Essay On My Life As A Student Mga Nobela at Kwento

But well, wala naman mawawala kung sasagutin ko ang tanong niya. "It's a little bit of both," I said and snatch the paper away. I crumpled the paper and put it inside my bag. Since everything is messed up, and since I don't have someone to talk to, I start living and managing my own life. Mas pinagtuonan ko na lamang ng pansin ang aking pagaaral. I read a lot of books and use them in my academic activities. And maybe it comes naturally since I didn't have a hard time understanding and analyzing all the information written in the books. Well yeah, good for me I got all As. There's no one who will be proud of this kind of achievement but me.

Naging karaniwang panunukso na lang din ang lahat para sa akin. Sa kasalukuyan ay fourth year high school na ako. Hindi naman kalayuan sa amin ang paaralan kaya nagtyatyaga na akong lumakad araw-araw. Tiis-tiis lang kahit walang baon. Hindi naman kasi importante ang baon para sa akin e. Ang mahalaga ay ang sipag at tiyaga kapag nag-aaral. At the end of the day kasi, hindi naman ako gutom kahit hindi ako nakapunta ng canteen para magsnacks.

Minsan, napapatawa niya ako sa kanyang mga kwento, lalo na kapag binabanggit niya ang mga simpleng bagay na nagbibigay kulay sa kanyang buhay bilang isang estudyante. "I'm trying my best, Ate Esme," sabi niya habang pinaglalaruan ang isang hibla ng buhok. "Minsan, ang hirap mag-balance ng school at personal life, lalo na when you feel like you have to prove something to everyone."

Darating sa eskwelahan na mau sapat na baon. Their only goal is to study and do their best. Far away from mine which is to live and make sure that my life will be progressive. And in those moments where I find myself looking at them, I’ll realize how I’m way far ahead of them. How my living is significantly different from theirs. It must be good to live a luxurious life, I wonder. And I would always find myself imagining that. Dreams are free, after all.

》AERA SUMMER P.O.V.《 All I ever longed for was a simple life. Hindi ako mahilig sa bisyo, sa kayamanan. I just wanted a peaceful life—makapagtapos ng pag-aaral with a Bachelor’s degree in Accountancy. Ngunit doon pa lang pala magsisimula ang totoong kwento ng buhay ko—nang makapasok ako sa isang sikat na university, dahil sa natanggap kong full scholarship.

Huminga muli ko ng malalim bago nagsalita sa kanya. "Maghahanap po ako ng puwedeng maging trabaho ko po doon habang nag-aaral po ako para may pang-tuition ako at pangtustos sa pag-aaral ko sa kolehiyo doon sa Maynila. Wala naman po sa akin masama na maging isang working student. Kaya ko naman po 'yon, eh, kahit sabihin na natin na mahirap. Kakayanin ko po 'yon para sa pangarap ko po na makatapos ng pag-aaral. Gusto ko po talaga makatapos ng aking pag-aaral dahil nais ko po na matulungan kayo balang araw at maiahon sa hirap ng buhay natin. Wala po akong ibang pangarap kundi 'yon lang po. Kaya gusto ko po na makatapos ng pag-aaral dahil kapag nakatapos po ako ay kaya kong gawin ang lahat ng gu

Tinignan niya ako at nginitian kaya ngumiti ako pabalik. Kumpleto ang barkada at nandito rin ang mga parents nila, ang saya lang nila panuorin. Hindi ko akalain na mangyayari ang ganito pagtapos ng napakaraming problemang dumating simula ng mag-aral ako rito. Hindi ko rin akalain na marami akong mapagdadaanan bago matupad ang pangarap kong makapagtapos. Parang mas mahirap pa nga yata ang mga personal kong problema kaysa sa mga school works, thesis at pag-aaral in general.

Mahirap magka-sakit. *** Nakasakay na ako ng jeep. Halos siksikan at karamihan ay mga college students, kita naman sa uniform nila dahil na-susuot ko pa ang uniform na 'yan dati noong nag-aaral pa ako. Napa-titig ako sa mga estudyante, grabe nakaka-inggit. Hindi ko maiwasan dahil sa lahat ng bagay na hindi ko kina-iinggitan ay ang karangyaan ng iba, mas na-iinggit ako sa mga taong naka-tapos ng pag-aaral. Education is the key to success ika nga pero we should use it in a good way.

Hindi niya ipinamukha sa akin ang kaibahan ng estado ng buhay namin. Scholar lang naman talaga ako dito. Ayaw kong malayo kay nanay ngunit kinakailangan. Nagbo-board nga lang ako dito at tuwing sabado at linggo lang ako nakakauwi. Minsan nga ay hindi na dahil sa kaabalahan sa paaralan.

" Kinabahan siya at mababawasan ang sahod niya. "Hija, alam ko ang buhay estudyante lalo na at college ka. Sa ngayon ay wala pa gaanong activities and kailangang aralin. Huwag kang nag alala at hindi mabawasan ang sahod mo." "Po?" Nagulat siya sa sinabi ng ginang.