Dreame Novels & Stories

Ang hininga rin nito ay dinadaan ang leeg, pisngi, at tainga niya. “But one thing is for sure. . . You are a virgin. Halata sa reaksyon mo at ng katawan mo,” bulong ng lalaki. Umalis na rin ito sa ibabaw ni Jastine nang may malapad na ngiti habang nakatitig pa rin kay Jastine. “If you want me to be the father of your future children, then make sure you can seduce me too well, Jastine. . .” Tumayo ito sa tabi ng sofa at yumuko. “I’m Drei, by the way. Drei Bartolini. Para hindi ka na mahirapan pa na alamin ang pangalan ko.”

Baka biglang magbago na naman ang isipan ko dahil baliw na baliw pa naman itong puso ko. Hindi nagtagal ay agad din akong umalis. Pinakita naman ni mama ang larawan sa akin ng lalaki at ang pangalan daw nito ay Liam. At sa mestisohing hitsura palang nito ay talagang halatang halata na may lahi ito. Infairness, gwapo at makisig ito sa larawan. German daw kasi ang ama nito at ang ina nitong kaibigan ni Mama Estella ay pinay. Pero sa Amerika nagkakilala ang dalawa at doon na rin nanirahan. Kaya talagang maganda ang lahi. Pero syempre, mas gwapo pa rin si Dreymon. Wala na ngang makakatalo sa kagwapuhan nun sa mga mata ko at marahil sa mga mata rin ng maraming kababaihan.

Inalis niya ang pagkakahawak nito sa braso niya ngunit para itong sawa na lalo pang lumapit. "Oh well, kung hindi mo na talaga ako matandaan. Ipapaalala ko na lang sayo." Lumapit ito sa punong tenga niya at bumulong. "I'm Miles Ramos. You should always remember that name, handsome." NAPASIMANGOT siya habang nakatingin kay DJ na may kalampungang babae malapit sa table nila. Halos idikit na ng husto ng malanding babae na iyon ang katawan dito. At yun namang lalaking iyon, mukhang nag-eenjoy yata!

Tanong nung Xin. Tumango naman ang binata, siya na siguro yung Drake. May dalawang lalake pa akong nakikita ngunit hindi ko alam ang pangalan dahil wala si Gabrien dahil may binalikan ito sa Villa kaya naman naiwan ako kasama ng apat dahil ang kasama ni Gabrien na bumalik ay si Liam. " Zia, come here "

“She’s pretty ha?” “Come here, Andreana.” Tawag sa kanya ni Matthew. Ibinaba naman niya si Athena at ipinaubaya muna sa yaya nito saka siya lumapit sa binata. Kahit ayaw niya ay lumapit parin siya because of respect, ayaw niyang maging bastos. “Sit,” “Andreana, this is my junior Architect. She’s Cherry Zamora. And Cherry, this is Andreana.” Saad ni Matthew. Tipid niyang nginitian ang dalaga.

Hindi naman naging kami pero kung maging affected ako ganito na, what more kapag totoo na may label? "Isipin mo na lang, practice lang ang lahat ng iyon. Simula sa kilig, sa livestream, sa pagpupuyat. Lahat ng iyon isipin mo na lang na isang parte ng buhay kung saan kailangan mo ng demo game bago yung tunay na laban. Tandaan mo, Crysaline. Pinanganak ka lang na marupok pero hindi tanga." usal ko sa sarili ko habang nakaharap sa salamin sa cr.

Sabi ni Zandro na nagpatigil samin. " Alam niyo ba ibig sabihin ng H.D?! Huh?!" Nagkatinginan kaming dalawa ni Nilo. Sabay umiling. "Hidden Desire mga engot! Grabe bagay nga kayong dalawa mga bopols!" "Sabagay hindi naman talaga perpekto ang life! Adonis at Dyosa pag pinagsama di perfect ang kalalabasan mga engot! " Grabe namn siya kaya bigla akong napamewang sa sinabi ni Zandro.

Staring at the blanket of stars that stretched to infinity with someone like Seigraine, was too good to be true. You know that feeling, when you're happy and scared at the same time, kasi baka...baka hindi naman pala totoo, baka isang panaginip lang siya or you're just imagining things because it seems better than you had expected. "If this is a dream, please wake me up right now." Naramdaman ko ang paghawak niya sa kamay ko. He didn't say anything, but he made me feel that it was real.

Neither one prepared Beauty and the Beast Nakahiga na rin ito sa kama at animo'y may malalim na iniisip. Ever just the same Ever a surprise Ever as before Kitang kita ko ang sidr profile niya. Mula sa mahahaba at maitim niyang pilikmata. And ever just as sure As the sun will rise, woah Mga matang akala mo ay matutunaw ka sa tuwing titingnan o tititigan ka. Ever just the same, oh And ever a surprise, yeah Makakapal na kilay na laging nagsasalubong kapag may nakita siyang hindi niya gusto.

Napapangiti ako, ngunit panandaliang napapawi ito sa bigat ng lihim ko. Lumapit siya, halos magdikit ang noo sa akin. Ang mga mata niya’y puno ng damdamin, pero may halo ding pangamba—parang alam niya ang panganib na dala namin. Huminga ako nang malalim, pilit kontrolin ang damdamin. Sa kabila ng init ng gabi, ramdam ko ang lamig ng takot sa dibdib ko. “Lucien…” bulong ko, parang nagtatakip sa buong mundo. “Hindi ko pa kayang sabihin.”