Novel & Cerita Dumating Ka Sa Buhay Ko

Walang puwedeng sumira sa buhay ko! "Mananatiling normal ang buhay ko," bulong ko pa ng ako ay tumungo. "Masaya na ako sa kung anong buhay mayroon ako kaya mabubuhay ako kahit walang kaibigan o manliligaw."

Parang hindi makatotohanan ang nangyayari ngayon sa buhay ko. Huminga ako ng malalim, I’ve been through hell and back. This shouldn’t affect me greatly. Ang motto ko sa buhay, lahat ng problema ay may solusyon. Kung wala, patayin ang problema. Now, nasaan na si Dante?

tanong pa nito sa akin sabay sara ko ng chart at nag-angat ako ng tingin. Tumango ako at ngumiti. "Yes, nag-iisa lang naman ako sa buhay so..." Sabay kibit balikat. "Wala akong ibang binubuhay kundi sarili ko lang kaya sobra pa kita ko sa akin."

Dito ko nakukuha ang kakarampot na kasiyahan. Umahon ako saglit para sumagap ng hangin bago ko inilubog uli ang sarili sa ilalim ng tubig. Kung maaari sanang wag na akong umahon pa. I want to stay in the underwater forever. Para saan pa kasi ang buhay ko kung wala nang kuwenta ito? Ngumiti ako habang unti-unti na akong nauubusan ng hangin. It's better this way. Baka sakaling wala nang sakit sa dako pa roon.

"Sana..." "Dumating iyong araw na masasabi mo na talaga sa sarili mo na malaya ka na sa nakaraan mo. At kapag nangyari iyon, g-gusto ko malaman mo na handa pa rin ako na papasukin ka sa buhay ko." Ngumiti siya sa akin sa kabila ng mga luha nagtatago sa gilid ng kaniyang mga mata.

Gayunpaman, ang anting-anting na ito ay medyo nakakapinsala sa gagamit. Nangangailangan ito ng dugo ng gagamit upang makatulong sa pagtanggal ng lason ng pasyente. Hindi lamang ito kukuha ng maraming enerhiya, papaikliin din nito ang kanyang buhay. “T*ngina! Ano naman kung paiikliin nito ang buhay ko! Basta’t mailigtas si Waltz, handa akong paikliin nang kalahati ang buhay ko!”

WARNING: SPG !!! "I love you" dinig Kong bulong sa tenga ko at agad kong naramdaman ang mapupusok na halik saaking leeg na bumaba sa aking katawan Wla akong magawa kundi ang damhin nalang ang şarap, maya-maya ay naramdaman ko naman ang pag-halik nito saaking labi Wala akong idea Kung sino ang gumagawa saakin nito, basta ang alam ko lang ay gusto korin ang ginagawa namin

saad ko sa kaniya at napailing-iling. "Huwag po kayong mag-alala, malalaman niyo rin iyang kulang sa buhay niyo," saad niya sa akin kaya tumango na lamang ako.

I didn't know how much longer I could keep pretending like everything was fine. Tumayo ako at naglakad papunta sa kusina. Kailangan kong mahimasmasan. Kalat na kalat na nga ang buhay ko, pati ba naman ang mukha, gano'n dapat? Ay, 'di puwede 'yan!

I hate you! Sana mawala ka na sa buhay ko!