal, binuksan niya ang data ng telepono at nagtungo sa Go*gle at doon tinayp ang salitang 'Hayatim', nagulat siya sa lumabas na resulta. "Sweetheart?" bulalas niya nang basahin ang ibig sabihin ng salita. Hayatim means 'sweetheart'? Kung ganun maaring kasintahan nga niya ang lalaking iyon sa panaginip niya. Ano ang nangyari sa kanila? Bakit nagkahiwalay sila? Bakit siya nakunan? Sino ba ang lalaking iyon? Sino ba talaga siya?

Talagang maiilang nga s'ya sa akin. Pinagpagan ko ang aking sarili dahil sa duming nakakapit sa aking damit. Hindi na nakakatuwa ang damit na suot ko ngayon. Kahit na sabihing kakaiba at maganda ito sa suot ng iba ay marumi na. Makati na suotin at iba na rin sa pakiramdaman. "Halika na binibini," saad ni Leonardo kaya naman sumunod na ako.

FLASHBACK "Salamat po talaga, sir," tanging naisagot ko habang kausap ko ang daddy ni Issa at Seth. It just happened that binigyan niya ako ng full scholarship sa dream school ko sa UCLA. I also felt guilty dahil sobra akong na-focus sa scholarship at kay Issa, that I left my squad and girlfriend all alone. We all went here as a group, pero ako ay solong-solo ko ang lahat ng scholarship.

Binigay ko naman yung mic kay Ninong Jonas dahil siya naman ang magsasalita. “You know what, I really can't believe that my dreams have finally come true. Never in my wildest dreams na ikaw pala ang itinadhana para sa akin. Ang tagal kong naghintay. Ang tagal kitang hinintay. Akala ko tatanda na along binata eh…” saad ni Ninong at nagsitawanan ang mga bisita.

LEILA MERCEDEZ POINT OF VIEW "HAPPY? HUH? AKO SOBRANG SAYA KO." "YES, SOBRANG HAPPY." "YOU WANT MORE?" "MAMAYA NAMAN. MAHAPDI NA." "GANUN BA? SORRY, BABE. ANG TAGAL KO NA KASING WALANG SEX. MANIWALA KA MAN O SA HINDI, IKAW PA YUNG HULING INANGKIN KO SA KAMA KAYA NAMAN SINULIT KO TALAGA NGAYON. I LOVE YOU!"

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Sexy pa din naman kahit among lamon," sabay tumawa. "I miss you love" " I miss you too love, kailan ka na ba rito pupunta? February 1 na ngayon akala ko ba ay pagkatapos ng buwan ng January ay pupunta kana rito?" "May inaasikaso pa kasi love . Pupunta naman ako diyan maghintay ka lang at malapit na talaga." "Sanay naman ako pagdating sa hinatayan eh," "Basta pupunta ako diyan kunting tiis na lang at magkikita na rin tayo. I can't wait to hug you and kiss your lips."

Wala na ba siyang ibang choice kundi bayaran ang utang ng kanyang ama? Maya-maya ay huminto ang kanilang sasakyan sa isang pribadong isla. Inangat niya ang mukha at mabilis na pinunasan ang kanyang mga luha habang nag pasulyap-sulyap sa paligid. Sa unahan nila, nakita niya ang isang malaking karatula na may nakasulat na Isla de la Promesa, na nangangahulugang "Ang Isla ng Pangako."

para itong paraiso. hinaplos nya ako sa aking buhok. "you're not dreaming, baby. what you see is true. we are finally her, baby. Dito natin sisimulan Ang forever nating pagsasama kaya bumaba na tayo. I'll show you the real paradise. "okay, b-baby." baby is our term of endearment dati. pinagbuksan nya ako ng pinto ng kotse at inalalayang makababa. hindi ko maiwasan na hindi kiligin dahil nagbalik na nga Ang Diego na minahal ko. Ang Diego na mahal na mahal ako.

"Hindi ko pa nasasabi kung anong pinili ko sa kaniya but I already made a decision even before she asked me." "That decision," humiwalay siya sa pagkakayakap at nag-aalalang tumingin sa akin. "What is it?" I gave him a half-smile. "I'll leave." "Are you sure?" he asked. I nodded. "I'm a hundred percent sure. Masiyadong mahalaga sa akin ang pangarap ko, Markus. You told me this before. You said that I shouldn't stop dreaming until I reached my dreams because sky is the limit. Pero I also realized na hindi lang pala ako dapat mangarap. Instead of just dreaming for it to happen, I should do something to make it happen,"