Essay On My Life As A Student Mga Nobela at Kwento

Ibig sabihin lang din, kung lalayas nga ako at magtatago ay kailangan ko nang tumigil sa pag-aaral. Well, madali lang naman iyon sa akin. Ayoko naman nang mag-aral. Wala na akong pakialam kung maka-graduate man ako o hindi. Pakialam ko sa diploma, diskarte na lang. Mag-aasawa na lang ako ng CEO. Fvck! Ang hirap mag-isip. Parang hindi ko rin kaya nang mag-isa. Alam ko na mahirap ang maging independent, pero mukhang mas mahihirapan ako dahil wala naman akong alam sa buhay.

__________________________ Ang nangyaring 'yon ay hindi ko inaasahang pangyayari-na akala ko hanggang sa mga movie ko lang mapapanuod ngunit nagkatotoo sa tunay kong buhay. Galing ako ng university kong saan ako nag-aaral.Dahil wala akong pamasaheng pauwi,naglakad akong mag-isa.Pero ang daan na tinatahak ko ay isang short cut pauwi sa bahay nila larry at wala rin akong naging kasabay ng mga sandaling 'yon.

Ava's POV Hindi ko na nabilang kung ilang beses na akong natatawa sa mga stories na ishine-share ko sa kaniya about my highschool at college years. Nagtatanong kasi siya minsan about my lovelife and my life as a student.. so I told him that I was an introverted woman, only focused on my studies especially to myself. At sa lovelife ko naman, siyempre hindi ko sinabi dahil malas naman ako ro'n.

Nang makatapos siya ng high school ay hindi na siya nakapag-aral pa kaya’t minsan ay nakakaramdam rin siya ng inggit sa mga kaeskuwela na tumuloy sa kolehiyo. Minsan ay napapaisip siya kung bakit ganoon ang buhay. Tila unfair at hindi pantay-pantay. May pinapaburan nga ba talaga ang tadhana? At dahil sa madalas madarang sa apoy dahil sa pagluluto ng kakanin ay unti-unting lumalabo ang kanyang paningin.

I’m a college student po, mas uunahin ko palagi ang aking pag-aaral dahil isang taon na lang ay makakapagtapos na ako sa pag-aaral. Ako po ay natutuwa sa tuwing may nakikita akong mga komento sa bawat kabanata. Hindi ko man kayo mapapasalamatan isa-isa, taos puso po akong nagpapasalamat sa inyong lahat. Bukas ay kwento naman ni Brielle ang isusulat ko. Sisikapin ko pa rin po ang makapag-update araw-araw.

I am always busy with School stuffs pero magagawan ko ng oras ang bagay na'to kung gugustuhin ko. Para makasiguro na wala na siyang iba pang maidadahilan dinagdagan ko pa ulit 'yon. "Tsaka isa pa.No one will believe in me.Who would listen to a student?"facts Ansel.Listen to this facts. "Everyone will question me"mababang pahayag ko.

Ganun talaga ang buhay para mabuhay! Nasa gilid ako ng kalsada alangan naman sa gitna. Pakamatay lang ang peg? Di ako ganun! Marami din akong nakasabay habang naglalakad kung sabagay uwian na kase eh. Especially mga estudyante like me but—absent ako this afternoon. Tinatamad akong mag-aral this afternoon kaya di ako pumasok. Ewan ko ba sa utak ko basta tungkol sa math umaatras ang brain ko. Akala ko talaga noon walang math sa grade 12 meron pala. Lalong-lalo na sa Research paper. Bakit ba kase iniimbinto yang thesis na yan?!

Natawa nga ako dahil nagmumukha kaming nalalaro sa gitna. Today I can eventually say, the last page of my high school life ends here. Now, another experiences and battles will be face as another book opens up. College life, here I come.

Marami pa kaming pinag-usapan tungkol sa pag-aaral niya, at ano pa tinanong ko kung mas masaya ba ang college life. "Nakakastress minsan lalo kapag may thesis ang teacher She, hindi madali minsan naisip ko na lang talagang maging tambay at kausapin ang mga manok ng kapitbahay namin," natatawa ako dahil sa sinasabi niya.

Life was a lot easier when I didn't know who I really was. I used to bea normal college student. I was the star varsity player of our university. Mahirap ang buhay ko kaya seryoso ako sa paglalaro ng basketball dahil doon sa larong iyon nanggaling ang scholarship ko. Kapag nawala ang scholarship ko, hindi ko na alam kung saan ako pupulutin.