روايات وقصص ضمن Excuse Letter Tagalog Dahil May Sakit

mariin na dagdag ko pa. Hindi siya agad nakasagot, kaya naman tumayo na 'ko. Masyadong napapagod ang utak ko ngayon. "Wait, i'm sorry," narinig kong sabi niya bago ako nakalabas ng pinto. Kaya naman napatigil ako sa paglalakad. "I'm sorry, hindi na 'ko nakapagisip ng maayos. She said that your younger sister is sick, kailangan na operahan kaya siya namamalimos sa daan. Naalala kita agad, pakiramdam ko you need to know this information."

Sabihin pa nila na pahalata ka masyado at affected sa nangyayari. Sa affected naman talaga ako. “Excuse me, di ko pa kasi nagagawa yung assignment ko. Mauna na ako.” At bago pa nga naman makatayo, napa-aching ako. “Excuse me.” Kinuha ko na yung gamit ko, at umalis. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Naiyak nitong salita. "Excuse me?" "Tama naman po sila eh. It's my fault naman eh kong bakit po ako may sugat, Mommy." Patuloy na hikbi nito at bumalik sa pag-kakapantay ng titig nila ng anak. "Diba sinabi mo sa akin Mommy na huwag akong makipag-away sa umaaway sa akin? Na huwag po akong pumatol. Sorry I can't keep that promise p-po. Ako ang unang sumugod sakanila at sinuntok ang tatlong boys dahil inaway nila ako."

Hindi naman siya ganito tumingin kanina a? "I'm sorry, but we have to excuse ourselves now. My wife's already tired. Enjoy the rest of the night, and thank you for coming." hindi pa ako nakaka react ay naigiya na ako ni Chrome paalis sa harapan no'ng lalaki na hindi ko na nalaman ang pangalan. Chrome's expression was dark, and I don't know why. Nagpaalam kami sa parents n'ya na aakyat na sa silid namin at hanggang sa makaakyat kami'y hindi nawala ang dilim sa mga mata niya.

tanong nito sakin tumango agad ako dahil gutom na gutom naman ako naalala ko kanina hindi ako nakakain ng Lunch.. dahan dahan akung bumangon pero napangiwi ako sa sakit ng gitna ko. narinig kung nag sosorry ang lalake pero inirapan ko ito ng dinugtungan pa ang sinabi kata tumawa ito na mas lalo itong gumugwapo. pinilit kung tumayo para pumuntang banyo dahil naiihi ako pero ang saklap dahil ang sakit talaga ng gitna ko kaya hirap akung makalakad.

Kaagad humingi ng apology si Denzel dahil pinahintay niya ng ganoong katagal ang kanyang mga kasama. Maaga naman siya nakaalis pero naabutan pa rin ng traffic. "I'm sorry kung pinahintay ko kayo ng matagal. Ma-traffic na kasi sa daan. Alam na, balik eskuwela nanaman mga bata." paliwanag na lamang ni Denzel na hindi maalis ang ngiti sa mga labi.

Kasamahan ko sa hospital. [ Oh napatawag ka, Ath ?] "Ate Mae, I can't go there. I'm sick. Papalam nalang kay Ma'am Eazel.." [ Sige, Uminom ka na ba ng gamot? Ano ba masakit sayo, Puntahan kita katapos ng duty ko? I'll check you. ] "Thank you ate pero I c-check na kasi ako ng family doctor namin ih." pagsisinungaling ko. [ Ah ganoon ba, Oh sige getwell! Ako na bahala kay Ma'am. ]

May sakit ka pala? Daddy Maddox: Ha? 'Hakdog' Daddy Maddox: What? 'Sabi mo kasi na miss mo na ako' Daddy Maddox: Yeah, and then? Where's my I miss you too? 'Ayon na nga, baka ako kasi yung lunas sa sakit mong, I miss you.'

"Is there a problem? Bakit mukhang galit ka?" Gusto kong tumawa pero alam kong lalala lamang ito kaya sinubukan kong magsalita ng maayos. "I'm sorry. Pagod lang ako sa biyahe. Dahil lang ito siguro sa pagkakahilo ko." "Uminom ka na ba ng gamot kung ganun? I can ask for some pain reliever at kung hindi pa rin tumalab ay pwede naman na hindi ka muna sumali sa mga palaro," nag-aalala niyang sinabi.

“Pumunta na kayo sa mga area niyo dahil malapit na ang out ng first batch.” Bumangon ako. “ Lil, si Rey nalang ang tutulong kay Ann-,” “Hindi na, miss. Nakapagpahinga na ako, naka idlip na rin. Medyo maayos na ang pakiramdam ko.’ “Sigurado ka?” “Opo.” “Okay, sige. Ako nalang ang gagawa ng excuse letter mo bukas kung a-absent ka.” “Salamat, miss.”