Expected Tagalog Novels & Stories

Ayaw naman niya ipaalam ang tungkol rito iba. Mga ilang sandali ay akala niya ito ulit pero si Denzel na ang nag-text. Madalas chitchat na lamang ang ginagawa nila ngayon lalo na sa ibang bansa ang binata dahil kasama siya sa isang concert tour ni Miss Madrigal na kilalang OPM singer sa Pilipinas. Nakaraang buwan nagtungo mga ito sa South Korea, Italy at ngayon, nasa Germany naman sila. Magri-reply pa sana si Katherine sa kaibigan nang biglang bumukas ang bahagi ng bookshelf at bumungad sa kanya si Gabriel.

nataranta, sinusubukang kaladkarin siya sa likod ng van nanginginig ang kanyang nakalantad na balat sa malamig na hangin. Kahit na sa estadong kinaroroonan niya, nakikita ni Alex na napakaganda niya, at alam niyang kailangan niya itong tulungan, kaya humakbang siya paharap sa kanya at sumigaw, "Umalis ka na!" Lumingon din ang apat na kasama niya at sinimangutan si Alex. Inilabas ng isa sa kanila ang isang kutsilyo, at binantaan ang batang lalaki, "Winagayway ito." nagliwanag ang kanyang mga mata sa pag-asa, at tumawag siya, “Tulungan mo ako, pakiusap tulungan mo ako!” Hinawakan siya ng isa sa mga lalaki sa braso at sinabing, “Tumahimik ka! We're not done with you.” Nagpupumiglas siya pero m

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

KANABATA 36 KITANG-KITA ko kung gaano kasaya si Eli nang sinalubong nito si Arken sa labas ng bahay. Nakatunghay ako sa bintana nang marinig ang sasakyang tumigil sa labas. Marami itong mga dala, ang iba ay kinuha pa ni Jela sa sasakyan, mga kailangan namin dito sa bahay. Gusto kong bumaba para samahan sila ngunit may pumipigil sa akin lalo't hindi naman naparito si Arken para sa akin kung hindi ay para sa mga bata lang. Hinaplos ko ang impis pang tiyan, tila sinasabi sa buhay na nasa sinapupunan na nandito ang kanyang tatay.

Sambit ni Grethel May isang lagusan silang pinuntahan at mabilis silang nakapunta sa opisina. Pagkalabas nila sa lagusan ay bigla silang sinalubong ng itim na apoy ni Rhei. “MAG-INGAT KA NAMAN” bulyaw ni Grethel, kung wala silang barrier ay malamang patay na silang dalawa ni Dane. Nakita ni Dhirma ang kalagayan ni Dane, halos nag aagaw buhay na ito. “Bakit mo sinasagad ang sarili mo Dane?”

Napatangu-tango siyang sinabi ang salitang, "Ahh...yun pala iyon. Marunong ka naman pala magtagalog, bakit ka nag-eenglish? Hindi ko tuloy gets." "Ahh... hindi ka marunong mag-english?" tanong nito. Umiling siya at ang sabi nito. "Paktay ka kay Matteo." "Luhh bakit?" Kinabahan siya. Sumagot ito. "Magwawala iyon kapag hindi ka marunong mag-english, 10.5 million ka pa naman, tapos hindi ka pala marunong mag-english, bully pa naman iyon. Kailangan mag-english ka talaga mamaya para ligtas ka, kasi kung hindi ewan ko na lang."

napatango-tango ako. Mas madami ang kainan rito. May cafe, meron ding shop na pang nitrogen ice cream, wala nito sa tarlac kaya manghang mangha ako! Or they have and I just don't know where in tarlac? Gusto ko sanang picturan kaya lang ay wala ang cellphone ko. Iniwan ko sa sobrang inis at hindi ko din naman magagamit dahil lowbat iyon. Alam nina Jelai na magiging busy kami ngayon kaya hinayaan ko na lang ding palowbat ang cellphone.

Ano ba ito? ILANG ARAW ang nakalipas simula nang makalabas ng ospital si Kenji at sa loob ng mga araw na magkasama sila ay marami siyang nakakatawang nalaman—mga natatago nitong ugali. Alam ng lahat na kilala ang binata sa pagiging masungit, nakakatakot, bayolente at walang pake pero may side ito na maarte at mahiyain. Hindi man nito aminin ay kitang-kita naman iyon ng dalawang mga mata ni Leigh—may tinatago rin itong kabutihan ang isang halimaw na katulad ni Kenji Shaunn Delos Reyes. Hindi man halata sa tono ng pananalita nitong nagsusuplado ay may kabaitan pa rin itong taglay.

sagot niya sa akin kaya bigla akong kinabahan. Madidiligan na ba ang pechay ko? Jusko po, ready na ba ako? Wala sa sariling dumako ang mga mata ko sa bukol ba nasa gitna niya. Naging makasalanan na talaga ang mga mata ko. Parang gusto ko tawagin ang lahat ng puwede kong tawagin para lang humingi ng tulong. Parang 'di ko kaya. I want to backing in or backing out. Tama naman siguro ang englishing ko. "Chemmary nasa delikadong sitwasyon kana pero napapa-englishing ka pa." Saway ko sa sarili ko.

"I really really like that kid. He's so cute.” Hindi ko na napigilang mapangiwi, pero agad ko rin inayos ang ekspresyon ng mukha ko nang tingnan niya ulit ako. “Ah, ano po ’yun? English kasi kaya ’di ko naintindihan," sabi ko na lang. Umiling-iling siya pero may ngiti pa rin sa labi. “Sige na, magpahinga na kayo. Ipapatawag ko na lang kayo kapag hapunan na."