Everything Takes Time Mga Nobela at Kwento

Sa mata niyang puno ng pag-asa, puno ng takot, puno ng pagmamahal. "I need time," sabi ko sa wakas. "Real time. Hindi yung tipong isang buwan lang, okay na. Kailangan kong iproseso ang lahat. Kailangan kong pag-isipan kung kaya ko pa ba talaga." "I understand," sabi niya. "Maghihintay ako. Gaano man katagal."

Patuloy ang pagtakbo ng mga kamay nito. At sa bawat tik, parang may mas lumalalim na bagay na hindi niya kayang pangalanan. Hindi lang ito tungkol sa oras—kundi sa lahat ng bagay na unti-unting nagiging hindi malinaw sa pagitan ng presensya at pag-iwas, ng pagiging pamilyar at pagiging bago. Sa isang banda ng kanyang isip, may malamig na boses na paulit-ulit:

reklamo ko ngunit wala naman akong karapatan lalo na't siya ang Boss ko. "Elara, every second and minute that falls with every breath you take in this world is very important, so you need to focus on time rather than diverting your attention to other things." Hindi ko alam kung ano ang ibig niyang sabihin doon basta sumunod lang ako sa kanya hanggang sa makalabas kami ng building.

I wonder what happen if he finally meets his love of his life? Can't wait for that to happen. "Aayain lang kitang mag bar you know. Lagi ka kasing abala sa trabaho at kinalimutan mo na ang salitang Break Time o tamang sabihin time for yourself." Time for my self? Tss i don't need that. I rather than busy myself with the ton of papers than to enjoy and have fun. "No time for that."

I only have a week left to settle everything para matulungan ang pamilya ko. Welcome to my world where when you're running out of time, you become really desperate.

One of the most challenging difficulties we might face in life is realizing how little time we frequently have to spend in some of life's greatest moments. It's at times like this that you wish your train was delayed, or that his grin might last just a little longer, or that he would reconsider going after all.

“Wala iyan sa tagal o ikli ng pagsasama niyo. Kung talagang kagusto-gusto sa paningin mo ang isang tao, mawawala ang sense of time dyan. Hindi mo namamalayan na kahit maikli pa lang ang panahon na magkasama kayo, nahuhulog ka na pala dahil sa dami ng kabutihang nagawa niya para sa iyo.” Napangiti ako. “Hindi kwestiyonable ang oras?” Umiling si mama. “Kahit kailan ay hindi naging hadlang ang oras para sa pagmamahalan ng dalawang tao. Oo, magiging kontrabida man ito sa kalagitnaan ng relasyon niyo dahil ito ang susubok ng tatag niyong dalawa, pero lumilipas din naman, hindi ba? Sa huli, patuloy pa ring tatakbo ang oras at ang dapat mo na lang gawin ay hayaan ito at manatili sa kasalukuyan . Ti

Ang bilis lagi ng panahon. It seemed like only yesterday I was still in pain and was about to give-up. I felt like I experienced heart break all the time. But surprisingly though, I did what was necessary to move forward. Based sa experience, life would always hit you the hard way. Na parang feeling mo nalumpo ka not just physically but the whole aspect of your life? I do not want delays as much as possible kasi sayang sa oras, dahil sabi ko nga mabilis lang ang pagtakbo ng panahon. A day feels like just an hour, a month feels like a one or two weeks, and years now feels like few months. Ni hindi mo na nga mamalayan na magbabagong taon na naman o magbi-birthday ka.

Mariemar Akala ko totoo o epektibo rin sa akin ang kasabihan na, time will heal and ease the pain that you have in your heart. Mali pala! Napatunayan ko na hindi pala para sa lahat ang kasabihan na ‘yun. Dahil hindi kayang paghilimunin ng oras o panahon ang sugat at sakit na dulot sa akin ng kahapon. Mas tama pala na sabihin na, maghihilom ka sa sarili mong paraan at kagustuhan, kapag ikaw mismo sa puso at isip mo ay unang mo na napatawad ang sarili mo sa mga maling nagawa mo at naging desisyon. Ilang buwan na ang mabilis na lumipas sa aking buhay pero parang naroon pa rin ako sa panahon na nasasaktan ako. Mali ko rin ‘yun dahil pinili ko na hayaan na saktan ako ng paulit-ulit dahil lang sa