End This War Novels & Stories

Ikaw ba naman kaharap 'yong taong malapit mo ng patayin hindi ka pa ba kakabahan? "Sorry for what?" "Sorry about what happened to the party. Na.....nadala lang ako ng emotion ko. Hindi ko talaga ginustong mangyari 'yon," sagot ko nang nakayuko at nilalaro ang mga daliri ko. Hindi ko rin maiwasang huwag mautal. Hindi ko kasi maipagkakaila na isang makapangyarihang tao ang kaharap ko ngayon. He can end my family in just a snap of his hand.

Guerrero dropped all the works I made him do few days ago about my friends and their families' information. They were all marked safe, meaning, lahat sila ay walang kinalaman sa kung nasaan man si Amorah. I sighed. I felt both relieved and stressed that I chose to close my eyes while grabbing a handful of my own hair while thinking. I sighed.

sabo naman ni Rafael. “ Nasasabi ko ito kasi hindi natin hawak ang buhay diba? Kailangan mong maging matatag kapag nawala ako, umiyak ka lang para sa akin pero lumaban ka at magpatuloy sa buhay mo, kapag nagawa mo iyon magiging masaya ko pati Mommy at Daddy mo.” sabi ni Angela na nakangiti parin ito kay Rafael.

“kahit ano.” “For a month?” hirit pa niya. “Nope. Two weeks lang.” “What? Ang mo naman! Bakit sakin two months? Sayo two weeks lang?” tutol niya. “take it or leave it?” “Fine. take it.” “”Deal?” “Okey, deal. sabi niya at tinaas niya ang kamay nila na magakahawak. “Fighting

Deadma sa lahat. “Hoy, hindi ka dito natutulog, okay? Sa kwarto mo tayo. Halika, tara na.” Pilit ko siyang inaakay paalis pero hell, anlaki ng hambog. At ang bigat pa. Wala akong panama. Ang ending? Bumagsak kami sa kama. BOOM.

I stood up slowly, staring back at the horizon with a cold smile because the ghost of this shore is finally speaking to me, giving me the trail that will lead to the destruction of my enemies. “Oo, Kevin, dito nga nagsimula ang lahat, at dito ko rin sisiguraduhin na magtatapos ang maliligayang araw ng pekeng Audrey na iyan kapag nahanap ko na kung saan nila dinala ang asawa ko.” Humarap ako sa lahat ng aking mga tauhan na nakatayo sa paligid ko, making sure my voice carried the heavy weight of an absolute commander who will not accept any form of excuse or failure in this upcoming war.

“Hindi pagkatapos ng lahat ng nakita ko.” Lumapit ako sa lamesa at ipinatong ang kamay ko sa ibabaw ng drive. “If she thinks she can erase people like they don’t matter… then I’ll make sure the world remembers them.” Tahimik ang silid. Then Jake spoke, soft but heavy: “Then this is officially a war.” JAKE’S POV Lumabas ako saglit sa balcony ng safe house. Maliwanag ang buwan. Tahimik ang labas. Pero sa loob ko, maingay ang konsensya.

Pero hindi ko naiwasang mahilo at mapapikit habang mahigpit na yakap siya. "Don't leave me, Ally..." And everything went black... END OF SEASON ONE.

The Billionaires' War: Cry For Me (Stand-alone Dark Romance) ————————————— ⚠️R18+ SCENE AHEAD⚠️ 🚫Read at your own risk.🚫 ~CHAEWON JONES' POV~ Inaakala ng lahat na kapag isa kang bilyornaryo ay ikaw na ang pinakaswerteng tao sa mundo. Hindi ko alam kung bakit iyon din ang pinakaayaw kong marinig mula sa bibig ng mga taong nakapaligid sa akin. Nakapokus lang sila sa kung anong nakikita nila. Humahanga sa mga bagay na pangsamantala lamang.

Mas magandang isipin ng mga magulang nila na si Harmonia ay na kay Edmund pa para gutom silang mabawi ang kapatid nila. “Sico, magagalit si mama sa atin oras na malaman niya lahat ng ito.” “Be it, Rico. We’re doing this for our sister. Right now, the best way to end this war ay patayin si Edmund. At tanging sina mama at papa lang ang makakagawa no’n dahil sila ang may control ng lahat. Let them think hostage ni Edmund si Harmonia para may rason silang patayin ito agad.”